Als hongerevacué naar Sneek

Auteur: Frits Slicht Frits Slicht
Transvaalbuurt, Schalk Burgerstraat

De begeleider die een eind van de auto was gelopen om zich te oriënteren, werd ook nog eens opgepakt.

Wateroort in Sneek. Deze foto dateert uit de periode 1943-1945 en is gemaakt door Cobie Douma. <br />Bron: Geheugen van Nederland.

Wateroort in Sneek. Deze foto dateert uit de periode 1943-1945 en is gemaakt door Cobie Douma.
Bron: Geheugen van Nederland.

Alle rechten voorbehouden

Alleen in de polder

Eind 1943 werd ik samen met mijn zusje naar Sneek gebracht. Mijn vader zei: ‘de kinderen moeten weg’. Ik denk dat hij het te gevaarlijk voor ons vond.
Tijdens de tocht daar naar toe zijn we verdwaald in de Wieringermeerpolder. De begeleider van mijn zusje en mij was uitgestapt uit de auto en om zich te oriënteren. Ik weet nog goed dat we daar in de sneeuw stonden, het was echt afschuwelijk, alleen met zijn tweetjes in de auto. De begeleider die een eind van de auto was gelopen om zich te oriënteren, werd ook nog eens opgepakt. Dat betekende dat we een nacht en een halve dag daar alleen in een verlaten landschap hebben doorgebracht. Al die tijd moest ik natuurlijk voor mijn zusje zorgen.

Evacué of onderduiker

Gelukkig werd de man weer vrijgelaten en zo kwamen we, wel ieder afzonderlijk, bij hele lieve mensen. Die mensen hadden zich echter onvoldoende gerealiseerd wat ze in huis kregen. Zij dachten een ‘honger evacueetje’ te krijgen. Maar nadat ik ze mijn verhaal had verteld, werd ik een soort onderduikertje. Dat was niet hun bedoeling geweest, ze waren best bezorgd en vroegen zich af of ze mij wel konden houden. Ik moest me dan ook om het minste of geringste onder een stapel sloophout verbergen. Ik zat dan onder of bij dat hout onder een afdakje in de tuin. In mijn slaapkamertje was een nooduitgang gemaakt. Die mensen waren erg lief voor mij, ze waren als een warme deken. Ze waren zo bezorgd om mij, ze hielden van mij.
Ik was een bijdehand kind en dat waren ze niet gewend. Ik heb mijn uiterste best gedaan om ze te helpen met van alles. Ik had inmiddels ook wel het een en ander geleerd en meegemaakt.

Alle rechten voorbehouden

751 keer bekeken

Anneke Koehof

Als hongerevecué naar Sneek

Ik had het al eens eerder gevraagd bij een ander verhaal.  Ik vraag me af of dit gezin familie was van de Meijer Papagaaij waarover ik heb geschreven in het verhaal over mijn tante Roos ( De Promotie van mijn tante Roos). 

Zij en Meijer Papegaaij waren zeer bevriend, maar hij werd al opgepakt op de 1e dag dat de Gele ster verplicht werd.