Begin van de achteruitgang

Verteller: Michel Jonker

Soms denk ik dat met de komst van ons grote gezin voor vele buurtbewoners het begin van de ‘achteruitgang’ werd ingeluid.

 De lieverdjes van Pretplein 18, (de Jonker kinderen) op het Pretoriusplein (nu Steve Bikoplein) juni 1960.

De lieverdjes van Pretplein 18, (de Jonker kinderen) op het Pretoriusplein (nu Steve Bikoplein) juni 1960.

Alle rechten voorbehouden

Toen wij in september 1957 op het Pretoriusplein nummer 18 kwamen te wonen, was dat nog een rustige en zeer ‘nette’ buurt. Ik was net drie jaar en het huis, dat groot en leeg was, maakte op mij erg veel indruk. De hele dag liep ik achter mijn moeder aan, mij aan haar rok vasthoudend, te bang dat ik was haar en mijzelf kwijt te raken.
Soms denk ik dat met de komst van ons grote gezin - mijn ouders hadden zes kinderen, en later zijn daar nog twee bijgekomen - voor vele buurtbewoners het begin van de ‘achteruitgang’ werd ingeluid. In de woningen van ons blok, die beheerd werden door de woningbouwvereniging de ACOB, woonden destijds vrijwel alleen gepensioneerde onderwijzers. Door een verandering in de wetgeving kon de gemeente Amsterdam ook een gedeelte van de woningen toewijzen aan gezinnen die dringend aan een woning toe waren. Daar wij op een drietal kamers bij mijn stiefgrootmoeder inwoonden, behoorden wij tot de eerste gezinnen die van de nieuwe regeling profiteerden, en zodoende waren wij de eersten die de rust van de buurt kwamen verstoren.
Ik moet wel meteen zeggen dat wij ook een net gezin waren. Mijn moeder heeft menig uur per week bijgedragen aan het schoonhouden van het trappenhuis volgens de toen geldende hoge maatstaven van netheid. Zodra ik de benedendeur achter mij sloot en ik de vertrouwelijke boenwasgeur van het trapportaal rook, had ik al het gevoel van thuis zijn en veiligheid (en daarbuiten was het niet eens zo onveilig).

Alle rechten voorbehouden

5259 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

 Michels jongste broertje Stefan op het Pretoriusplein in 1970. Hij staat voor de kruidenierswinkel Végé.

Michels jongste broertje Stefan op het Pretoriusplein in 1970. Hij staat voor de kruidenierswinkel Végé.

Alle rechten voorbehouden

10 reacties

Voeg je reactie toe
Maarten Hoogstra

Re: Re:Fam. L. Broers in de Transvaalstr.

Leon de Laat:
Maarten:. . weet je nog meer ? bv hoe heette moeder Broers ?
(Doet me denken aan het radioprogramma:"U vraagt, wij draaien")
Moeder heet: Maria Schoonenberg

Goed Leon. Inmiddels weet ik dat moeder Maria Cornelia Schoonenberg heet, geb ca 1917. Lute Broers geb 1916/15. 138 3 hoog klopt ook, ik heb inmiddels de nodige woonkaarten. Zoek zoek naar de overlijdensdata, liefst kaart enz. Meestal heb ik in mijn onderzoeken zo alle info maar nu stokt het
Hartelijk dank voor je medewerking en waar haal jij je info vandaan ?.mail eens

Leon de Laat

Re:Fam. L. Broers in de Transvaalstr.

Maarten:. . weet je nog meer ? bv hoe heette moeder Broers ?

(Doet me denken aan het radioprogramma:"U vraagt, wij draaien")
Moeder heet: Maria Schoonenberg

Maarten

Re: Re: Fam. Broers in de Transvaalstr.

Leon de Laat:
Maarten:Op welk no woonde de Fam Broers, in de Transvaalstraat ?
Transvaalstraat 138-3
Groet,

Hartelijk dank Leon. Weet je nog meer ? bv hoe heette moeder Broers ?

Leon de Laat

Re: Fam. Broers in de Transvaalstr.

Maarten:Op welk no woonde de Fam Broers, in de Transvaalstraat ?

Transvaalstraat 138-3
Groet,

Maarten

Broers

Op welk no woonde de Fam Broers,vader,moeder,christine,marijke,andre, in de Transvaalstraat ?
Vader was Loodgieter

tiny (stien vd brink)van der horst

Re: Hans Blaas

Hans Blaas:
Leuk om jullie als klein grut op de foto te zien.
Herinneren jullie mij nog van de Rijwielzaal in de
Laing,s Neckstraat???
Heb jullie moeder nog een paar keer in het Concertgebouw ontmoet dat was mijn werkkring toen.
Later woonde zij volgens mij in het Flevohuis..
Maar dat is al weer van enige jaren geleden.

Michel Jonker

De rijwielstalling

Hoi Hans,
ja natuurlijk herriner ik me je. De rijwielstalling, ik kan me nog herinneren opwelke plek mijn fiets stond, later een aantal jaren mijn bromfiets. De reparties die jij en je vader er uivoerde, het lawaai van de compressor om je banden op te pompen.
Vond het wel jammer toen de stalling een onbeheerde stalling werd, maar goed tijden veranderen.
Ja mijn moeder (onlangs 90) woont nog steeds in het flevohuis.

Michel Jonker

Hans Blaas

Hans Blaas

Leuk om jullie als klein grut op de foto te zien.
Herinneren jullie mij nog van de Rijwielzaal in de
Laing,s Neckstraat???
Heb jullie moeder nog een paar keer in het Concertgebouw ontmoet dat was mijn werkkring toen.
Later woonde zij volgens mij in het Flevohuis..
Maar dat is al weer van enige jaren geleden.

jose marcelis

reactie op fam. Jonker van jose marcelis.

Enig om via deze site de familie Jonker terug te zien zoals ik mij ze goed herinner. Marina Gemma Pieter Michel Cunera Theo Stefan Ursula . Zelf woonde ik in de Retiefstr. maar we gingen allemaal naar dezelfde lagere school op het Linnaeushof en Cunera is nog een poosje door mij opgehaald om samen met mij naar school te lopen toen Marina en Gemma al naar de middelbare school gingen. Heb gelezen dat Michel in Fr. woont zelf ben ik daar ook terecht gekomen maar woon ook nog in Amsterdam zelfs vlakbij "onze" lagere school.We zaten in die tijd ook op de turnvereniging De Meer en gingen zelfs een keer met jullie allemaal op vakantie in Boekel.
Erg leuk deze foto van jullie.

Een bezoeker

Mieke Visser, Amsterdam

Begin 1971 ben ik vanuit de Indische buurt naar de Transvaalbuurt verhuisd. Ook ik heb hetzelfde gevoel gehad als Michel, nl. dat men ons er niet vond passen. Later veranderde dit. Er woonden inderdaad nogal wat oud onderwijzers, de woningen waren groot en ik vond vanuit de gebouwen in de buurt ronduit een deprimerende werking uitgaan. Destijds was het nog niet zo gewoon om tot 's avonds in het donker buiten te spelen, zoals ik en mij veel kinderen, gewoon was en ik werd er ook op aangesproken. Ik woonde recht t.o. de Spar winkel in de Pretoriusstraat 53 en kon ook op het toen nog Pretoriusplein kijken. Ik kan mij de familie Jonker niet voor de geest halen, maar heb ook weinig buitengespeeld. Had jullie woning ook een 'schuilluik' tussen de vloer en het plafond van de verdiepingenen een zgn. etens-dienstlift die van de benedenverdieping naar zolder liep? Ondanks dat ik het een levendige buurt ben gaan vinden, heb ik er mij nooit zo thuis gevoeld als in de Indische buurt.