De buurt waar ik had willen blijven

Anneke Koehof inspireerde mij

Verteller: Maria van Groen

Maria van Groen las verhalen op de website 'Geheugen van Oost' over de Indische buurt waar ze vroeger woonde en nam zelf de pen op om haar herinneringen aan de buurt vast te leggen.

Maria van Groen. Zo - in Amsterdam Noord - zit Maria van Groen achter haar woning.

Maria van Groen. Zo - in Amsterdam Noord - zit Maria van Groen achter haar woning.

Alle rechten voorbehouden

Ik las de verhalen over de buurt waar Anneke Koehof over schreef en vroeger woonde. Ik reageerde er op. Ja veel later.
Ik heb er ook gewoond.
Volgens mij was het een nette buurt, als men de straat in kwam
waren er toendertijd nog niet veel auto's in de straat.
Kinderen hadden genoeg ruimte om te spelen
De straat werd Vrijdag altijd netjes aangeveegd en de koperen deurknoppen werden gepoetst.
Ja, in de tuinen aan de achterkant was het een ander aanzicht.
Dat werd aan het oog onttrokken door dat de wijk gebouwd was in vierkante huizenblokken.
Op en hangend aan lijnen werd de was gedroogd, maar dat zag men niet aan de straat.
Als ik wel eens op de waranda stond en rustig in het rond keek ,
viel mij wel op dat de een zijn tuintje heel mooi verzorgd had
en een ander er niets van maakte. Dat was met wapperende was precies het zelfde.
Wel kon je heerlijk je beddengoed te luchten leggen op de waranda: er was genoeg plek.
Ook kon je af en toe fijn meegenieten als buren met elkaar mot hadden.
Sommigen konden zo heerlijk schreeuwen dat de hele buurt mee kon genieten, het galmde zo hard tussen de huizen. Dat was niet altijd prettig.
Gelukkig hadden wij een redelijk rustige trap en die werd netjes onderhouden.
Met de boven buren gingen wij heel leuk om.
We kookten soms wel eens een grote pan macaroni en dan kwamen ze bij ons eten.
Ieder jaar mocht mijn tante een reis met de boot mee, zij kwam uit Oestrich aan de Boven Rijn, dan logeerde ik bij die buren. Ik had het daar dan ook heel gezellig en sliep beneden in mijn eigen bed.
De buurtjes van 1 hoog hadden wel eens wat onrust in de tent, meestal over de kinderen.
Maar even later liepen ze gelukkig weer stevig gearmd over straat.
Mij zagen ze niet veel in de straat, want ik werkte overdag en 's avonds was het meestal rustig.
Ja als ik er een woning had kunnen bemachtigen, had ik er graag gebleven.
Nu woon ik in Amsterdam Noord, daar had ik nooit heen gegaan als ik had kunnen kiezen.
Maar mijn man kon geen trappen meer lopen en daarom was het hier uiteindelijk de beste oplossing.

 

:

Alle rechten voorbehouden

933 keer bekeken

8 reacties

Voeg je reactie toe
Anneke Koehof

De buurt waar ik had willen blijven.

Maria (Mary) woonde als schippersdochter bij mijn buurvrouw op nummer vijf twee hoog in de Baweanstraat. Zelf woonde ik op vijf huis. Ze was 13 jaar ouder dan ik, we hadden dus weinig contact, behalve dat ik wist dat ze daar woonde en ook van daaruit trouwde. Op een zolderkamertje boven spaarde ze haar spullen voor haar uitzet en over dat zelfde kamertje heb ik een verhaal geschreven. 'Gat in het Dak'. 

Wij hebben elkaar weer 'ontmoet' op Het Geheugen van Oost en onderhielden een zeer vriendschappelijk en persoonlijk contact, maar alles digitaal. Alsmaar maakten we plannen elkaar toch eens in het echt te ontmoeten, maar het kwam er maar niet van. Totdat ze in 2015, nu alweer 5 jaar geleden, overleed. Ik was wel op haar crematieplechtigheid. Waarmee ik maar wil zeggen: stel ze niet uit die ontmoetingen, voor je het weet is het te laat... Ik heb daar nog altijd spijt van en deel als eerbetoon en ter nagedachtenis aan Mary Groen haar verhalen. Herinneringen van en aan mijn oude buurmeisje uit de Baweanstraat.

Anneke Koehof

De Buurt waar ik had willen blijven

Maria Muller van Groen.

Helaas is Maria van Groen op 11 augustus 2015 overleden. Zij reageerde op mijn verhalen en begon ze toen zelf te schrijven, héél mooi en visueel verteld. Al die tijd hielden we elkaar op de hoogte, we ontmoetten elkaar op Het Geheugen en op Facebook, in het echt is het er steeds niet van gekomen...Tot haar grote vreugde ontmoette ze onlangs wel een oud-buurmeisje, Marlijke Swart
Maria, rust in vrede, je verhalen blijven bestaan, je hebt echt wat achtergelaten aan je buurtgenoten!

maria muller van groen

Er gebeuren nog wonderen ///

Lang heb ik gehoopt nog reactie, s te krijgen op mijn schrijven wat over mijn jeugd en oude buurt gingen waar ik vroeger ,zoal heb gewoond maar omdat het nogal heel lang geleden is ,heb ik die wens maar laten varen alleen een zekere ,,Anneke Koehof , heb ik tot gisteren ervan behouden ,
Nu ineens als bij donderslag bij heldere Hemel krijg ik bericht van een heel lief [oud] buurmeisje
dus was echt een ware verrassing , hoop haar toch nog eens te ontmoeten ,na zeker 60 jaar ,het is als een wonder hoop dat ik haar adres mag ontvangen ,,of telefoonnummer / mijn o20 ,4920853

maria muller van groen

Re: baweanstraat 5 3 hoog

marijke swart:
lieve rie van groen,
ken je mij nog? ik heet marijke swart en ben de jongste dochter van de familie swart.
ik heb heel veel warme herinneringen aan jou,je zus eva en broer evert en je man jack.
ook betekende buurvrouw hooijer heel veel voor mij, ze was als een oma en buurman hooijer
was ook een schat.
ik ben ook een keer met mijn moeder meegevaren op de boot van je ouders, dat was een bizondere
Indrukwekkende reis voor een meisje van 7 jaar destijds! ik zou graag contact
met je willen indien mogelijk. ben heel ben benieuwd hoe het jullie is vergaan al die jaren.
hartelijke groet
marijke

hallo Marijke ik zou heel graag je telefoon nummer of email willen ontvangen ,maar normaal geeft j de Haan dat zomaar niet af ,heel begrijpelijk natuurlijk ,,maar zie jij een mogelijkheid ?? dan heel graag ,wat zouden wij elkaar na vele jaren ,veel ye vertellen hebben ,groetjes <maria

maria muller van groen

Re: baweanstraat 5 3 hoog

marijke swart:
lieve rie van groen,
ken je mij nog? ik heet marijke swart en ben de jongste dochter van de familie swart.
ik heb heel veel warme herinneringen aan jou,je zus eva en broer evert en je man jack.
ook betekende buurvrouw hooijer heel veel voor mij, ze was als een oma en buurman hooijer
was ook een schat.
ik ben ook een keer met mijn moeder meegevaren op de boot van je ouders, dat was een bizondere
Indrukwekkende reis voor een meisje van 7 jaar destijds! ik zou graag contact
met je willen indien mogelijk. ben heel ben benieuwd hoe het jullie is vergaan al die jaren.
hartelijke groet
marijke

lieve Marijke dat is lang geleden he ,maar wat een geweldige verrassing , hoop dat het je goed gaat
ja ,lieverd ,ik word dit jaar hopelijk 85 jaar ,dat is niet mis he ,maar zodoende kan ik jou een hele hoop vertellen ,geef je adres door of email en je hoort gauw meer van me groetjes

Anneke

Baweanstraat 5 drie hoog

Hé Marijke, wat leuk om jouw naam te lezen. Ik ben je benedenbuurmeisje Anneke, van 5 huis.Later heb ik van mevrouw de Hooyer een zolderkamertje gehuurd. Ik vond het daar soms eng, maar niet als je vader in de zolderkamer ernaast aan het werk was. Wat hij precies maakte weet ik niet, maar ik hoorde een soort pons geluid en dat vond ik heel vertrouwd klinken, dan viel ik gerust in slaap. Ik heb hier ook nog een verhaal over geschreven, dat heet 'Gat in het dak'. Je kunt het rechtsboven intikken. Ik vond je ouders hele lieve mensen, ze hebben mij in een moeilijke situatie wel eens geholpen. Later sprak ik je zuster nog regelmatig, die woonde toen, net als ik, in Hilversum.

marijke swart

baweanstraat 5 3 hoog

lieve rie van groen,
ken je mij nog? ik heet marijke swart en ben de jongste dochter van de familie swart.
ik heb heel veel warme herinneringen aan jou,je zus eva en broer evert en je man jack.
ook betekende buurvrouw hooijer heel veel voor mij, ze was als een oma en buurman hooijer
was ook een schat.
ik ben ook een keer met mijn moeder meegevaren op de boot van je ouders, dat was een bizondere
Indrukwekkende reis voor een meisje van 7 jaar destijds! ik zou graag contact
met je willen indien mogelijk. ben heel ben benieuwd hoe het jullie is vergaan al die jaren.
hartelijke groet
marijke

Anneke Koehof

De buurt waar ik had willen blijven

Wat een leuk stukje, Mary en...we hebben synchrone herinneringen. Ik weet niet of dit een nieuw stuk is of dat ik het gewoon nog niet was tegengekomen.
Ik heb een verhaal geschreven over ons buurtje, dat stuur ik je per mail!

Groeten van Anneke