Bootjesbestaan

Verteller: Toos
Indische Buurt

Zij was al dat gereis zat.

 Toos haar vader aan het werk voor het Spoorweg Bouw Bedrijf.

Toos haar vader aan het werk voor het Spoorweg Bouw Bedrijf.

Alle rechten voorbehouden

Mijn vader werkte bij het Spoorweg Bouw Bedrijf (SBB). Hij had altijd werk en zodoende hadden wij het altijd wel goed. We woonden op een woonboot omdat mijn vader vanwege zijn werkplekken veel moest reizen.

Zo lagen we op een gegeven moment aan de Valentijnkade tussen de Molukkenstraat en de Celebesstraat. Daar werd toen die brug gebouwd en we werden gewaarschuwd dat boten met een te hoge opbouw niet meer onder de brug door konden. Mijn moeder wist dat, maar die had dat niet doorgegeven aan mijn vader. Met opzet omdat ze al dat gereis zat was. Nou, en toen was het gedaan met ons bootbestaan.

Toen moesten we op de wal gaan wonen. Wij hadden wel een mooie grote boot. Altijd voldoende ruimte. Zo heb ik altijd maar met één andere zus in een bed gelegen. Erg grote luxe in die tijd.

Ik ben wel naar de lagere school kunnen gaan. Ik zat in de Batjanstraat, bij het nonnenklooster. De grote vraag voor ons was of die nonnen hoofdhaar hadden of niet onder hun kapjes. Dankzij mij zijn we daar achter gekomen, maar dat heb ik wel flink moeten bezuren. Voor de rest was ik best een brave meid hoor. Ik geloof dat mijn moeder maar vier keer naar het politiebureau is moeten komen om mij op te halen. Vanwege voetballen op straat, dat mocht niet en als ze je te pakken kregen, ging je mee naar het bureau. Mijn broer wist altijd te ontkomen.

Alle rechten voorbehouden

3144 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

 Toos haar vader aan het werk voor het Spoorweg Bouw Bedrijf.

Toos haar vader aan het werk voor het Spoorweg Bouw Bedrijf.

Alle rechten voorbehouden
 De Valentijnkade met de lage brug in 1951.<br />(Foto: Gemeentearchief Amsterdam)

De Valentijnkade met de lage brug in 1951.
(Foto: Gemeentearchief Amsterdam)

Alle rechten voorbehouden

8 reacties

Voeg je reactie toe
corrie stootman-vronik

Valentijnkade

Hallo Ella hester-hoogland,
Ik weet niet of jij de dochter bent van Toos Vronik. één of twee jaar geleden heb ik ook aan een Toos Vronik mijn verhaal gedaan dat wij familie van elkaar zijn. Heb het gevoel dat wij op verschillende site,s schrijven en ons verhaal doen. Kijk vaak op het "geheugen van oost" en zoek meestal onze naam. Nu toets ik Ella vronik in en zie nu deze site en wordt weer de naam vronik genoemd. Als ik de foto van jouw opa zie is de zelfde gezicht als mijn vader. Als je Toos vronik in toest dan krijg je mijn antwoordt op jouw verhaal aan mij. Daar staat ook mijn e-mail op vermeld.
Vriendelijke groet,
Corrie.

ella hester-hoogland

valentijnkade

Hier heeft mijn moeder gewoond. Mijn opa had daar een kolenhandel Vronik.
Ben daar als kind veel geweest.

Hanna schol .

Auto

we hadden naast ons een aannemer wonen van die was die auto.na de drooglegging van de Wieringermeer na de oorlog had hij de kinderen uit de buurt meegenomen voor een dagje uit we hebben een geweldige dag gehad. Waar die bakfiets staat was een fietsen stalling (Martens) die had later ook een zaak in de javastraat. Meneer Martens van de stalling heeft menig kind gered in de winter als er ijs was .ik woonde op nr 5 fijne herinneringen aan die tijd.

maria van groen

reactie op bootjesbestaan

Deze laatste foto van de Valentijnkade is mij zeer bekend ,mijn schoonmama heeft daar jaren gewoond op no;;16 1 hoog ,ook wij hebben er ingewoond na ons trouwen in 1954
Het waren geen grote woningen en je hoorde het spoor midden in de nacht rangeren ,maar daar wende je snel aan,, je had wel een beetje vrij uitzicht ,nu is alles daar erg veranderd dat op een boot wonen is mij bekend ,alleen wij vaarde met een moterschip op de Rijn enz;,gingen ook wel naar antwerpen ,ja wonen op een schip heeft voor mij een grote aantrekkingskracht ,vrijheid ,geen buren ,en je geeft andere ook geen overlast ,wat is er nu heerlijker ,dat bruggetje heb ik vaak genoeg benut met naar de hema lopen in de linneastraat ,leuk hoor ,ga er gauw weer eens even kijken

Adrie van Mazijk

Re: Re: Kippebruggetje

Kees Janse:
Adrie van Mazijk:Ik woonde in de sumatrastraat en we speelden vaak onder het treinviaduct en in de bosjes aldaar. Wij noemde deze brug het "kippebruggetje" en ik heb daar menigmaal "een nat pootje" gehaald. Geweldig als je onder de spoorbrug zat en de goederentreinen die daar dan overheen denderden, een hels kabaal. Zijn er nog bekenden die dit bekend voorkomt en mij nog kennen?Beste Adrie,Volgens mij sta jij ook op Schoolbank.nl. Ik heb al een paar keer gereageerd via de site maar daar geen reactie van je ontvangen. Toevallig kom ik je nu tegen op Geheugenvanoost. Hebben wij niet samen op dezelfde school gezeten de Fransiscus van Salesschool? Jij woonde in de Sumatrastraat een paar huizen voorbij de bakker. Je moeder was een stuk kleiner dan je vader. Ik heb in de Bonistraat gewoond tegenover de kerk. Laat eens iets van je horen, mijn emailadres is c.janse9@upcmail.nlMet vriendelijke groet,Kees Janse

Als iemand dit herkend kan men mij een mailtje sturen
breznak@hotmail.com

Kees Janse

Re: Kippebruggetje

Adrie van Mazijk:
Ik woonde in de sumatrastraat en we speelden vaak onder het treinviaduct en in de bosjes aldaar. Wij noemde deze brug het "kippebruggetje" en ik heb daar menigmaal "een nat pootje" gehaald. Geweldig als je onder de spoorbrug zat en de goederentreinen die daar dan overheen denderden, een hels kabaal. Zijn er nog bekenden die dit bekend voorkomt en mij nog kennen?

Beste Adrie,
Volgens mij sta jij ook op Schoolbank.nl. Ik heb al een paar keer gereageerd via de site maar daar geen reactie van je ontvangen. Toevallig kom ik je nu tegen op Geheugenvanoost. Hebben wij niet samen op dezelfde school gezeten de Fransiscus van Salesschool? Jij woonde in de Sumatrastraat een paar huizen voorbij de bakker. Je moeder was een stuk kleiner dan je vader. Ik heb in de Bonistraat gewoond tegenover de kerk. Laat eens iets van je horen, mijn emailadres is c.janse9@upcmail.nl

Met vriendelijke groet,

Kees Janse

Adrie van Mazijk

Kippebruggetje

Ik woonde in de sumatrastraat en we speelden vaak onder het treinviaduct en in de bosjes aldaar. Wij noemde deze brug het "kippebruggetje" en ik heb daar menigmaal "een nat pootje" gehaald. Geweldig als je onder de spoorbrug zat en de goederentreinen die daar dan overheen denderden, een hels kabaal. Zijn er nog bekenden die dit bekend voorkomt en mij nog kennen?

mjmuller van groen

inwoning

ja ,ook ik heb ingewoond ,nou dat was geen pretje ,maar er was geen andere weg mogelijk ,en wij wilde eindelijk wel eens trouwen in 1951 kwam mijn man uit indiee terug en tot 1954 hebben wij maar verloofd gebleven ,geld lenen om een woonark te kopen FL 8500 kreeg je toen echt niet , mijn schoonmoeder woonde op de Valentijnkade 16 en daar zijn wij toen ingetrouwd
nee dat was geen leuke tijd en later zag ik een advertentie van ,,woonark te huur FL 100 in de de maand .,terwijl de inkomsten FL48 in de week waren ,hebben wij dat toch verkozen
zo heb ik wel geleerd hoe je met geld om kunt gaan wij lagen in de ,,VLothaven ermee ,en hebben toendertijd er heerlijk zomers kunnen zwemmen de bus verbinding was toen ook niet veel maar in de spanerdammerbuurt moest ik wekelijks mijn boodschappen halen maar wij waren vrij ,en dat is heel wat waard