In de Ringdijk

Verteller: Kees Degeling
1 Fan
Ringdijk, Transvaalbuurt

Martin werd door een man met een hele lange arm uit het water gehaald.

Schaatsen op de Ringdijk Kees aan het schaatsen OP de Ringdijk in 1963. Achter mij de Transvaalkade, de achterste huizen zijn van de Schalk Burgerstraat.

Schaatsen op de Ringdijk Kees aan het schaatsen OP de Ringdijk in 1963. Achter mij de Transvaalkade, de achterste huizen zijn van de Schalk Burgerstraat.

Alle rechten voorbehouden

Mijn zus en ik hadden allebei een nieuwe autoped gekregen. Met de buurmeisjes van Lijmberg ging ik met de step aan de hand een eindje lopen. We gingen buiten ‘mijn’ gebied, maar ik vertrouwde er op dat ik wel terug naar huis zou komen, want de buurmeisjes waren ouder dan ik. We belandden op de Transvaalkade tegenover de dierenwinkel, en toen zag ik een paar ‘gekken’ aankomen. Dat waren licht geestelijk gehandicapten, mensen die vaak twee aan twee liepen, van de fabriek naar huis of omgekeerd. Ik schrok zo erg van ze, dat ik mijn step losliet. Die viel in het water van de Ringdijk. Ik holde snel naar huis, en later brachten de meisjes de step naar huis, helemaal onder het kroos.

In de Ringdijk kon je met een schepnetje (wat je kocht voor 25 cent of zo bij de dierenwinkel op de Ringdijk), op stekelbaarsjes vissen. Ik had vaak een hele emmer vol, en gooide ze aan het eind van de dag weer terug. Een keer ging ik vissen met buurjongen Martin Bunder. Aan het eind van de Ringdijk, bij de brug over de Middenweg, liep de kademuur sterk omhoog. Martin droeg mijn emmertje met stekeltjes en viel dus van die muur in het water. Al mijn stekeltjes was ik kwijt! Martin werd door een man met een heel lange arm (zo leek het toen) weer uit het water gehaald.

Ook kwam ik eens een keer uit school en toen was er een klein meisje in de Ringdijk gevallen. Ze was er al uitgevist toen ik er bij kwam en werd door een politieagent op zijn paard gehesen. Ik stond vlakbij dat paard en keek recht omhoog naar zijn hoofd. Wat was dat beest groot! Jarenlang heb ik gedacht dat er twee soorten paarden waren: ‘gewone’ en paarden met heel lange benen!

Alle rechten voorbehouden

5187 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Met buurmeisjes Kees met de buurmeisjes Lijmberg in Klein Dantzig, 1962.

Met buurmeisjes Kees met de buurmeisjes Lijmberg in Klein Dantzig, 1962.

Alle rechten voorbehouden

12 reacties

Voeg je reactie toe
Fons Boomgaard

Schaatsen op de Ringvaart

Ik heb van 1953 tot 2005 met veel plezier gewoond aan de Transvaalkade no. 8

In mijn geheugen waren de vroegere winters altijd met sneeuw en ijs. Uit de statistieken blijkt dit echter niet zo te zijn geweest. Maar je onthoudt de leukste dingen altijd als zijnde 'de waarheid".

Mijn vader deed altijd binnen mijn houten schaatsjes onder mijn schoenen en tilde mij dan over de straat naar het ijs toe. Daar waren mijn oudere broers en zusters dan al aan het schaatsen. 's Avonds hadden mij broers geregeld dat er muziek en licht was op het ijs. Ik moest dan al binnen zijn en mocht vanachter het raam kijken. Recht tegenover ons huis stond het z.g. "witte huisje" van de fam. Sibbel. Bij hen voor de deur stond soms ook een "Koek en zopie" kraampje waar de schaatsers warme chocolade etc. kon kopen. Een keer was het zo koud en de Ringdijk zo met ijzel geplaveid dat je daadwerkelijk òp de dijk kon schaatsen. Wandelen was daar niet meer mogelijk!

Vroeger waren er allemaal winkeltjes op het eerste deel van de kade.  Op de hoek zat een schoenwinkel van Hoogenbosch.  Als eerste zaak daarna kan ik mij een schoenmaker herinneren die helemaal vooraan zat. Dan kwam de Melkboer Vedder die 's morgens met zijn kar de hele kade van melk e.d. voorzag volgens mij. Daarnaast zat de Indonesische Toko van Mevr. Den Daas ( mijn oudere broers hebben in die winkel nog een sigarenzaak gekend) De volgende winkel was een slagerij. Dan kwam de bloemenzaak van de Fam. Ekelschot. Daarna kwam de groentezaak van "ome Ko" Borst en als laatste de foto zaak van Olsthoorn.

Wij woonden in het benedenhuis op no. 8. Twee etage's voor mijn ouders met hun negen kinderen. Mijn ouders zijn hier in 1945 komen wonen met hun drie oudste zonen. Ik stam zelf uit 1953 en toen bedroeg  de huurprijs 53,15 gulden per maand.

In 1972 hebben mijn ouders het gehele pand gekocht voor het, waarschijnlijk toen enorme, bedrag van 38.000 gulden.  Ik heb begrepen dat deze panden nu voor meer dan 1 miljoen euro verkocht worden.

Ik heb in die ruim 50 jaar veel families zien komen en gaan op ons stukje kade. Op no. 11 zat het dubbele pand van de fam Bentelaar die daar een tehuis hadden voor geestelijk onvolwaardige jongens/mannen. Hele lieve mensen, zowel de Bentelaars als de jongens/mannen.

Ik woon nu al weer bijna 14 jaar met veel plezier in Diemen, maar als ik over de Oetewalerbrug fiets kijk ik altijd met een beetje weemoed over het water richting mijn oude huis.....  Het was een mooie tijd!

Thea Hartog

Schaatsen op de transvaalkade

Ik woonde op de tranvaalkade 47, mijn vader Harry Hartog had de fietsenstalling met de olie verkoop voor oliekachels en petroluemstelletjes, waar het vlees op werd gesudderd. En in de winter sleep hij de ijzers van de meestal houtenschaatsen. Ik ging met mijn schaatsen aan, zo het huis uit het ijs op. Door de buren werd het ijs sneeuwvrij gemaakt en een echte schaatsbaan gecreeerd. Als er wakken waren werden die gemarkeerd zo dat ze zchtbaar waren er heerste echte saamhoorigheid

null

Peter Fijma dedriebrooden@planet.nl

Zo'n foto had van mij kunnen zijn; Mijn eerste en de laatste schaatsrit. Op vrijwel dezelfde plek zakte mijn vriend Gerben van Vliet door het -vaak onbetrouwbare- ijs. In goede, koude jaren stond er vlakbij "Ome Kees" van Driels garage een kleine koek & zopie-tent. Over de garage van C. van Driel publiceer ik op "Het Geheugen"eerdaags een artikel ! Vele jaren stonden mijn "eerste autobarrels" op dezelfde plek als de Opel.

null

chouaib

ik ben weer op zoek naar contact met me ouwe beste leraar heir heeft u mijn mail adres als u leest chouaibkouidar@live.nl
jf kennedy:p en indiane jones
kent u die verhalen nog
de rode prinses gr chouaib
ps mailt u mij

null

willy kastelijn

ja hier een reactie van willy ik ben van 1948 ben in de kraaipanstraat geboren eigenlijk in het Anna Paviljoen maar de rest in de kraaipan straat 28 en de pretoriusstraat 93 toen weer naar de kraaipanstraat 32 terug en later ben ik bij mij opa en oma in de vaalrivierstraat komen te wonen zo weer wat van me bekend

null

E.de Jonge

Bestemd voor Willy Kastelijn.
Ja die Opel Kaptein staat bijna bij Garage van
Driel,maar dan moet je op de foto iets naar
rechts,net over de Cronjestraat,daar was en is
geloof ik nog steeds een garage,ik weet niet of
het nog van Driel is,het is ook een Lada dealer
geweest.Dat is het antwoord op je vraag,mocht
je meer vragen hebben,stel ze maar gerust,
misschien kan ik het antwoord geven.Ik heb
van 1943 tot 1969 op de Transvaalkade gewoont.Dus wie weet tot later.Groeten.
Email:evrtdjng@cs.com

null

Ruurd Kooiman.

Met het lezen van dat verhaal komen er weer herrinringen wer naar boven,met het schaatsen op de ringdijk,als we ijsvrij kregen gingen via huis om je schaatsen optehalen,het waren houten schaatsen met leren riempjes en braken wel eens af,Met ze allen achter mekaar over het ijs het ijs golfde als we daar schaatse je kon dat aan de wallen kant,en dan een bocht maken op snelheid,als de laatsten was moest je erg aanpoten om bijteblijven anders vloog je bocht uit,Het was een mooie tijd.Volgens had je elk jaar practies ijs?

null

willy kastelijn

volgens mij staat die opel kaptein bij de garage van van DRIEL voor de deur weet iemand dat nog

null

Rob Beekhuizen

De auto is wel zeker een Opel kapitein bouwjaar 1952.Zo tezien heeft de auto schade, of de motorkap staat open.

Groeten Rob. uit Naaldwijk

Een bezoeker

Kees Degeling

Kees en Henk, bedankt voor jullie reacties! Henk, inderdaad weten we nu beter, maar ja, vroeger, als kind, noemde je die mensen zo. Kees, de voorste auto lijkt mij geen Opel Kapitein hoor. Eerder een Engelse auto. Ja, vissen in de Ringdijk! Eerst hadden we inderdaad een stok met ijzerdraad en een oude nylonkous, naderhand kochten een echt schepnetje met bamboestok. We kwamen thuis met veel stekelbaarsjes, soms met veelkleurige borst! Van moeder moesten we ze dan altijd weer teruggooien. Ik zei dan tegen mijn vriendje: "al het werk voor niks!" Soms ving je inderdaad een aaltje en dan was je rijk! Ineens waren de "stekeltjes" verdwenen, omdat het water vervuild was of zo. Goed om te horen dat er nu weer karpers zwemmen!

Een bezoeker

Kees Zijp

Beste Kees, een mooie naam overigens, leuk die winterse foto op de schaatsen op de bevroren Ringvaart. Die oude bakken op de achtergrond, ik denk dat die voorste een Opel Kapitein was. Mijn vader ging altijd, als er ijs was schaatsen naar het Nieuwe Diep bij de Merwede. Ik had dan ook die Friese doorlopers onder mijn rubberen laarsen en liep meer naast mijn schaats dan dat ik er op stond. Een scheveschaats rijden noemde ze dat. Nee zomers vond ik het veel leuker. Dan gingen we inderdaad puitaaltjes vissen met een oude nijlonkous van mijn moeder aan een stokje. Vaak kwam ik met natte voeten, kousen en schoenen thuis en noemde ze mij Kees de waterchinees. Bij mij in de straat, de Laing's Neckstraat, was een vriendje, Johnny Borst en die had een echte rubberboot en daar gingen we mee onder de Outerwalebrug door varen en dat was echt spannend. Leuk dat Henk Visser ook zijn zegje doet. Laatst liep ik over de brug en keek in het nu heldere water en zag er zelfs karpers zwemmen. Met vriendelijke groeten, Kees Zijp

Een bezoeker

Henk Visser

Zie mijn verhaal "Zomer in Oost". Die "gekken" waren geestelijk gestoorden zoals dat toen heette (hoe heet dat nu?) en die verbleven in een tehuis op de Transvaalkade, tussen de Linnaeusstraat en de Paardekraalstraat. Zij liepen dagelijks naar de werkplaats op de Rindijk (AGO) Wij noemde dat toen Algemeen Gekken Onderwijs. Gelukkig weten we nu beter!!!