Tegen het einde van de oorlog

Betondorp

Kuiltje graven, benzine erin gooien, aansteken, blikje in het vuur, openmaken en eten maar.

De oorlog is voorbij ! Intocht van de Canadezen. Op dinsdag 8 mei 1945 trok een grote legermacht van Canadezen over de Berlagebrug de stad binnen, <br />Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

De oorlog is voorbij ! Intocht van de Canadezen. Op dinsdag 8 mei 1945 trok een grote legermacht van Canadezen over de Berlagebrug de stad binnen,
Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

Alle rechten voorbehouden

Betondorp bleek betrekkelijk veilig onder de Duitse bezetting; in de scholen op het Zuivelplein lagen wel Duitse troepen, maar dat waren 'gewone' soldaten, geen SS, SD of Grüne Polizei dus. Zij lieten de Betondorpers met rust en deden soms zelfs een poging een gesprek aan te knopen. Helaas was deze betrekkelijke veiligheid niet van toepassing op de Joodse Betondorpers; zij ontkwamen niet aan wegvoering, een aantal van hen heeft in Betondorp kunnen onderduiken, met name in de Veeteeltstraat.

In het Ajax-stadion waren (met tussenpozen) Duitse troepen gelegerd, waaronder een detachement bij de Duitsers dienende Wit-Russen. Als jongeren hadden wij een vaste plek van samenkomst op de hoek van de Brinkstraat en de Middenweg bij de ijssalon. Ik kan me herinneren dat niet lang voor het eind van de oorlog een aantal van deze Russen naar ons toekwam en informeerde naar onderduikmogelijkheden.

Tegen het einde van de oorlog had ik een gesprek met een Duitse soldaat. Hij erkende de Duitse nederlaag, maar kon niet nalaten te zeggen: 'Wir sehen uns in Russland wieder!' Hij kon toen niet weten hoe dicht hij een paar jaar later bij de waarheid zat, op het hoogtepunt van de koude oorlog!

Vlak na de bevrijding: eten bij de Canadezen die op 'het platje' waren neergestreken om hun warme maaltijd te bereiden. Dat ging zo: kuiltje graven, benzine erin gooien, aansteken, blikje in het vuur (meestal meat and vegetables), openmaken en eten maar. Verrukkelijk! De kleinere kinderen wisten ook hun weg naar het platje te vinden: chocolate and candy!

Tenslotte: onvergetelijk en nog steeds emoties oproepend: het klimmen op een Canadese halftrack van de Seaforth Highlanders bij de Hartveldsebrug en via de Duivendrechtsebrug en de Berlagebrug door de Rivierenbuurt naar het Vondelpark, door een kolkende massa bevrijde Amsterdammers. De oorlog was voorbij!

Alle rechten voorbehouden

2062 keer bekeken

Bert van den Berg

Bevrijdingsdag

Ik was zes en een half jaar toen ik met mijn ouders de Canadezen zag langstrekken op de Weesperzijde. Lawaai, stank, stof en soldaten met zwarte handen en gezichten herinner ik mij.
Toen een soldaat mij een banaan toestak, zei ik nee, jullie zijn ook soldaten. Tot groot verdriet van mijn moeder nam ik de banaan niet aan van de Canadees, maar er waren genoeg andere kinderen.
Toen we weer naar ons huis in de Brinkstraat liepen zag ik hoe vrouwen achterna werden gezeten door mannen. Later begreep ik dat die vrouwen iets hadden gehad met de Duitsers. Een man die het kaalscheren heeft tegengegaan is Doker Wagernaar van de Middenweg.