ZEEBURGIA

Over de voetbaljaren van Rens Koehof
(Amsterdam 1947)

Zeeburgia Amsterdam Watergraafsmeer, Rens 1e rij helemaal rechts

Zeeburgia Amsterdam Watergraafsmeer, Rens 1e rij helemaal rechts

In de jaren '50 mocht je pas gaan voetballen bij een club als je 10 jaar was geworden, dus in 1957 werd ik lid van Zeeburgia. Ik begon als welp, ik meen tot mijn twaalfde jaar, en daarna ging ik over naar de C- klasse (12-14 jaar).Ik heb daar helaas geen foto's van. Misschien leest iemand dit die hier wél foto's van heeft. Ik houd me zeer aanbevolen!

Om de contributie te betalen moest ik elke maand met een soort bonnenkaart naar een adres in de Molukkenstraat. Waarschijnlijk woonde daar de penningmeester van de club van de jeugdafdeling en werd er op de kaart een zegel geplakt als maandelijkse betaling.De C, B en A was de juniorenklasse, daar heb ik de foto's nog van,  helaas dus met uitzondering van de C).

Elke week kreeg ik van Zeeburgia een kaart in de bus tegen welke club (thuis of uit) we op zondag moesten spelen en hoe laat. Om te weten of de velden bij de clubs goedgekeurd waren vanwege de wekelijkse weersomstandigheden moest ik zondagsmorgens vroeg mijn bed uit om bij de sigarenwinkel op de hoek van de Niasstraat en het Boeroeplein op een bord te lezen welke velden af- en goedgekeurd waren. Het was hier meestal een samenkomst van voetballers van verschillende pluimage. Soms was je blij met een afkeuring vanwege het uitgaan op de zaterdagavond. Dan ging ik weer vlug naar huis en dook mijn bed weer in.

Bij Zeeburgia heb ik twee jaar in de B1 (14-16 jaar) en twee jaar in de A1 (16-18 jaar) hoogste interlokale jeugdcompetitie toen, gespeeld. Onder andere tegen Ajax, BlauwWit, DWS, maar ook tegen clubs buiten Amsterdam.

Ook heb ik met het jeugdelftal (16-18 jaar) het Pinkstertoernooi tegen Engelse en Duitse jeugd- topclubs zoals Watford , Crystal Palace en Bremen gespeeld.

Met Pasen ook andersom, dus in het buitenland. (zie mijn foto uit Bremen in de sneeuw).

Helaas heb ik maar twee maal in het eerste seniorenelftal ( 18 jaar en ouder) gespeeld voor Zeeburgia.

Ik heb toen voor mijn studie HTS gekozen boven het voetbal en dus gekozen voor een lager senioren elftal. Ik kon dan indien nodig trainingen overslaan en dus niet zo fanatiek meer bezig zijn.

Als Senior ben ik een keer overgestapt naar een andere club t.w. Nautilus, gelegen op het Shell-terrein op de Valentijnkade, aan de achterkant van het Zuiderzeepark. Dit op verzoek van een voetbalvriend.

Helaas werd ik bij mijn eerste officiële wedstrijd voor deze club onder de graszoden geschoffeld, gelukkig zonder nadelige ernstige schade, maar ik besloot toen wel direct weer terug te keren naar Zeeburgia.

Ik heb mijn voetbalcarrière (nou,nou) bij Zeeburgia noodgedwongen moeten stoppen op mijn twintigste jaar, doordat ik tijdens een thuiswedstrijd tegen ik meen Madjoe uit De Meer, door een speler van deze club van achteren werd getackeld, met als gevolg een gebroken enkel. De operatie heeft plaats gevonden in het Burgerziekenhuis aan de Linnaeusstraat en ik moest verder leven met een schroef in mijn enkel.

De revalidatie en de angst om weer te gaan voetballen heeft zo'n twee jaar geduurd. Inmiddels was ik verhuisd naar West-Friesland en daar ben ik weer gaan voetballen bij DPSV (Draka-Polva, mijn werkgever), later gefuseerd met West-Frisia uit Enkhuizen, en in de zaal in Hoorn (vv. Zwaluwen, team Ford Amsterdam en Pico sport).

Ik heb het volgehouden tot mijn 50ste jaar en ben definitief gestopt na een meniscusoperatie.

 

Alle rechten voorbehouden

186 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Zeeburgia Amsterdam Watergraafsmeer, Rens 1e rij helemaal links

Zeeburgia Amsterdam Watergraafsmeer, Rens 1e rij helemaal links

Gerda de Fost-Hofstra

Zeeburgia

Leuk om dit verhaal te lezen. Ik ben van 1946 en heb tot mijn trouwen in de Balistraat gewoond.

Zeeburgia was de club waar mijn vader vaak ging kijken. Dat Zeeburgia ooit tegen Crystal Palace heeft gevoetbald weet ik nog. Ik zat met mijn vriendinnetje op de tribune. Wat moest je toen anders op een dag als Pinksteren en prachtig weer. Engelse jongens kijken, interessant.

Het was ook het cluppie van mijn oom Freek Vittali en zijn zoon Frans. Die moet je ook gekend hebben. Freek was de broer van mijn moeder.