De schooltas

Eigenlijk was hij zadelmaker, een functie uit zijn legertijd

1 Fan
Watergraafsmeer

De leerwinkel van mijn oom op de Ringdijk, waar ik als kind mijn oom bezocht.

Ringdijk 11 Zadelmakerij Koehof - ± 1950  Voor de winkeldeur. .<br />Foto: Jo de Waal-Karelse

Ringdijk 11 Zadelmakerij Koehof - ± 1950 Voor de winkeldeur. .
Foto: Jo de Waal-Karelse

Alle rechten voorbehouden

Wanneer ik terug kon stappen in het verleden en ze zouden me geblinddoekt naar deze plek brengen, dan nog zou ik zonder aarzelen raden waar ik was: de lederwarenwinkel van mijn oom. Eigenlijk was hij zadelmaker, een functie uit zijn legertijd.

Ik ruik de geuren van de diverse leersoorten: varkensleer ruikt penetrant, een beetje pissig zelfs, runderleer heeft een neutrale geur en kalfsleer ruikt uitgesproken fijn. Aan een zadel, dat ter reparatie in een hoek ligt, hangt nog de warme paardenlucht. Dat, samen met de verschillende lijmsoorten, zorgt voor een aroma dat mij terugvoert naar mijn kindertijd. Ik strijk over de uitgestalde voorraad: de stugge juchtleren diplomatentas; het fijne reliëf van de pilotenkoffer, ooms specialiteit; het kalfsleren damestasje, zacht als fluweel; de riemen aan het rek; het vetleren zadel en de metalen ringen met hak en teenbanden waarmee hij 's winters met voorzichtige pasjes over de ijsbaan schuifelt.

Ik hoor de grote naaimachine in zijn werkplaats ratelen, oom is bezig aan het geschenk dat ieder twaalfjarig nichtje of neefje van hem krijgt, een degelijke schooltas, ik sta er zelfs mee in een folder van De Bonneterie, waar ik als schoolmeisje wat bijverdiende als fotomodel.
Maar ik wil geen schooltas, ik wil zo'n leuke boodschappenmand met een BB- ruiten stofje erover, dat hebben bijna alle meisjes. Toch bedank ik hem hartelijk, hij is mijn liefste oom en de tas, daar heeft mijn vader nog tot zijn tweeënnegentigste zijn boodschapjes in gedaan.  *)

 

*) lees onder dit verhaal vooral ook de reacties!

Alle rechten voorbehouden

1391 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Ringdijk 11 Werkplaats Zadelmakerij Koehof - ± 1950, helemaal links mijn oom, die hier sprekend op mijn vader lijkt. .<br />Foto: Jo de Waal-Karelse

Ringdijk 11 Werkplaats Zadelmakerij Koehof - ± 1950, helemaal links mijn oom, die hier sprekend op mijn vader lijkt. .
Foto: Jo de Waal-Karelse

Alle rechten voorbehouden
Ringdijk 11 -, Zadelmakerij en Leerbewerking Koehof - 1962 , Dochter Marietje Koehof, mijn nichtje dus,  voor de huisdeur, zij woonden boven de winkel.<br />Eigen foto J. Koehof, Swifterbant

Ringdijk 11 -, Zadelmakerij en Leerbewerking Koehof - 1962 , Dochter Marietje Koehof, mijn nichtje dus, voor de huisdeur, zij woonden boven de winkel.
Eigen foto J. Koehof, Swifterbant

Alle rechten voorbehouden
Ringdijk 11 .<br />Foto: Anneke Koehof .<br />Foto: Familie Koehof

Ringdijk 11 .
Foto: Anneke Koehof .
Foto: Familie Koehof

Alle rechten voorbehouden
Ringdijk - Het eerste huis na het huis met de witte erker is nummer 11 - ±  1970 .<br />Foto: J.H.Kruizinga - WGM Van Dorp tot Stadsdeel

Ringdijk - Het eerste huis na het huis met de witte erker is nummer 11 - ± 1970 .
Foto: J.H.Kruizinga - WGM Van Dorp tot Stadsdeel

Alle rechten voorbehouden
Anneke met de originele schooltas, die haar oom voor haar gemaakt had -  Foto Bonneterie, schooltas eigen bezit.

Anneke met de originele schooltas, die haar oom voor haar gemaakt had - Foto Bonneterie, schooltas eigen bezit.

Alle rechten voorbehouden

6 reacties

Voeg je reactie toe
Anneke Koehof

Re: Re: De schooltas

Jo Karelse:
anneke koehof:Wat geweldig om een foto aan te treffen van mijn oom, voor de deur 2e van rechts en in de werkplaats de eerste links!Wie de andere heren zijn weet ik niet, ik wist ook niet dat hij zoveel personeel had. In de tijd dat ik daar wel kwam was hij altijd alleen.Ik zal zijn familie ook op de hoogte stellen van deze foto's!.
Hallo Anneke. Leuk dat je zo enthousiast reageert. Mijn vader werkte daar in en na de oorlog met andere collega,s. Volgens de verhalen van mijn vader(rechts op de foto voor dewinkel, hij kijkterg nors) hebben ze in de oorlog holsters gemaakt voor de revolvers die in het verzet werden gebruikt. Mijn moeder bracht ze naar de verzetsmensen verstopt in de kinderwagenwaar in ik lag. Erg spannend maarhet is goed gegaan. Groetjes . Jo Karelse

Beste Jo Carelse,
Ik wist dat mijn oom voor het verzet werkte, dat heeft mijn tante van 94 jaar (ze leeft nog!) mij kortgeleden verteld. Volgens haar lagen er onder de grond ook wapens voor het verzet. Mijn oom heeft nooit iets gezegd, zelfs zijn eigen vrouw wist het niet! Zo zie je maar! Zoals ik hem later kende was hij een hele lieve, zachtmoedige man, maar voor mij is hij een held en jouw ouders helemaal en jij ook, alleen wist je dat toen gelukkig nog niet! Hartelijke groeten!
Anneke Koehof

Jo Karelse

Re: De schooltas

anneke koehof:
Wat geweldig om een foto aan te treffen van mijn oom, voor de deur 2e van rechts en in de werkplaats de eerste links!
Wie de andere heren zijn weet ik niet, ik wist ook niet dat hij zoveel personeel had. In de tijd dat ik daar wel kwam was hij altijd alleen.
Ik zal zijn familie ook op de hoogte stellen van deze foto's!
.

Hallo Anneke. Leuk dat je zo enthousiast reageert. Mijn vader werkte daar in en na de oorlog met andere collega,s. Volgens de verhalen van mijn vader(rechts op de foto voor dewinkel, hij kijkterg nors) hebben ze in de oorlog holsters gemaakt voor de revolvers die in het verzet werden gebruikt. Mijn moeder bracht ze naar de verzetsmensen verstopt in de kinderwagenwaar in ik lag. Erg spannend maarhet is goed gegaan. Groetjes . Jo Karelse

Anneke Koehof

De Schooltas

Beste Frans,

Mijn oom is de man in de werkplaats, helemaal links op de foto en voor de winkel tweede van rechts. Ik dacht juist dat hij bezig was met iets dat op een paardentuig lijkt, zo'n soort beugel. En die mijnheer naast hem werkt aan een schooltas, precies zo een maakte mijn oom voor mij. Ik heb hem ook altijd alleen gezien, maar dat was veel later. Toen deze foto werd genomen was ik pas 7 jaar. Het is wel een unieke foto, ik ben er dan ook heel blij mee, met dank aan de familie Karelse en Jo Haen! Ik ga zeker op uw blog kijken en nodig u uit ook mijn blog te bezoeken www.annekekoehof.blogspot.com
Hartelijke groeten,
Anneke

Frans van Zelm

Koehof

Dag Anneke (of ...),

Die heren in en voor de zaak: prachtige foto's van ooit! Aan de mijnheer rechts voor de etalage zie je dat een kiekje van levensbelang kon zijn ;-).
Volgens mij ben ik er nooit binnen geweest. Maar ik liep hele vele keren langs die winkel/werkplaats, naar mijn opa (de meubelmaker op het binnenterrein achter Ringdijk 10) en als ik ergens naar de Middenweg of de Linnaeusstraat moest.
Mijn moeder zei: "Koehof heeft geen werktekening nodig. Hij kan maken wat hij ziet." Ook ik weet niet beter dan dat hij alleen werkte. Maar net zo: mijn opa werkte 'in mijn tijd' (zo 1960) alleen terwijl hij ergens met vijf of zes man personeel op een foto staat. Het was het begin van het einde der ambachtslieden.
En wat je schrijft over die geuren van leer, dat herinner ik me met hout en beenderlijm. Dat soort dingen zullen mijn kinderen niet hebben. Ik doe in ICT en een laptop ruikt naar niks.

In www.fhvzelm.com/blog/?p=169 doe ik een boekje open over veel bedrijven van toen.
En ik roep daarin (!!!) om een paar beelden, bijvoorbeeld de Van Doornik-paasetalage met kuikentjes en meer.

Mvg, Frans

Jo Haen - van Langen

De schooltas

Volgens Jo en Ria Karelse (hun vader Gerard Karelse werkte enige tijd in de zadelmakerij en staat ook op de foto's) werden er bij Koehof ook tasjes gemaakt speciaal voor de psalmenboekjes. Op de Hogewegschool moest er iedere maandag een psalm uit het hoofd geleerd zijn. Daar kreeg men dan punten voor. De tekst stond in zo'n psalmenboekje. De tasjes daarvoor werden dus gemaakt bij Koehof. Het boekje paste daar precies in.
En het lijkt erop dat de heer Koehof op de foto van de werkplaats juist met zo'n tasje bezig is.
Jo Haen

anneke koehof

De schooltas

Wat geweldig om een foto aan te treffen van mijn oom, voor de deur 2e van rechts en in de werkplaats de eerste links!
Wie de andere heren zijn weet ik niet, ik wist ook niet dat hij zoveel personeel had. In de tijd dat ik daar wel kwam was hij altijd alleen.
Ik zal zijn familie ook op de hoogte stellen van deze foto's!

.