Langs het Sint Elisabeth-Gesticht

Verteller: In de (oude) kapel van het Sint Elisabeth-Gesticht. Marijke Stein
Auteur: Frits Slicht Frits Slicht
, Oosterpark, Het Sint Elisabeth-Gesticht.

Een enorme indruk maakten de deuren van het Gesticht.

Het Sint Elisabeth-Gesticht. Afgebeeld is hoofdingang van het Sint Elisabeth-Gesticht, Mauritskade 28, hoek ’s Gravesandestraat.  Uitgave N.J. Boon, Amsterdam. Bron: Beeldbank, Stadsarchief Amsterdam.

Het Sint Elisabeth-Gesticht. Afgebeeld is hoofdingang van het Sint Elisabeth-Gesticht, Mauritskade 28, hoek ’s Gravesandestraat. Uitgave N.J. Boon, Amsterdam. Bron: Beeldbank, Stadsarchief Amsterdam.

Alle rechten voorbehouden

Prachtige voordeuren

’s Winters als het ijs in de vijvers van het Oosterpark nog onbetrouwbaar was, bleef het park dicht. Ik moest dan helemaal omlopen via de Mauritskade. Dat werd vroeger ook wel de ‘stille Mauritskade’ genoemd. Voor ik linksaf moest, de
’s Gravesandestraat in, kwam ik langs de hoofdingang van het Sint Elisabeth-Gesticht. Je had daar toen van die prachtige houten deuren, hele grote en ook heel mooi bewerkt. Bij de deur hing een hele grote lange stang. Die stang, dat was de bel van het Gesticht. Aan de onderkant zat een gedraaide knop, een langwerpige en opengewerkte knop. Trok je aan die knop, dan ging er ergens in het gebouw een bel af. Als we van school kwamen, was het altijd ‘belletje trekken bij de nonnen’. Het was een echte ouderwetse bel met een echte ouderwetse gong. Je hoorde: ‘donggg, donggg’. Je wachtte dan af of er zo’n non naar buiten kwam om te kijken. Ze moesten toen echt de deur openen om te kijken of er iemand was, kijkgaatjes hadden ze vroeger niet. We stonden even verderop, op de uitkijk, of ze nu wel of niet de deur open deden.

Een muur

Vroeger zat de hoofdingang dus aan de Mauritskade. De rest van het gebouw was helemaal afgesloten. Er stond een muur omheen. Tegenwoordig hebben ze een deel van de muur (aan de ’s Gravesandestraat) afgebroken om een nieuwe ingang te maken (voor Hotel Arena, het café en het terras). Vanuit het park zag je ook helemaal niets van het Gesticht. Ik kan mij niet herinneren dat ik er toen ooit weesmeisjes of patiënten heb gezien.

Een speeltuin

Tussen park en gesticht zat nog wel een speeltuin. Daar maakten wij als scholieren gebruik van tijdens het speelkwartier. Met school speelden we er ook altijd slagbal met rondjes.

Alle rechten voorbehouden

1558 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Hotel Arena. Vroeger was dit de hoofdingang van het Sint Elisabth-Gesticht. Tegenwoordig is het 'niet meer' dan de zijkant van Hotel Arena. De ingang van het hotel zit in de 's Gravesandestraat.<br />Foto is gemaakt door: F.Slicht.

Hotel Arena. Vroeger was dit de hoofdingang van het Sint Elisabth-Gesticht. Tegenwoordig is het 'niet meer' dan de zijkant van Hotel Arena. De ingang van het hotel zit in de 's Gravesandestraat.
Foto is gemaakt door: F.Slicht.

Alle rechten voorbehouden

4 reacties

Voeg je reactie toe
joop jansen

S.V.A

Later is daar Stichting Verpleegtehuizen Amsterdam in gekomen en heb in dat gebouw als onderhoudsmonteur veel gewerkt.
Daar de oude bewoners vroeger nog in particulieren verpleegtehuizen werden onder gebracht en dit soms niet helemaal naar de zin van de nabestaanden ging,heeft Dr,Sajet dus deze stichting in het leven geroepen en hadden 7 huizen in de stad Amsterdam.
De kerk werd toen voor de verpleegsters en verplegers als kantine ingericht en zelfs de interne kregen een kamertje op de grote zolder van dit gebouw.

Tom Jonk

Roomse blijdschap en heavy metal

De ruimte waarin nu house en heavy metal de muren laten trillen was ooit de kapel van het "gesticht" waar de bewoners en de zusters beverig en ook vroom de gregoriaanse gezangen tijdens de mis en het avondlof zongen. Ik was daar in de jaren vijftig misdienaar en heb daar in de processies door de gangen het wierookvat gezwaaid. Een van mijn taken was de priester in het Latijn antwoord te geven. Dat had ik geleerd uit een boekje dat fonetisch de Italiaanse uitspraak weergaf: "Dejo kraatsjiieas" i.p.v. Deo Gratias. Geronseld (nou ja..) waren de koorknaapjes door juf Veldhuizen in de derde klas van de Laurentiusschool aan het Eikenplein. Vereist waren een onbesproken gedrag en de vaardigheid in het van buiten leren van de latijnse formules. Vreemd idee dat die welhaast heilige sfeer is opgegaan in het duivelse lawaai van de huidige bands.

g.marijke follin de tapia

sint elisabeth gesticht

ik speelde er wel eens met mijn vriendjes en vriendinnetjes. de deuren waren prachtig mooi maar het woord gesticht vond ik heel eng. ik had daar nare gevoelens bij als kind zijnde, een gesticht was voor slechte mannen en vrouwen. ik ging er ook nooit alleen langs. mijn moeder en ik hebben er wel eens mensen of meisjes uit zien komen en liepen door het oosterpark. de meisjes allemaal in dezelfde kleding.

Froukje Linde

Televisie kijken in het Elisabeth Gesticht.

Als kind woonde ik vlak bij het Gesticht en mocht daar als kind op woensdagmiddag wel eens televisie kijken. In de speeltuin mochten wij niet spelen, want wij waren niet katholiek.