Mijn vader de boksscheidsrechter

Verteller: Jaap Meents. Jaap Meents
Auteur: Frits Slicht Frits Slicht
Danie Theronstraat,

Wij speelden het spel mee, omdat we ergens wel wisten dat hij ons eigenlijk niet echt wilde straffen of slaan

Danie Theronstraat. Danie Theronstraat 29-37, gezien naar de Hofmeyrstraat. Foto is gemaakt door: J.M. Arsath Ro'is op 17 augustus 1959. Bron: Beeldbank, SAA.

Danie Theronstraat. Danie Theronstraat 29-37, gezien naar de Hofmeyrstraat. Foto is gemaakt door: J.M. Arsath Ro'is op 17 augustus 1959. Bron: Beeldbank, SAA.

Alle rechten voorbehouden

Mijn vader was niet een man die zijn kinderen knuffelde. Zo was hij niet. Of dat nou komt door de vele familieleden die hij is kwijt geraakt? Ik weet het echt niet. Hij heeft het daar nooit echt over gehad.
Maar ik moet zeggen dat mijn moeder ook niet zo knuffelig was. Ik geloof ook niet dat ik ooit bij mijn moeder op schoot heb gezeten of een zoen heb gehad. Dat kan ik mij althans niet herinneren, maar misschien vergis ik me wel. Vriendelijk waren mijn ouder wel naar mij en mijn broers en zusters, laat ik dat vooral niet vergeten te vertellen.

Mijn vader heeft ons nooit gestraft. Dat liet hij aan onze moeder over. Als we klappen hadden verdiend, omdat we bijvoorbeeld niet wilden gaan slapen, dan deed hij vaak maar alsof. Hij had dan wel de mattenklopper bij zich, maar door de twee dekens die je over je heen had, voelde je weinig. Hij sloeg ook niet erg hard. Wij, de kinderen, speelden dan mee door hard te schreeuwen: “Aauw, aauw”. Hij wilde eigenlijk niet, maar hij moest van onze moeder. Wij speelden het spel mee, omdat we ergens wel wisten dat hij ons eigenlijk niet echt wilde straffen of slaan.

Mijn vader de scheidsrechter

Mijn vader bemoeide zich toch echt wel met ons. Wat ik nog weet te herinneren, zijn de bokswedstrijden die we thuis organiseerden. Als mijn moeder weg ging en ze was voor langere tijd buitenshuis, dan maakte wij in de huiskamer een boksring. Dan moest wel de hele boel aan de kant, Mijn vader was dan de scheidsrechter en mijn broer Jurriaan (Joepie) had de gong. Ik ging dan samen met mijn broer Emanuel (Mani) boksen. We hadden ook echte bokshandschoenen. Mari kon helaas niet zo goed tegen zijn verlies. We hebben ook wel getafeltennist, maar als Mani dan verloor, kon je zijn batje naar je hoofd krijgen. Ik geloof overigens niet dat mijn moeder zo gelukkig was met onze sportactiviteiten in de huiskamer.

-----------------------------------------

Dit is verhaal nr. 6 uit een serie van 34 verhalen verteld door Jaap Meents.
Voor verhaal nr. 7 ga naar Winkelier en straathandelaar

Wilt u een overzicht van al zijn verhalen klik dan linksboven op de naam van de verteller Jaap Meents.

Alle rechten voorbehouden

683 keer bekeken

Geen reacties

Voeg je reactie toe