Opoe Slokkie

Mijn opa zong de opera in Café Biljard 'De Amstelstad'.

Verteller: Anneke Koehof

Mijn tante Roos, de jongste dochter van mijn opa en oma Koehof, is begin vorig jaar op zeer hoge leeftijd overleden, ze werd 98 jaar. Ik kreeg een doos vol foto's maar had er moeite mee ze te bekijken. Het is alsof je je in iemands leven binnendringt. Maar toen ik gisteren deze mij onbekende foto vond kon ik niet nalaten een paar familie anekdotes, die mijn tante mij vertelde, op te schrijven Ik kwets er niemand mee, de hoofdpersonen uit dit verhaal leven allang niet meer en als echte Koehof's lachten ze het hardst om zich zelf...

'Café Biljard De Amstelstad', Kastanjeweg 22, foto privébezit Anneke Koehof

'Café Biljard De Amstelstad', Kastanjeweg 22, foto privébezit Anneke Koehof

 

Het gezin van mijn opa en oma Koehof woonde al die jaren op de Kastanjeweg 22 III, hoek Vrolikstraat, en nadat de kinderen waren uitgevlogen en opa en oma waren overleden,  woonde mijn broer er, eerst alleen en daarna met zijn gezin, het naambordje kon gewoon blijven hangen, hij is immers ook een Koehof!

Zelf woonde ik een poosje bij mijn broer in, precies in de koudste winter ooit!

(Lees hierover mijn verhaal De Tocht der Tochten in Amsterdam Oost).

Ik heb het daar nooit anders gekend dan met een fietsenstalling van de firma Bruikman beneden, maar vroeger was daar een café.

CAFÉ BILJARD 'DE AMSTELSTAD'

Opa, die heel mooi kon zingen, met name 'de opera',  werd regelmatig gevraagd om, ter verhoging van de feestvreugde, in het café op verzoek operaliederen uit zijn repertoire ten gehore te brengen wat hij graag deed en het verdiende ook nog iets extra, wat in die jaren zeer welkom was.  Hij hoefde er bij wijze van spreken niet eens de deur voor uit, alleen vier trappen af en hij beloofde aan mijn oma een mooie ring als hij genoeg bij elkaar had gezongen. Maar oma, nuchter als ze was, wist beter en zei: "Geef mij maar een nieuwe keukenmat, die heb ik harder nodig".  

Opa Koehof was een passievolle man, drama, humor en drift lagen dicht bij elkaar. Hij kwam uit een kasteleinsgezin, zijn ouders hadden een café op de Oude Schans. Mijn overgrootmoeder werd derhalve in de familie 'Opoe Slokkie' genoemd en heeft in haar vruchtbare jaren maar liefst twintig kinderen het leven geschonken! Zo kon het gebeuren dat mijn tante Roos als klein meisje speelde met haar eigen 'ooms en tantes' die toen ook nog kinderen waren...

Mijn opa hielp als jonge man in het café van zijn ouders, ook toen hij al getrouwd was en zelf een gezin had.

Een broer van opa, oom Piet, woonde op de Eikenweg en was een bekende 'biljartmeester', hij gaf biljartlessen en speelde wedstrijden, die hij natuurlijk meestal won. Als ik vroeger aan iemand vertelde dat ik 'Koehof' heette kwam vaak de vraag: 'van de biljartmeester'?

Jammer dat oom Piet vaak te diep in het glaasje keek. De volgende morgen was hij dan niet te genieten en dan vluchtte mijn oudtante het huis uit. Maar waar moest ze, met name in de winter, zo vroeg naartoe? Daar had ze zo haar eigen oplossing voor, ze ging gewoon in de wachtkamer van de huisarts zitten en liet iedereen net zo lang voorgaan totdat ze dacht dat de kust wel weer veilig zou zijn...

Wij noemden haar 'tante Natuurlijk', omdat ze in een gesprek alsmaar zei: “natuurlijk, natuurlijk, natuurlijk,” altijd drie keer,  waar wij als kinderen dan natuurlijk om lachten. Ze verviel sowieso graag in herhalingen. Wanneer ze iets op de nieuwsdienst had gehoord of in de krant gelezen, wilde ze dat met oma bespreken en moest daarvoor de vier hoge trappen op terwijl ze steunde:  'Ant, Ant,' (zo werd oma genoemd) 'wat een toestand, wat een toestand'. En dat net zo vaak tot ze eindelijk boven was. 

Het biljarten zit overigens beslist in de familie, mijn vader heeft tot op zeer hoge leeftijd biljartwedstrijden gespeeld en mijn oudste broer John, inmiddels alweer 79 jaar, is ook wat je noemt een 'biljartmeester'. Hij speelt wedstrijden en arbitreert.

Nee, achter de geranium zitters waren en zijn het niet bij de familie Koehof.

Maar waar dit hele verhaal nu om draait is dat ik uit de nalatenschap van mijn tante Roos een foto kreeg en wie schetst mijn verbazing dat dit een foto is van

'Café Biljard DE AMSTELSTAD' op de Kastanjeweg 22, waar ze 'Koninklijk Bier' verkochten!

Uit welk jaar de foto is weet ik niet precies en wat die mijnheer bij de muur in de Vrolikstraat verkoopt kan ik helaas niet ontcijferen...

Ik heb een vraag gesteld aan het Stadsarchief van en tot wanneer het café daar gevestigd is geweest.



Anneke Koehof ©

2019


Lees ook:Mijn Opa zong de opera

Lees ook: De Tocht der Tochten in Amsterdam Oost 

  

 

Alle rechten voorbehouden

370 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Mijn opa zong de opera, foto privébezit Anneke Koehof

Mijn opa zong de opera, foto privébezit Anneke Koehof

Mijn opa en Oma Koehof - Roders. Foto privébezit Anneke Koehof

Mijn opa en Oma Koehof - Roders. Foto privébezit Anneke Koehof

Geen reacties

Voeg je reactie toe