Koningin van de nacht

deel 4 van mij serie over ovv 'Flevo'.

Indische Buurt

Ik voelde me een echte koningin in mijn wijde nachtblauwe jurk.

Bavohuis .<br />Foto: Beeldbank Amsterdam

Bavohuis .
Foto: Beeldbank Amsterdam

Alle rechten voorbehouden

Als ik die middag in lijn 14 door de Borneostraat kom, zie ik dat het Bavohuis nog steeds bestaat, al ligt het er wat armoedig bij. Ik geloof dat het nu een geluidsstudio is of is er een kerkgenootschap gevestigd?
Ooit was het een bekend buurttheater, met een echt groot toneel, coulissen en decors.

Het was toen mijn liefste wens was om balletdanseres te worden, maar dat was thuis onbespreekbaar. Wanneer ik op 'Le Cygne' van Saint Saens de sterren van de hemel stierf, bespotte mijn moeder me.
'Je lijkt wel een echte zwaan met die lange nek van je'.
Als kordate Friezin, ingetrokken in het moederloze Amsterdamse gezin, vond ze dat ik maar beter mijn handen kon leren gebruiken, veel nuttiger voor meisjes die toch gingen trouwen. Dus stelde ik me noodgedwongen tevreden met de jaarlijkse toneel- en balletuitvoeringen in Het Bavohuis.

Kabouters, elfen en lentebloemen dwarrelen door mijn hoofd; kamermeisjes, hofdames en sprookjesprinsessen, tinnen soldaatjes en zigeuners.
'Juf, ik moet zo nodig, kan ik even naar de wc,' vroeg een wit konijn.
'Houd het nog even in, anders moet dat pak weer uit en je moet bijna op!'
'Juf, juf, d'r heb een konijn in ze pak gepiest.'

Glimlachend laat ik de gerenoveerde huizenblokken aan me voorbij gaan.Wat was ik gelukkig met mijn eerste balletsolo als Koningin van de Nacht, mijn hele ziel en zaligheid legde ik erin.
Bij de generale repetitie hoorde ik de muziek van Delibes voor het eerst vertolkt door een orkest. Van emotie kon ik geen stap verzetten.
Ik voelde me een echte koningin in mijn wijde, nachtblauwe jurk, waarvan de stof door de valling van het licht bij iedere beweging een andere kleur aannam.
Ik zie weer de zaal met de rood pluchen stoelen, het balkon, de groen oplichtende bordjes naar de nooduitgang, het grote toneel, de trappen naar de coulissen.
Ik ruik weer de stoffige geur, aroma van vergane glorie, de geur van het publiek, dat in die tijd in groten getale naar de uitvoeringen kwam kijken. Ik voel weer de spanning, hoor het geroezemoes, het stemmen van de instrumenten.

Wij keken stiekem door het glaasje in het doek of we bekenden zagen.Mijn moeder kwam niet kijken, maar mijn excentrieke tantes wel, die waren trots op hun nichtje en ze prezen me, tot groot ongenoegen van mamma, ik zou maar verbeelding krijgen...

Het zaallicht dooft, het rumoer van het publiek verstomt.
Het voorspel klinkt en weg zijn mijn zenuwen, ik dans als nooit tevoren. Ik word opgetild door de muziek … ik zweef, ik zweef!
Ik zie het publiek met open monden kijken, zwier voor het balkon langs, maak nog een extra rondje boven de aaaaaah’s en ooooooh’s en zweef met een gracieuze boog over het orkest.
Plotseling krijgt een windvlaag mijn opbollende jurk te pakken, ik ben stuurloos geworden. Angstkreten klinken door de zaal, ik hoor mijn tantes gillen en met een doffe klap beland ik midden tussen het orkest.
'Vergeet u straks niet uit te checken?' 'Please remember to check out'.

Anneke Koehof, april 2015

 

lees ook deel 5 van de serie over Flevo: DANSEN IS GELUK

 

 

 

Anneke .<br />Foto: Anneke Koehof

Anneke .
Foto: Anneke Koehof

Alle rechten voorbehouden

Alle rechten voorbehouden

2047 keer bekeken

13 reacties

Voeg je reactie toe
Anneke Koehof

De Koningin van de Nacht

Beste mijnheer Snoek,

 

Bedankt voor uw reactie!  Leuk te lezen dat ook anderen, zoals u, mooie herinneringen hebben aan het Bavohuis!

 

Vriendelijke groeten,

 

Anneke Koehof

Marella Karpe

Bavohuis

Mijn naam is Jaap Snoek en ik ben opgegroeid in de Indische buurt namelijk in de Riouwstraat ,ik zat op een toneelclub en heb meerdere keren toneeluitvoeringen gedaan in het Bavohuis zoals b.v.in het stuk,,op hoop van zegen,, ook ben ik er vaak naar de filmmidagen geweest,geweldige tijd gehad in die buurt ik woon nu in Alkmaar maar ga minimaal 1x per 14 dagen naar mijn oude buurt in Amsterdam en heel veel is nog herkenbaar ik scharrel dan een hele dag door en langs de voor mij bekende plekken zoals de Dapperbuurt het Zuiderzeepark en het Jodemanussie waar wij in onze jeugd heel veel voetstappen hadden liggen ook het Betondorp en ga zo maar door,in de Sumatrastraat kan ik alle winkels die er in mijn tijd waren zo weer aanwijzen jaja geweldige nostalgie!

Anneke

Koningin van de Nacht

Hoe leuk ook, alle reacties hieronder, ik zou het nóg leuker hebben gevonden als er reacties waren gekomen van een of meer van al die honderden kinderen die in de loop der jaren naar de Operette-voorstellingen kwamen kijken. Kom op kinderen van de Indische Buurt, reageer eens op dit fenomeen in het Bavohuis.

peter muller

Re: Re: Bavohuis

Johan Smit:
Jo Haen:Voor mij was het een thuiswedstrijd; ik woonde een stuk verderop in de Sumatrastraat. En uitverkocht was het zeker. Mijn vader, die mijn gitaarherrie maar niets vond, wilde toch wel eens komen kijken maar.. helaas, vol. Hoewel wij met Ernie Bender and the Robins talloze zalen plat hebben gekregen, herinner ik met de Bavo-nacht nog goed. Een echte onvervalste rock and roll bende. Keihard en iedereen tevreden.Henk van der Laak, de gitarist van The Robins
Ja Henk, jij was de sologitarist. Ik mocht voor het rhythm zorgen op mijn simpele Gibson Melody Maker. Eigenlijk was ik de tweede Robin. Met Ernie vormde ik eerst nog The Little White Combo.
Hans van der Smaal speelde bas en Henk Poolman drums. Ik heb nog enkele rekwisieten uit die periode; o.a. de opnames van het radio programma Studio Stalles. Wat ik niet heb is de poster waarover Peter Muller praat. Wellicht kan hij er voor mij een foto van maken. Met Ernie heb ik ruim een jaar geleden nog e-mail contact gehad. Afgelopen week heb ik hem nog een felicitatie gestuurd voor zijn verjaardag. Daar heb ik helaas niets op vernomen.
Hoe dan ook, het Bavohuis is een bekende herinnering. De eerste repetities met Ernie deden wij in Ons Huis. Later werd het de kelder van de familie Poolman op de Admiraal de Ruyterweg. Kortom, je zou wel een boek vol kunnen schrijven over Ernie Bender en de Robins.

ik wil je graag de poster digitaal sturen - pjmuller@euronet.nl

Johan Smit

Re: big ernie show

peter muller:
Hallo Ernest en Henk, ouwe rockers, wat leuk jullie reactie te lezen! telkens als ik langs het Bavo rij denk ik terug aan die avond dat jullie de zaal helemaal gek speelden! I Go Ape - for the hippie hippie shake! Love Poison number Nine. Wat stond er nog meer op het repertoire. Ik dacht ook Donna. De originele poster hangt bij mij aan de muur. Hoop dat het jullie goed gaat. Het was een mooie tijd.

Ik heb net gereageerd op het bericht van Henk van der Laak. Ik ben dus Johan Smit de rhythm gitarist. De titels ken je nog goed hoor. We hadden ook een pakketje Beatles, Stones en Searchers erbij. Een geweldige tijd, daar weet jij alles van. Je schrijft dat jij nog een poster aan de muur hebt hangen. Daar zou ik graag een foto van hebben. Ik heb geen geheim e-mail adres. Mocht je de moeite willen nemen wil je de foto dan sturen naar ja.smit@outlook.com.

Johan Smit

Re: Bavohuis

Jo Haen:
Voor mij was het een thuiswedstrijd; ik woonde een stuk verderop in de Sumatrastraat. En uitverkocht was het zeker. Mijn vader, die mijn gitaarherrie maar niets vond, wilde toch wel eens komen kijken maar.. helaas, vol. Hoewel wij met Ernie Bender and the Robins talloze zalen plat hebben gekregen, herinner ik met de Bavo-nacht nog goed. Een echte onvervalste rock and roll bende. Keihard en iedereen tevreden.
Henk van der Laak, de gitarist van The Robins

Ja Henk, jij was de sologitarist. Ik mocht voor het rhythm zorgen op mijn simpele Gibson Melody Maker. Eigenlijk was ik de tweede Robin. Met Ernie vormde ik eerst nog The Little White Combo.
Hans van der Smaal speelde bas en Henk Poolman drums. Ik heb nog enkele rekwisieten uit die periode; o.a. de opnames van het radio programma Studio Stalles. Wat ik niet heb is de poster waarover Peter Muller praat. Wellicht kan hij er voor mij een foto van maken. Met Ernie heb ik ruim een jaar geleden nog e-mail contact gehad. Afgelopen week heb ik hem nog een felicitatie gestuurd voor zijn verjaardag. Daar heb ik helaas niets op vernomen.
Hoe dan ook, het Bavohuis is een bekende herinnering. De eerste repetities met Ernie deden wij in Ons Huis. Later werd het de kelder van de familie Poolman op de Admiraal de Ruyterweg. Kortom, je zou wel een boek vol kunnen schrijven over Ernie Bender en de Robins.

Anneke

Re: Ballet

Hans Boer:
Mooi, poëtisch stukje van Anneke Koehof. Mag ook wel 'ns gezegd worden!

Dank u voor het compliment!

Hans Boer

Ballet

Mooi, poëtisch stukje van Anneke Koehof. Mag ook wel 'ns gezegd worden!

peter muller

big ernie show

Hallo Ernest en Henk, ouwe rockers, wat leuk jullie reactie te lezen! telkens als ik langs het Bavo rij denk ik terug aan die avond dat jullie de zaal helemaal gek speelden! I Go Ape - for the hippie hippie shake! Love Poison number Nine. Wat stond er nog meer op het repertoire. Ik dacht ook Donna. De originele poster hangt bij mij aan de muur. Hoop dat het jullie goed gaat. Het was een mooie tijd.

Jo Haen - van Langen

Bavohuis

Voor mij was het een thuiswedstrijd; ik woonde een stuk verderop in de Sumatrastraat. En uitverkocht was het zeker. Mijn vader, die mijn gitaarherrie maar niets vond, wilde toch wel eens komen kijken maar.. helaas, vol. Hoewel wij met Ernie Bender and the Robins talloze zalen plat hebben gekregen, herinner ik met de Bavo-nacht nog goed. Een echte onvervalste rock and roll bende. Keihard en iedereen tevreden.
Henk van der Laak, de gitarist van The Robins

Jo Haen - van Langen

Bavohuis

Ik zeker, want ik heb nog goede herinneringen aan het Bavohuis en Peter Muller want ondergetekende is Ernest Beneder ofwel Big Ernie en Ernie Bender. Op dit moment (2 april 2015 ben ik 71 en de happening is dus echt verleden tijd). Maar het was leuk. We wonen al weer 35 jaar in Baarn, maar we hebben ook een tijd aan het Victorieplein gewoon. Peter woonde - volgens berichten - een straat verderop.
Ernest Beneder

Jo Haen - van Langen

Jan Oliebol in het Bavohuis in 1945

In de Courant Het Nieuws van den Dag van 6 april 1945 staat te lezen dat het Ned. Jeugd Ensemble een kinderfeest organiseerde in het Bavohuis. Ze speelden Jan Oliebol.

---------------------------------------

Er is maar EEN Jan OOOOOOH-liebol! En prompt springt er weer zo'n kastje open in je hersenpan, waarvoor dank!
Erik

---------------------------------------

Klik rechts (icoontje) bovenaan op de tekst en de tekst wordt vergroot weergegeven.

98389-1500-230

98389-1500-230

Alle rechten voorbehouden
Jo Haen - van Langen

Koningin van de nacht

ja ,de Borneostraat DE Ambachtschool en het Bavohuis,waren ook voor mij zo de belangrijkste plekjes ,toendertijd , ik mocht wel eens met mijn Moeder mee ,en dan was het meestal ,of het Bavohuis ,waar een operette werd gespeeld of het ,Van Swindentheater of ,het Odeon ,ik herinner mij nog ,de Kilimahawaaiers ,sorry ,ik weet echt niet meer hoe het geschreven moet worden maar hun muziek vond ik toen erg mooi ,en je was er eens gezellig een avondje uit , ik ging toen in de Bankastraat bij de nonnen op school later ging ik naar de ,Antonie van Diemenschool ,op het Javaplantsoen ,tot 1955 heeft Oost een hele belangrijke rol in mijn leven gespeeld ,maar wel een prettige ,waar ik nog graag aan terug denk.
Maria Muller van Groen