Transvaalstraat 114, drie hoog

Verteller: Kees Degeling
Transvaalbuurt

Boven de kachel hing een worteldoek die toen in de mode was.

Melkpikken Kees op tweejarig leeftijd 'pikt' melk van zijn kleine zusje (1958).

Melkpikken Kees op tweejarig leeftijd 'pikt' melk van zijn kleine zusje (1958).

Alle rechten voorbehouden

In onze keuken stond een wasmachine, met daar bovenop een wringer. Als mijn moeder de was door de wringer haalde, was het zo stijf als een plank. Ik vond dat altijd heel erg interessant. Een koelkast hadden we niet. En ook geen douche. We gingen, toen we nog klein waren, in de teil, bovenop het aanrecht. Ik herinner me, dat ik ineens niet meer in die teil paste! Er waren ‘vaste’ houten kastjes in de keuken. Een van die kastjes was mijn speelgoedopslagplaats. Ik had allerlei auto´s. Vlak voordat we gingen verhuizen, raakten er wat plastic stukjes los van een auto. Die schoven dus tussen de achtermuur en de kast, want daar zat een kier. Ik dacht direct: die dingen zie ik nooit meer terug……..

We hadden in de huiskamer een ‘rooktafel’ staan. Het was een laag luxe tafeltje met wat zilveren rookattributen. Ik herinner me een luciferdoosjeshouder, en een of twee potjes. In een van die potjes zat een deuk. Ik wist niet waardoor dat kwam, maar mijn ouders zeiden dat ik dat potje een keer uit het raam had gegooid.

In de huiskamer stond een zwarte kolenkachel, met mica ruitjes. Mijn vader haalde eens in de zoveel tijd een grote zak kolen, die hij kocht op het Krugerplein. Boven de kachel hing een worteldoek die toen in de mode was. Op de schoorsteenmantel stond onder andere een eenvoudige houten klok, waar je geld in moest gooien, anders liep hij niet. Eens in de zoveel tijd moest je die klok laten legen bij de spaarbank.

Soms pakte mijn moeder de projector. Daar zat een lampje in, en daar kon je een filmstrip in leggen. Als je de film afrolde, schoof er iedere keer een plaatje voor de lens. Het filmpje werd geprojecteerd op de muur. Mijn moeder vertelde er dan het verhaaltje bij, en dat was erg leuk!

Alle rechten voorbehouden

3090 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Rokertje Kleine Kees op de pot, met een sigaret (1958).

Rokertje Kleine Kees op de pot, met een sigaret (1958).

Alle rechten voorbehouden

6 reacties

Voeg je reactie toe
null

Peter Fijma dedriebrooden@planet.nl

Leuk dat je in heel veel verhalen weer wat historie en namen leest ! Ik woonde op 143 en was jarenlang bevriend met Eddy Sijmons; tot in onze middelbare schooltijd vrijdags klaverjassen; zijn broer Ruud was wat ouder. Met hus ouders verhuisden zij naar Loevestein (in Buitenveldert) Met Kees scheel ik 10 jaar; misschien hebben wij elkaar op het trappenhuis van 114 of buiten gezien of gesproken.

Een bezoeker

I. Kleijn

Hoi Kees, Leuk om te horen dat je ouders zich ons nog zo goed herinneren. Ik ben ook blij dat het ze goed gaat. Het is waar, onze grootouders woonden naast ons in het benedenhuis, 112, mijn zusje en ik hoefden alleen maar door een gat in de heg te kruipen om bij ze op bezoek te gaan, als we terugkwamen hadden we steevast allebei een wollen das om, ook al vielen de mussen dood van het dak. We zouden eens "kou vatten". Op het laatst hadden we een hele verzameling die mijn moeder af en toe teruggaf.
Ik heb gelachen om jouw verhaal elders op de site over mevr. Kestner die na jullie wandeling naar het schooltje achter zich kijkt en tot haar verbazing het jongetje ziet dat ze toch net weggebracht dacht te hebben.
Nu ik deze site heb ontdekt lees ik af en toe een stukje, bekijk de foto's, zo zie ik jou met je moeder op de Ringdijk, het is winter, er ligt sneeuw, in de verte is de CASA verrezen. Ooit hield daar de stad op, na het "kippenbruggetje" was je in landelijk gebied. Veel mensen vonden die CASA maar een eng modern gebouw, wie zou je zo gek krijgen om in zo'n "blokkendoos" te gaan wonen? Groet, Ineke

Een bezoeker

Kees Degeling

Hoi Ineke, Zojuist mijn ouders (beiden gezond) gebeld en jouw reactie voorgelezen. Toen ik jouw naam noemde wisten ze al wie je was!! Je had ook een zusje, met rood haar, en mijn moeder kon op drie hoog jouw moeder horen pianospelen! Je opa en oma woonden naast jullie. De buren over wie je het hebt, op een hoog, heetten Sijmonds, maar dat vertelde mijn moeder zojuist. Mijn ouders moesten beide erg lachen toen ik jouw opmerking over "het wachie" voorlas. Al het bovenstaande wist ik niet, en hoorde ik dus van mijn ouders. Groeten van Kees

Een bezoeker

Ineke Kleijn

Hallo Kees, Toen wij verhuisden was jij hooguit vier jaar. Wat een heerlijke buurt. Een speelpleintje voor de deur en vlak bij een landelijk gebied, de "boerenslootjes", Stekelbaarsjes vangen in de zomer (ja,die witte schepnetjes, ik zie ze nog voor me), eindeloos schaatsen in de winter. De pracht van dat landschap.
Ook toen wij er woonden was het een gezellige trap, we gingen goed om met de buren. Ik kan me ze allemaal nog herinneren. Vraag gerust. Ongeveer in dezelfde periode, eind jaren vijftig, verhuisden de mensen die we zo goed kenden successievelijk naar een groter huis. Er kwamen jongere mensen voor in de plaats, met kleine kinderen, zoals jouw ouders. Wij verhuisden ook. Voor ons het einde van het Transvaalstraat-tijdperk.
De buren van een hoog verhuisden drie jaar na ons, misschien herinner je je die nog.
Ik las je verhaal over de zandbak op het Transvaalplein, inderdaad: "het wachie", een fantastische man. Hij trad op bij ruzies die ontstonden tussen de spelende kinderen, dan zei hij: "ik neem iedere dag in mijn tas een paar pakken slaag mee, wanneer mag ik er nu eens eentje uitdelen? Straks kan ik ze weer mee naar huis nemen en moet ik ze aan mezelf geven." Die gedachte beurde ons zo op dat de ruzie snel vergeten was.
Groet, Ineke

Een bezoeker

Kees Degeling

Hoi Ineke! Weet je dat ik helemaal niet weet waar je het over hebt??!! Tenminste, ik wist niet van jouw "bestaan". Je beschrijft hoe wij in bad gingen, en van dat Mariabeeld, die Kerstboom! Ik kende alleen de familie Hoitinga die waarschijnlijk na jullie in het benedenhuis woonde. Vertel me meer!!! (evt. via mijn mailadres, bij de redactie bekend).

Een bezoeker

I. Kleijn

Ik woonde met mijn familie tot ongeveer 1960 in de Transvaalstraat 114-huis. De kamer van je ouders herinner ik me nog, er hing een Mariabeeld aan de muur met een lichtje ernaast. Ook weet ik nog hoe je in bad ging, in de teil op het aanrecht. Ik mocht je moeder dan "helpen." (Ik zal ongeveer negen jaar geweest zijn.) In de zomer speelden alle kinderen buiten, naast de portiek, je moeder kwam ons dan lekkere dingetjes brengen zoals schaaltjes yoghurt of koekjes. Ik weet nog dat jullie er kwamen wonen, het was in de winter, er stond een prachtige kerstboom bij jullie met "engelenhaar", dat hadden wij nog nooit gezien. Je moeder gaf ons toen een zakje, wij deden het op onze boom en waren er verrukt van. Volgens mij brandden we toen nog echte kaarsjes. Groet, Ineke