Mijn eerste baantje

Verwacht geen Doutzen Kroes-achtige glamour, die was er niet in die tijd.

Verteller: Anneke Koehof

De Montessorischool op de Zeeburgerdijk in Oost had daar geen vervolg, daarvoor moest je naar de Nieuwe Looierstraat. Eerst ging ik met lijn 10, dat vond mijn moeder veiliger. In de praktijk pakte dat anders uit, zie mijn verhaal hierover. Later ging ik op de fiets.

Anneke, Fotomodel voor De Bonneterie, eigen foto

Anneke, Fotomodel voor De Bonneterie, eigen foto

Mijn eerste baantje.

Mijn allereerste baantje was dat van fotomodel voor Maison De Bonneterie, een zeer deftige zaak in de Kalverstraat.

Verwacht geen Doutzen Kroes-achtige glamour, die was er in die tijd sowieso nog niet en zeker niet voor de teenagerkleding van De Bonneterie.

Het was rond 1957, ik was ongeveer 14 jaar en ik zat op de Montessori ULO/MULO in de Nieuwe Looierstraat. In dezelfde straat, op nummer 45, bevond zich de Drukkerij en Uitgeverij J.F. Duwaer en daar tegenover de bijbehorende fotostudio.

Voor schooltijd stonden mijn vriendinnen en ik vaak in groepjes te kletsen en plotseling werd ik op mijn schouders getikt. Een meneer vroeg of ik misschien fotomodel wilde worden voor De Bonneterie. Natuurlijk voelde ik me gestreeld en ik vond het reuze spannend, maar ik moest het wel aan mijn ouders vragen, je wist immers maar nooit.

Nu had drukkerij Duwaer bij mijn vader een hele goede naam, omdat de directeur, Franciscus Duwaer, een belangrijke rol had gespeeld in het verzet. Hij drukte met enkele medewerkers iedere zondag valse persoonsbewijzen, distributie stamkaarten etc. Dit was een uiterst geheime bezigheid, waarvan zelfs het eigen personeel van de drukkerij geen weet had. Helaas werd hij gearresteerd en op 10 juni 1944 gefusilleerd. Zijn stoffelijke resten rusten op de Ere Begraafplaats te Bloemendaal.

Ik mocht dus van mijn ouders fotomodel worden.

Met de fotograaf ging ik naar Maison de Bonneterie om kleding uit te zoeken en te passen.

Ik was zeer onder de indruk van deze prachtige zaak, in mijn ogen een paleis, met het schitterende trappenhuis en de lichtkoepel.

De kleding die ik moest passen lag al klaar in een paskamer die voor mijn gevoel groter was dan onze hele woning in Amsterdam Oost. De dame die me moest kleden was erg deftig en ik schaamde me voor mijn nette maar goedkope onderkleding...

En dan begon de fotosessie in de studio. Uren zat ik in allerlei houdingen op een schommel of schilderde aan een allang klaar schilderij. Dan weer liep ik met mijn schooltas naar een zogenaamde school of ik stond met een paraplu ergens in Zuid, want een beetje deftig moest het wel zijn. Het feit dat ik aan ballet deed hielp hier wel bij.

Ik heb het best een tijdje gedaan en verdiende daarmee per fotosessie van een ochtend of middag 35 gulden, wat in die tijd voor mij een heel bedrag was. Mijn moeder zette het geld voor mij op een spaarrekening en ik kocht daarvan mijn eerste dansjurk, maar niet bij De Bonneterie...

 

Anneke Koehof 

 

lees ook :

Lijn 10

Alle rechten voorbehouden

279 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Anneke, fotomodel voor De Bonneterie, met schilderspalet. Eigen foto

Anneke, fotomodel voor De Bonneterie, met schilderspalet. Eigen foto

Anneke Maison De Bonneterie met schooltas. Eigen foto

Anneke Maison De Bonneterie met schooltas. Eigen foto

2 reacties

Voeg je reactie toe
Roelie Spanjaard-Visser

Mijn eerste baantje

Wat leuk! en de foto op de schommel is prachtig!

Rob

Mooi

Voor mij ben je het prachtigste model. En je kunt het nog mooi vertellen ook!

Rob, 9 september 2020