WA marcheert in de Transvaalbuurt

Verteller: Maurice Ferares. Maurice Ferares
Auteur: Frits Slicht Frits Slicht
Transvaalbuurt, Retiefstraat

Maxie was voor schlemiel geboren. Op het moment dat zijn trap tegen het meetkundig middelpunt van die fascist terecht kwam, keek een agent zijn kant op.

Titelpagina van het boek: Violist in het Verzet, herinneringen van Maurice Feraris Titelpagina van het boek: Violist in het Verzet, herinneringen van Maurice Feraris. Geplaatst met toestemming van de uitgeverij De Bataafsche Leeuw. Geplaatst met toestemming van de uitgeverij De Bataafsche Leeuw.

Titelpagina van het boek: Violist in het Verzet, herinneringen van Maurice Feraris Titelpagina van het boek: Violist in het Verzet, herinneringen van Maurice Feraris. Geplaatst met toestemming van de uitgeverij De Bataafsche Leeuw. Geplaatst met toestemming van de uitgeverij De Bataafsche Leeuw.

Alle rechten voorbehouden

In de Transvaalbuurt (een rode en Joodse buurt) kwam het voor de oorlog regelmatig tot vechtpartijen met de knokploeg van de NSB, de WA (weerbaarheidsafdeling). Op een avond liepen ze weer door de buurt, door de Retiefstraat. Ze wilden colporteren met hun blad: Volk en Vaderland. Ook nu kwam het weer tot een vechtpartij met een aantal buurtgenoten.

De ijlings toegestroomde politie van bureau Linnaeusstraat bracht een aantal buurtgenoten op. Onder hen de werkloze kleermaker Maxie Citroen, een arme drommel met een zieke vrouw, een hok vol kinderen en 13 gulden steun (inclusief 3 gulden huurtoeslag!).

Maxie woonde in de Retiefstraat op de derde etage, een woning voor gezinnen met veel kinderen. Op zolder had hij een naaimachine waar hij jassen keerde, broeken uitlegde of innam om daarmee zijn uitkering wat aan te vullen. Veel was het niet, zijn buurtgenoten waren net als hij getroffen door de Crisis en hadden nauwelijks iets uit te geven.

Toen hij op de bewuste avond vanuit zijn zolderraam een WA-man een oude vrouw klappen zag geven, aarzelde hij geen moment. Hij rende naar beneden en gaf de eerste de beste WA-man een enorme schop. Maxie was voor schlemiel geboren. Op het moment dat zijn trap tegen het meetkundig middelpunt van die fascist terecht kwam, keek een agent zijn kant op.

Hij werd opgepakt en opgesloten. Geen enkele WA-man bleek opgebracht, wel de ‘bolsjewieken’ van de buurt (groentemannen, kolenmannen, bouwvakkers enzovoort). De geprovoceerde Joden waren gestraft, de provocateurs gingen vrijuit.

Maxie kreeg een boete van 10 gulden. Met zijn uitkering kon hij dat nooit betalen. Gelukkig kreeg hij van de Handwerkersvriendenkring een lening, af te betalen met een kwartje per week. Een kwartje lijkt niet veel, maar in 1935 kon je daar bij bakker Verdooner twee broden voor kopen.

Uit: Violist in het Verzet, herinneringen van Maurice Ferares.

Alle rechten voorbehouden

3850 keer bekeken

3 reacties

Voeg je reactie toe
R Kooiman

WA.in de Transvaalbuurt

Uit Violist in het verzet.                                                                                               

Mijn naam is Ruurd Kooiman,      Woonde in jaren 1938/1944 in de Reitzstraat.

Weet dat er onder het trein viaduct Duisters stonden te schuilen, want wij als jongetjes     emmers water haalde in ruil voor soep.Je moest wel steeds heen weer lopen maar voor het eten had dat over. Heb geen WA gezien. alleen laat in de avond kwamen ze joodse mensen ophalen.En een dag er na kwam  PULS om de boel leeg ten.

 

 

 

 

 

 

albert

WA transvaalbuurt

Dit verhaal is helaas in geen enkele krant te vinden van voor de oorlog. Ik kan er via Delpher niets over vinden   Is de verteller in de war of werden dit soort rellen niet gepubliceerd voor de oorlog    

bart van rijn

violist in verzet

Is bekend wanneer dit heeft plaatsgevonden. grote kans dat er over dit incident stukje in de krant heeft gestaan. politiek geweld bestond in die tijd dus ook al En waar zat het gebouw van de NSB in Watergraafsmeer