Het snoepje van de week

Verhaal nr. 4

Verteller: Joop Rijkenborgh
Transvaalbuurt

Als je voor een bepaald bedrag besteedde kon je dat kopen.

 Pui van een de Gruyterwinkel. Overal hetzelfde. Pui van een de Gruyterwinkel. Elke de Gruyterwinkel had dezelfde pui.

Pui van een de Gruyterwinkel. Overal hetzelfde. Pui van een de Gruyterwinkel. Elke de Gruyterwinkel had dezelfde pui.

Alle rechten voorbehouden

Supermarkten bestonden er vlak na de oorlog niet. Je had kruideniers, b.v. de Vana op het Krugerplein. Die had diverse producten in open houten bakken uitgestald zoals verschillende soorten bonen, suiker, zout en meelproducten. Koffiebonen kocht je los. Als je ze gemalen wilde hebben werden de bonen in een enorme koffiemolen gedaan en in een tijd van ja en nee had je gemalen koffie.
Naast de Vana had je drogisterij Westerveld waar het altijd zo schoon rook. De lekkerste drop verkochten ze daar: jujubes, salmiakdrop en dubbelzout. Heerlijk ! Ze hadden ook flessen op een schap staan met chemische producten zoals wasbenzine, ammoniak en aceton. Het leukste vond ik de grote ton met groene zeep. Als iemand dat wilde kopen werd er met een pollepel een schep uit de ton genomen en in een stuk grof papier verpakt. Voor “Het snoepje van de week” ging je naar de Gruyter in de Pretoriusstraat. Dat kon je voor 25 cent kopen als je voor een bepaald bedrag aan boodschappen besteedde. Ook had je in de Pretoriusstraat de kruidenierszaak van Wijnbergh.

Bij de kruidenier kocht je ook gas- en elektramunten. Als je was vergeten munten te kopen en je zonder gas of licht zat probeerde je bij de buren een munt te lenen. Met een oliestel kon je je wat koken betreft gelukkig nog altijd redden. In de elektrameter kon je ook voor een paar uur stroom een zilveren rijksdaalder gooien. Mensen van het G.E.B. haalden regelmatig de meters leeg en voorzagen het bakje daarna van een nieuw loodje als verzegeling. Sommige mensen probeerden door een magneet voor de wijzertjes van de klok te houden het stroom/gasverbruik te beïnvloeden. Of dat echt hielp weet ik niet.

-----------------------------------------
Voor verhaal nr. 5 uit deze serie ga naar:
De wekelijkse wasbeurt

Alle rechten voorbehouden

4165 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

 Een enorme koffiemolen, waarin de koffiebonen gemalen werden.

Een enorme koffiemolen, waarin de koffiebonen gemalen werden.

Alle rechten voorbehouden
 Voorbeeld van een gasmunt.

Voorbeeld van een gasmunt.

Alle rechten voorbehouden
 Reclame voor het Snoepje van de Week.

Reclame voor het Snoepje van de Week.

Alle rechten voorbehouden

3 reacties

Voeg je reactie toe
Hans Elleman

Krugerplein en Schalkburgerstraat

Ja en naast Westerveld zal de elektrozaak van Langelaar en daar naast de Spar /de bakker v/d Meer de groentezaak van winning en het bedrijf van Schilder.

Ik ken daar de buurt heel erg goed ik woonde toen in de Louis Bothastraat erg mooie tijd geweest.

Hetty Swagemakers van Gunst.

Herinneringen

Ik ben met mijn moeder vaak bij de Gruyter geweest in de Molukkenstraat.Mijn moeder kende de winkel goed omdat ze voor haar trouwen in 1933 werkte als verkoopster bij de Gruyter op het Koningsplein.Ze had er altijd verhalen over.De winkel was in die tijd tot 10 uur s'avonds open en stonden vaak vrouwen met elkaar te praten voor de winkel om vervolgens op slag van sluiten hun boodschappen te komen doen waardoor het vaak laat werd voor je naar huis kon terwijl je s'morgens weer vroeg aanwezig moest zijn.Waren lange dagen toen.Ze vertelde ook wel over de vele meeltorren in de kelder waar de balen meel stonden opgeslagen voordat ze in de lege bakken geschept werden in de winkel.Gelukkig is nu alles verpakt.

Gerda (deFost) Hofstra

Piet de Gruyter

Ik dacht dat het 'snoepje van de week' geen 0,25 cent kostte, maar 0,10 ct. Mijn geheugen liet me niet in de steek, want dat staat ook vermeld op de advertentie hierboven. In die tijd was 0,25 wel hééél veel geld voor een extraatje. Volgens mij was de Gruyter ook redelijk duur. In de Indische Buurt was er een op de hoek Javastraat/Sumatrastraat. Daar hadden we ook een Wijnberg. In de Balistraat dreven de verzuurde gezusters Balke een Végé kruidenierszaak. Grote zakken met zout en suiker bij de ingang waar we regelmatig onze natte vinger instaken als die ouwe taarten even niet keken. Want die twee waren niet voor de poes!