Speelgoed

Verteller: Yvonne Kruk
Auteur: Yvonne Kruk
Indische Buurt

Ik heb drie poppen gehad en dit was veel meer dan mijn zus ooit gehad heeft.

Speelgoed kinderkoekenpannetje op het petroleumstel Vonnie, Lottie, Hennie en Carla (1954)

Speelgoed kinderkoekenpannetje op het petroleumstel Vonnie, Lottie, Hennie en Carla (1954)

Alle rechten voorbehouden

Er was een vaste kast in ons kamertje, die in het begin de kleren van ons alle drie bevatte. Op de bodem stond een wit geverfde speelgoedkist. In mijn gedachten was dit een grote kist, maar hij zal iets groter geweest zijn dan een flinke schoenendoos. Daar zat al je speelgoed in. Meest klein spul zoals knikkers, een paar autootjes, kleine poppetjes, tollen, etc. Ik heb drie poppen gehad en dit was veel meer dan mijn zus ooit gehad heeft. Zij was drie toen de oorlog uitbrak en speelgoed zal toen wel schaars geweest zijn. Het weinige speelgoed heb ik nooit als een gemis gevoeld, iedereen had weinig.

Op een keer mocht ik in de huiskamer op een petroleumstel, in een kinderkoekenpannetje, pannenkoekjes bakken. Dat was natuurlijk groot feest.

Veel speelgoed waren ‘krijgertjes’ zoals de eerste step, een houten stepje met drie wieltjes, een voor en twee achter. Ook het eerste fietsje, een driewielertje was van een meisje geweest dat bij ons aan de overkant woonde. Zij was één jaar ouder en was er ‘uitgegroeid’. Mijn latere echte autoped was een nieuwe. Hij was heel mooi, rood met een bagagedrager die je achterover kon klappen om als standaard te dienen, en een rempedaal tegen de achterband. Op koninginnendag en op bevrijdingsdag mocht je de step versieren met serpentines, slingers en vlaggetjes.

Meestal wist ik de grote cadeaus van te voren. Mijn vriendin/buurmeisje Lottie was vijf dagen eerder jarig en we kregen vaak hetzelfde. Dus vijf dagen na haar verjaardag stond er net als bij haar ook in onze kamer een nieuwe autoped. Het bleef wel spannend, want je wist maar nooit. Op deze wijze kreeg ik ook mijn eerste fiets, een zwarte kinderfiets met terugtraprem.

Alle rechten voorbehouden

4459 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Speelgoed Vonnie, Lottie, Hennie en Carla (1954) Yvonne aan het spelen met haar kinderkoekenpannetje op het petroleumstel.

Speelgoed Vonnie, Lottie, Hennie en Carla (1954) Yvonne aan het spelen met haar kinderkoekenpannetje op het petroleumstel.

Alle rechten voorbehouden
 Dit verhaal is afkomstig uit het boekje ‘Een stukje potlood van twee-en-een-halve centimeter’ (Calbona Boekenproductie, www.calbona.nl, ISBN 978-90-71343-38-4) door Yvonne Kruk waarin zij haar jeugdherinneringen aan de Indische buurt in de vijftiger jaren beschrijft. Het is het vervolg op ‘Een lang dun worstje’ en geschreven vanwege de vele positieve reacties op haar eerste boekje.  E-mail: y.kruk@ziggo.nl

Dit verhaal is afkomstig uit het boekje ‘Een stukje potlood van twee-en-een-halve centimeter’ (Calbona Boekenproductie, www.calbona.nl, ISBN 978-90-71343-38-4) door Yvonne Kruk waarin zij haar jeugdherinneringen aan de Indische buurt in de vijftiger jaren beschrijft. Het is het vervolg op ‘Een lang dun worstje’ en geschreven vanwege de vele positieve reacties op haar eerste boekje. E-mail: y.kruk@ziggo.nl

Alle rechten voorbehouden

2 reacties

Voeg je reactie toe
C.P.de Wit

insulindeweg

Hoi Yvonne,

hele leuke maar ook heel bekende verhalen.
vr. gr.je neef Cor,

null

J.van Keulen

Mijn reactie op liedje van het "duifje".
Op een ouderavond van een dorpsschool in Assendelft zouden de leerlingen hun kunnen tonen met gedichten en en op school gezonnen liedjes.Joop en ik zouden het duifje vloog door groenewoud als duet zingen,we hadden van te voren goed en veelvuldig geoefend en nog de middag voor de ouderavond met piano en viool begeleiding voor het hoofd van de school proef gezongen,hij was erg enthousiast en vond dat onze stemmem heel goed bij elkaar paste.de ouderavond werd gehouden in de Gymzaal en daar was een podium opgesteld met een piano en een stoel voor de violist.We waren aan de beurt en de piano gaf de toonhoogte aan.Of het nu door het aanwezige publiek was maar Joop zette schreeuwend in en was bij het tweede couplet zijn tekst kwijt.Dit voorval zal mij altijd bij blijven en heeft mij de illusie ontnomen om een groot zanger te worden.Het optreden vond plaats ie 1936