De winkelbel

1 Fan
Middenmeer

Van jongs af aan was meehelpen in het bedrijf heel gewoon.

 Wil samen met haar zussen Ineke, Tine en broer Jos in de winkel Maison Haen (1958).<br />Foto: Jo Haen

Wil samen met haar zussen Ineke, Tine en broer Jos in de winkel Maison Haen (1958).
Foto: Jo Haen

Alle rechten voorbehouden

Die winkelbel was belangrijk, zowel voor de financiën als voor het leven in ons gezin. Het wel en wee van de kinderen in een winkeliers/middenstandsgezin is in mijn ogen geen kort maar een lang verhaal. Ik schrijf dit als oudste van ons gezin. Mijn herinneringen zijn verweven in een samenhang van winkel met banketbakkerij aan huis, een groot gezin en wonen boven de zaak.
Mijn moeder voedde mij tussen het helpen van de klanten door; zo wenden we er al heel vroeg aan dat de klant voorgaat!

Van jongs af aan was meehelpen in het bedrijf heel gewoon. Op de bel letten als je moeder even weg moest, koekjes stapelen, bestellingen wegbrengen en veel dingen zelf regelen. We leerden al jong onze eigen boontjes doppen wat nogal eens op ruzie uitliep.
Onze ouders konden ons niet naar school brengen. Daarom nam een ouder meisje uit de buurt ons mee tot wij groot genoeg waren om de “kleintjes” mee te nemen. Daar we in een hoekhuis woonden en dus geen tuin of balkon hadden, speelden we veel op straat. Het ergste vond ik om op mijn vrije middag met de kinderwagen te moeten wandelen omdat mijn moeder het nodig vond dat de baby ook eens buiten kwam. Als ik wilde knikkeren ging ik uit school dus niet eerst naar huis.

Ondanks drukke en lange werkdagen werd er na sluitingstijd zoveel mogelijk samen gegeten. Helaas waren er ook dan nog klanten die aanbelden. Ik was daar altijd ontzettend kwaad over.
Maar ik heb ook prettige herinneringen aan mijn kindertijd. Verjaar- en feestdagen werden, vaak samen met familie, gevierd; gebak en snoep waren altijd rijkelijk voorradig! We hebben ook veel spelletjes gedaan en al hadden onze ouders niet veel tijd voor ons: ze waren wel altijd bezorgd. Soms was er tijd voor een “Cineacje” of gingen we met de tram naar Zandvoort.

Zo verliep mijn jeugd … 60 jaar geleden.
-------------------------

Klik voor meer verhalen over Gebrs.Haen op:

Gebrs.Haen

Een kijkje achter de schermen

Kerstdrukte

Mijn eerste baan

 

 Van jong tot oud: iedereen moest meehelpen. Dolf, Jos, John en René hier in de bakkerij bezig met het doorhalen van kroketten.

Van jong tot oud: iedereen moest meehelpen. Dolf, Jos, John en René hier in de bakkerij bezig met het doorhalen van kroketten. Door: Jo Haen - van Langen

Alle rechten voorbehouden
 Vader Haen voor de zaak op het Galileiplantsoen/hoek Radioweg.

Vader Haen voor de zaak op het Galileiplantsoen/hoek Radioweg. Door: Jo Haen - van Langen

Alle rechten voorbehouden
 De taarten waren in die tijd echte kunstwerken. De taarten waren in die tijd echte kunstwerken, zoals deze voor Meerbridgers.

De taarten waren in die tijd echte kunstwerken. De taarten waren in die tijd echte kunstwerken, zoals deze voor Meerbridgers. Door: Jo Haen - van Langen

Alle rechten voorbehouden
 Dochter Ineke achter de toonbank (1958). Zij heeft jarenlang in de winkel gestaan.<br />(foto: Ineke Blok-Haen)

Dochter Ineke achter de toonbank (1958). Zij heeft jarenlang in de winkel gestaan.
(foto: Ineke Blok-Haen)

Alle rechten voorbehouden
Dolf en Jos, de latere Gebroeders Haen, voor de winkel - ± 1954

Dolf en Jos, de latere Gebroeders Haen, voor de winkel - ± 1954

Alle rechten voorbehouden

 

Alle rechten voorbehouden

3908 keer bekeken

2 reacties

Voeg je reactie toe
Gerda Janssen-Ottevanger

Eindelijk een foto van Wil!!!

Elke keer als ik een artikel zag over de gebrs.Haen dacht ik, hoe zou het met haar zijn. Ik zat met haar op de gidsen in de periode ca. 1949-1954. Hoe is het met je Wil, kun jij me nog herinneren? Ik ben Gerda Ottevanger.

Annie Glastra

winkelbel

Ik ben Annie Glastra. Ik had een vriendin Thea Wijnanda en als ze zakgeld kreeg kwam ze mij halen en dan haalde zij moorkoppen. 3Stuks 2 voor haar en 1 voor mij . Dan was haar zakgeld op. Dat de kinderen mee moesten helpen in de zaak dat moest ik ook. Ik moest als jong meisje geld ophalen bij de klanten die niet zo goed in betalen waren. Dus als kind vond ik dat niet leuk. Maar je bent dan al jong zelfstandig dat is een voordeel daarvan en je kan je handen gebruiken. Ik mail via mijn vriend zijn PC ( loekvangerven@ymail.com )