Het snoepkarretje

Verteller: Oude muur van de Joodse Begraafplaats. Wil Wickel
Auteur: Frits Slicht Frits Slicht
Valentijnkade, Ringvaart, Indische Buurt

Vroeger had je trouwens in de buurt van elke school wel kleine, armoedige, winkeltjes waar je van alles aan snoepgoed kon kopen.

Muur bij de Valentijnkade. Afgebeeld is een deel van de oude muur aan de Valentijnkade. Achter de muur ligt het meest zuidelijke deel van de Joodse begraafplaats. Aan de verkleuring van stenen is te zien dat hier vroeger (mogelijk) een poort heeft gezeten. Loop je langs de muur verder dan kom je uiteindelijk bij de sportvelden. <br />Bron: F.Slicht

Muur bij de Valentijnkade. Afgebeeld is een deel van de oude muur aan de Valentijnkade. Achter de muur ligt het meest zuidelijke deel van de Joodse begraafplaats. Aan de verkleuring van stenen is te zien dat hier vroeger (mogelijk) een poort heeft gezeten. Loop je langs de muur verder dan kom je uiteindelijk bij de sportvelden.
Bron: F.Slicht Door: Frits Slicht

Alle rechten voorbehouden

Ik heb al verteld dat er een man met een snoepkarretje stond, vlak bij het driecentenbadje. Diezelfde man stond ook vaak bij andere evenementen. Hij had volgens mij ook een bijnaam. Of dat te maken had met het feit dat hij erg scheel keek, weet ik niet. Hij pruimde wel, zijn mond was altijd in beweging, hij sprak ook een beetje moeilijk. Voor mij is het belangrijkste dat het een heel vriendelijke man was. Het was eigenlijk een arme sloeber. Misschien dat je hem nu tot de groep van onbehuisden zou rekenen. Hij had ergens een ‘onderkomentje’ waar hij ook zijn kar had staan. Misschien sliep hij daar ook wel. Misschien wel onder zijn kar, maar dat weet ik natuurlijk niet.

Het snoepkarretje was een platte kar met een glazen plaat erop. Als je iets van snoep wilde hebben dan kon je dat niet zomaar pakken. Ook in die tijd werd er wel gejat. Hij verkocht onder andere kokosmakronen, duimdrop, van alles wat je maar aan snoepwaren kon kopen. Vroeger had je trouwens in de buurt van elke school wel kleine, armoedige, winkeltjes waar je van alles aan snoepgoed kon kopen. Misschien verkochten ze ook wel kruidenierswaren.

Hij verkocht ook de bekende scheepsbeschuiten. Het waren dan wel erg droge koeken, ik persoonlijk vond ze erg lekker. Hij stond met zijn kar ook wel bij de Ringvaart(dijk) bij de sportvelden (daar waar tegenwoordig de tennisbanen zijn). Hij stond er vooral bij speciale gelegenheden. De afstanden tussen alle gelegenheden waar hij stond, waren erg groot. Die man heeft heel wat afgesjouwd met zijn kar. Als er iets was, iets feestelijk of een sportgebeuren, hij stond er meestal wel met zijn karretje.
Of hij een ventvergunning had weet ik niet. Hij is bij mijn weten nooit door de politie weggestuurd. Ik weet wel dat je allerlei straatmuzikanten had die een soort kaartje bij zich hadden met daarop een nummer.

Alle rechten voorbehouden

1904 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Joodsebegraafplaats, nieuwe ingang. Op 1 juli 2012 (vanaf 10.00 uur) wordt de nieuwe toegang tot de Joodse Begraafplaats Zeeburg officieel geopend. De nieuw poort bevindt zich aan de Valentijnkade, kort voor de ingang naar het Flevopark.<br />Foto: Jo Haen.

Joodsebegraafplaats, nieuwe ingang. Op 1 juli 2012 (vanaf 10.00 uur) wordt de nieuwe toegang tot de Joodse Begraafplaats Zeeburg officieel geopend. De nieuw poort bevindt zich aan de Valentijnkade, kort voor de ingang naar het Flevopark.
Foto: Jo Haen.

Alle rechten voorbehouden
 Snoepkarretje De koopman staat hier voor de ingang van het T.O.G. terrein in de Kruislaan. 1941<br />Foto: Watergraafsmeer, van dorp tot stadsdeel

Snoepkarretje De koopman staat hier voor de ingang van het T.O.G. terrein in de Kruislaan. 1941
Foto: Watergraafsmeer, van dorp tot stadsdeel

Alle rechten voorbehouden
 Snoep Nog een foto van het karretje. Volgens Wil Wickel is dit de man, maar droeg hij in de jaren 30  een pet.

Snoep Nog een foto van het karretje. Volgens Wil Wickel is dit de man, maar droeg hij in de jaren 30 een pet.

Alle rechten voorbehouden

4 reacties

Voeg je reactie toe
Anneke

Re: Snoepkar - Nathan Waterman

Jo Haen:
Dit is niet meneer Pisa maar Nathan Waterman met zijn zoon. Hij had een snoepwinkeltje in de Balistraat. Hij is in 1942 vermoord in Auschwitz. Voor meer informatie ga naar ► Nathan Waterman
Jo Haen

Wat een triest verhaal, Jo. Als je naar de foto's kijkt kun je eigenlijk al zien dat dit niet degene was die bovenaan de weg naar het vijf-centenbad stond. Dat was meer een zuurman die tevens zeebeschuit verkocht. Dat weet ik zo goed omdat ik soms mijn vijf cent uitgaf aan zeebeschuit en dan stiekem in Het Nieuwe Diep ging zwemmen i.p.v. in het zwembad. Voor zo'n heerlijke zure bom had ik geen geld genoeg.

Jo Haen - van Langen

Snoepkar - Nathan Waterman

Dit is niet meneer Pisa maar Nathan Waterman met zijn zoon. Hij had een snoepwinkeltje in de Balistraat. Hij is in 1942 vermoord in Auschwitz. Voor meer informatie ga naar ► Nathan Waterman
Jo Haen

Anneke

Re: Snoepkar

Henk Sodenkamp:
De man met de snoepkar heet meneer Pisa hij had een snoepwinkel in de stille Javastraat.
Hij had een dochter, die geestelijk gestoort was en erg dik.
Dus geen arme man en ook geen rijk man maar een goede verkoper.

Ik kwam wel in die winkel. De dochter heette Annie. Moeder was trouwens ook niet bepaald slank. We konden met een paar centen lang dubben wat we zouden nemen. Duimdrop, een velletje ouwel, zwart op wit, een wijnbal of zuurstok, een pijpje kaneel of een stroopsoldaatje, kiezen was moeilijk en mevrouw Pisa was niet altijd de geduldigste, wat achteraf wel weer voorstelbaar was. Maar je kon je centjes maar één maal uitgeven. Haar man was er ook wel eens. Het zag er allemaal een beetje armoedig uit, al zagen wij kinderen dat niet zo.

Henk Sodenkamp

Snoepkar

De man met de snoepkar heet meneer Pisa hij had een snoepwinkel in de stille Javastraat.
Hij had een dochter, die geestelijk gestoort was en erg dik.
Dus geen arme man en ook geen rijk man maar een goede verkoper.