Uijenkruijer, de groenteman

Verteller: Transvaalplein, ongeveer 1930. De 'Jonge Pieter Jelles' van de Arbeiders Sportvereniging. Debora Kolm
Auteur: Frits Slicht Frits Slicht

De hele winkel stond werkelijk tot aan het plafond vol met allerlei potten zuidvruchten, abrikozen, jam en blikgroenten.

Prentbriefkaart van de Smitstraat in Amsterdam-Oost met een rij kinderen op straat, circa 1925 Prentbriefkaart van de Smitstraat in Amsterdam-Oost met een rij kinderen op straat, circa 1925. Collectie Joods Historisch Museum, Amsterdam (collectie J. van Velzen). Collectie Joods Historisch Museum, Amsterdam (collectie J. van Velzen).

Prentbriefkaart van de Smitstraat in Amsterdam-Oost met een rij kinderen op straat, circa 1925 Prentbriefkaart van de Smitstraat in Amsterdam-Oost met een rij kinderen op straat, circa 1925. Collectie Joods Historisch Museum, Amsterdam (collectie J. van Velzen). Collectie Joods Historisch Museum, Amsterdam (collectie J. van Velzen).

Alle rechten voorbehouden

De groentewinkel van de familie Uijenkruijer zat bij ons in de buurt, in de Smitstraat op nummer 32. Dat was op de hoek met de Majubastraat. De eerste keer dat ik daar kwam, althans dat ik mij daar bewust van was, dacht ik: “Wat zijn die mensen rijk zeg”. De hele winkel stond werkelijk tot aan het plafond vol met allerlei potten zuidvruchten, abrikozen, jam en blikgroenten.

De winkel bestond eigenlijk uit twee gedeelten; de ene kant met al die potten, het andere gedeelte lag vol met allerlei soorten aardappelen en groenten.

Mark Uijenkruijer stond samen met zijn broer Ies (Isaac) in de winkel. Zij waren altijd aanwezig. Isaac woonde trouwens op nummer 16 één hoog.
Het was een echte buurtwinkel, in de zin van dat iedereen uit de directe omgeving daar zijn groente, fruit en aardappelen haalde. Wij woonden net iets verder weg en hoewel we wel in de winkel kwamen, werd veel van onze groente bij de venter met zijn paard en wagen gehaald. Die kwam met zijn kar voor onze deur. Je hoefde alleen maar naar beneden en je hoefde niet te sjouwen.

De winkel van de Uijenkruijers was nog best groot. Boven de winkel had je een woongedeelte waar Ome Mark met zijn vrouw, Tante Truus, woonde. Zij hadden twee zoons, Hans en Jo. Ik zat wat betreft leeftijd tussen deze twee in.Tante Truus kwam trouwens uit Den Helder, zij was uit een familie die helemaal ‘verzeild was in de Marine’. Ome Mark werd door bijna iedereen ‘Ome Kram’ genoemd.

Na de oorlog kwam ik heel toevallig naast hen te wonen, in de Van der Kunstraat. Zij werden mijn ouders van na de oorlog. Mijn eigen ouders hebben de oorlog niet overleefd.

Alle rechten voorbehouden

3059 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Twee nichtjes aan het strand. Afgebeeld zijn Debora Kolm en haar nichtje Suze Uijenkruijer (dochter van Tante Rachel en Ome Ies/Isaac). Het moet ongeveer in 1929-30 zijn geweest, aan het strand (maar waar?). Bron: privé collectie Debora Kolm.

Twee nichtjes aan het strand. Afgebeeld zijn Debora Kolm en haar nichtje Suze Uijenkruijer (dochter van Tante Rachel en Ome Ies/Isaac). Het moet ongeveer in 1929-30 zijn geweest, aan het strand (maar waar?). Bron: privé collectie Debora Kolm. Door: Debora Kolm

Alle rechten voorbehouden
Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm, voorkant. Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. De achterkant van het persoonsbewijs staat onder het verhaal. Bron: privé collectie Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. Dit is de voorkant van het PB. Bron: privé collectie Debora Kolm.

Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm, voorkant. Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. De achterkant van het persoonsbewijs staat onder het verhaal. Bron: privé collectie Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. Dit is de voorkant van het PB. Bron: privé collectie Debora Kolm. Door: Debora Kolm

Alle rechten voorbehouden
Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm, achterkant Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. De achterkant van het persoonsbewijs. Bron: privé collectie Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. Dit is de achterkant van het PB. Bron: privé collectie Debora Kolm.

Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm, achterkant Dit is het vervalste persoonsbewijs van Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. De achterkant van het persoonsbewijs. Bron: privé collectie Debora Kolm. Dankzij het door de illegaliteit vervalste persoonsbewijs heeft zij de oorlog overleefd. Dit is de achterkant van het PB. Bron: privé collectie Debora Kolm. Door: Frits Slicht

Alle rechten voorbehouden
Paul Vogel

Uijenkruijer: mijn hond en ijsjes

Ach ja, de groenteman... Iedere dag stond ik daar. Mijn moeder was goed bevriend met Ies en al ons groente en fruit kwam dus daar vandaan. Nu had ik een hond, Wietse. En die hond was iets vreemds. Hij was gek op worteltjes!
Op het moment dat hij in de winkel en hij zag/rook die lekkernij positioneerde hij zichzelf zodanig, dat hij de open bak waar ze in lagen binnen "bekbereik" had. Één grote hap en hij een bek vol! Dan zo snel mogelijk de winkel uit. En smullen maar! Was een koddig gezicht en je moest weten, dat hij het deed. Hij was zo snel en timede het zo goed, dat hij naar mijn weten nooit betrapt is.

Op gegeven moment had Uijenkruijer een vrieskist aangeschaft. Dat ding maakte een rot herrie, maar ja; diepvriesgroente kwam op de markt en je moest mee met de tijd, nietwaar? Maar voor mij was HET product wat eruit kwam waren: ijsjes! Nee, geen fabrieksijs, maar zelf gemaakte. Aan het einde van de dag werd een deel van het overgebleven fruit in blokjes ter grootte van een Jamin ijsje ingevroren. Om de volgende dag voor een dubbeltje aan de schooljeugd te worden verkocht. Hoe goed die handel was, weet ik niet. Maar ik heb jaren later in Israel precies hetzelfde gezien. Ik ben er echter heilig van overtuigd, dar Uijenkruijer de uitvinder ervan was!! Waarvan akte