Afscheid van Oost

Oosterparkbuurt, Kastanjeweg

Er stonden vaak mannen naar boven te kijken naar buurvrouw in Eva-kostuum.

Kastanjeplein november 1955 Kastanjeplein met achteraan rechts de Kastanjeweg/Vrolikstraat  (Foto: Stadsarchief) Kastanjeplein met achteraan rechts de Kastanjeweg/Vrolikstraat. Rond dit plein fietsten we vroeger op een huurfietsje van Bruikman.  (Foto: Stadsarchief)

Kastanjeplein november 1955 Kastanjeplein met achteraan rechts de Kastanjeweg/Vrolikstraat (Foto: Stadsarchief) Kastanjeplein met achteraan rechts de Kastanjeweg/Vrolikstraat. Rond dit plein fietsten we vroeger op een huurfietsje van Bruikman. (Foto: Stadsarchief)

Alle rechten voorbehouden

Wat me nog het meest bijstaat is die verschrikkelijk koude winter in het begin van de jaren zestig. Ik woonde toen samen met mijn broer in oma's huis op de hoek Kastanjeweg en Vrolikstraat op drie hoog.

Als de katholieke buurtgenoten in alle vroegte naar de Bonifaciuskerk werden gebeierd, leek het of ik in de klokkentoren lag, het hele huis dreunde. Het was een kleine woning met kamer/alkoof en keukentje. Een douche ontbrak, daarvoor ging je naar het badhuis.
Beneden ons woonde een dame met wilde verhalen en vreemde gewoontes.
Er stonden 's nachts vaak mannen naar boven te kijken, omdat buurvrouw in Eva-kostuum, met vlammende toorts aan hen verscheen. Wegens wanbetaling waren gas en licht afgesloten en ze liep met opgerolde brandende kranten door het huis voor wat warmte. In die tijd was een pyromaan actief en soms meende ik, bang als ik was voor brand, een benzinelucht te ruiken in het trappenhuis, maar dat kwam van de fietsenstalling van fietsenmaker Bruikman, beneden.

Op de eerste verdieping woonde een stokoude mevrouw, die uit besparing nooit licht aan deed. Ze had een ook al zeer bejaarde zoon, tegen wie ik een keer aanbotste in het pikdonkere trappenhuis. Hij stond tegen de muur gedrukt om mij door te laten, ik schrok me dood!

Er was op het laatst geen brandstof meer te krijgen en alsof het oorlog was, hebben we uren in de rij gestaan voor een zakje kolen bij de Steenkolen Handels Vereeniging op de Hoogte Kadijk. Ook is de waterleiding een keer gesprongen, met alle gevolgen van dien.

Ik deed mijn boodschappen onder meer in de ouderwetse kruidenierszaak van 'juffrouw' Tuin in de Vrolikstraat en zuivel haalde ik bij Lust, wiens winkel zo ijskoud was, dat mevrouw Lust altijd opgezette, paarse handen had. Om het warm te krijgen fietste ik naar mijn latere schoonouders in de Soembawastraat, waar ik versteend en met bevroren tranen aankwam.

Na die strenge winter nam ik, wat wonen betreft, afscheid van Amsterdam Oost en tegenwoordig word ik gewekt door de klokken van de Oude Wester.

Alle rechten voorbehouden

3788 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Vrolikstraat hoek Kastanjeweg - 1979 .<br />Foto: Beeldbank Amsterdam

Vrolikstraat hoek Kastanjeweg - 1979 .
Foto: Beeldbank Amsterdam

Alle rechten voorbehouden
Vrolikstraat hoek Kastanjeweg 3-hoog - 1979 .<br />Foto: Beeldbank Amsterdam

Vrolikstraat hoek Kastanjeweg 3-hoog - 1979 .
Foto: Beeldbank Amsterdam

Alle rechten voorbehouden

4 reacties

Voeg je reactie toe
Nico van beerennico van

Anneke Koehof

Afscheid van Oost

Beste Ed,

 

Ik meende dat ik hier al eens eerder antwoord op heb gegeven en dat klopt. Je stelde dezelfde vraag al bij mijn verhaal 'De tocht der tochten'. Misschien heb je mijn reactie toen niet gelezen.

Ik heb niet zo heel lang op de Kastanjeweg gewoond en in die periode ging ik overdag naar mijn werk.

Ik kan je dus helaas niet helpen, ik kende niemand met die naam.

Succes bij je zoektocht!

Ed

Nettie

prachtig die oude herinneringen. Ik zoek al tijden naar iemand die een meisje kende in FE Vrolikstraat hoek Kastanjeplein die Nettie hette. Ze had een grote rozige haardos. 

 

Anneke Koehof

Afscheid van Oost

Dank je wel Jo en Ron voor deze prachtige foto's! Ik woonde er toen allang niet meer, ben er begin jaren zestig vertrokken, maar het is hier nog onveranderd. Hier zijn al mijn ooms en tantes geboren, waarvan er nog twee leven, 98 en 94 jaar! Het kleine raampje vlak onder de dakgoot zat in het alkoof, hoog in de muur. Als er daar brand was gekomen was ik reddeloos verloren geweest, gelukkig is dat nooit gebeurd, ondanks de buurvrouw van twee hoog, die toen met brandende opgerolde kranten door het huis liep... Wat een mooi balkonnetje en die ornamenten op de zijmuur. Wat jammer dat deze mooie panden niet behouden konden worden en alleen aan de binnenkant gerenoveerd... In het zolderkamertje boven heb ik als kind bij oma gelogeerd en op het platte dak aan de kant van de Vrolikstraat hielp ik haar met kleden kloppen, heel hoog en heel eng!