Gestraft voor een heldendaad

Verteller: Joop Rijkenborgh
Transvaalbuurt

De reactie van mijn ouders was verbijsterend, ik kreeg zwaar op mijn donder!

Oeterwalerbrug De Oeterwalerbrug  bij de Hema (anno 1985) waar de Duitsers de fietsen invorderden.

Oeterwalerbrug De Oeterwalerbrug bij de Hema (anno 1985) waar de Duitsers de fietsen invorderden.

Alle rechten voorbehouden

De Duitsers hadden de oorlog verloren en moesten dus moesten weer terug naar hun eigen land. Zij vorderde daarom fietsen in. Als je toevallig nog een fiets had en je kwam Duitse soldaten tegen dan kon je er zeker van zijn dat je de fiets kon inleveren en lopend verder kon gaan. Ik heb gezien dat Duitse soldaten fietsen van mensen afnamen. Op de Oeterwalenbrug, tegenover de Hema, stonden fietsen in dikke rijen tegen de brug zo lang als de brug was en zeker tot aan het midden ervan.

Ik liep met een vriendje (Kees Veld?) langs de Duitse soldaten. We liepen toen terug langs de Ringdijk en kwam een mijnheer op de fiets tegen die wij waarschuwden dat zijn fiets even verder op afgenomen zou kunnen worden. Hij draaide zich prompt om en reed de andere kant op. ‘s Avonds vertelde ik aan mijn ouders van deze ‘heldendaad’. De reactie van mijn ouders was verbijsterend, ik kreeg zwaar op mijn donder! Hoe ik het wel in mijn hoofd kreeg om zoiets te doen. Ik moest als straf vroeg naar bed.

Pas later begreep ik de reactie van mijn ouders die ik toen zo onrechtmatig vond. Je wist in die tijd bijna niet wie vriend of vijand was. Er liepen in die tijd ook verraders rond die je voor het minste geringste aan konden geven bij de Duitsers met alle vervelende gevolgen vandien. Op het einde van de oorlog werden mensen ook steeds brutaler. Mijn vader vertelde dat er op een gegeven moment een goede klant bij hem in de winkel kwam met een tas die vroeg of mijn vader die tas kon repareren. Hij pakte de tas aan en maakte hem open en keek, tot zijn verbazing, tegen een Stengun aan. Een brede dikke lach aan de andere kant van de toonbank was het gevolg.

Alle rechten voorbehouden

2930 keer bekeken

5 reacties

Voeg je reactie toe
J.M. Blankenstein-de Bois

Kees Veldt

Je schrijft over je vriendje Kees Veldt.
Die kende ik ook. Zijn vader had tegenover het huis waar ik woonde (nr. 85) een kaaszaak. Klopt dat?
Ik kan me jouw naam niet herinneren. Woonde je soms verder in de Pretoriusstraat?

Ria Blankenstein-de Bois (geb. 1937)

Een bezoeker

Jerry. Gerrit. Meents

Fietsen razzia's gegon op 20 Juni 1942 in alle gemeenten met meer dan 10.000 inwooners

Een bezoeker

Ruurd Kooiman

Ja Piet Joon, dat verhaal moet inderdaad ergens anders staan en wel: In de laad bak stond een vrouw... Bedankt voor je attentheid. Ik vind het erg leuk dat er op gelet wordt. Op een andere site vroeg ik of er nog mensen zijn die weten waar mijn vriendjes uit die tijd zijn: Harrie Bosch, Harrie Hemelrijk, Jan van Loon, Klaas Bruinsma etc. Groetjes Ruurd

Een bezoeker

Piet Joon

Ruud, Staat jouw reactie soms onder een verkeerd verhaal? Ik zie geen enkel verband met de geschreven tekst. Groetjes, Piet.

Een bezoeker

Ruurd Kooiman (geb. 1935)

Deze vrouw werd nog netjes behandeld. In de Presidentbrandstraat woonde ook een moffenhoer want die kwam weleens thuis met een mof, maar toen de bevrijding kwam hebt zij dat geweten. Ze werd het huis uit gesleurd en op een bakfiets gezet waarop een stoel stond en werd weggereden richting Vrolijkstraat/Beukenweg. Daar, onder aanmoediging van omstanders, is haar kop kaal geschoren en is ze ingesmeerd met teer. Ze zat wel vast gebonden, dat was de tegen deze lieden.