KLAVERJASSEN

' chillen' bestaat nog niet

Quirinus Hoogland duikt in jeugdherinneringen

Bioscoop de Bio aan de Middenweg. Foto: Jan van Deudekom.

Bioscoop de Bio aan de Middenweg. Foto: Jan van Deudekom.

Alle rechten voorbehouden

 

De filmvoorstelling is om half tien afgelopen en de straat is niet aanlokkelijk genoeg om er veel langer dan nodig op rond te hangen. “Chillen” bestaat dan nog niet en de “hangjeugd” moet nog uitgevonden worden.

Met een groepje van vier lopen de jongens met de handen in de zakken en diep in de kragen gedoken door de stad op huis aan. Wat is er anders voor hen te doen dan zich op te maken voor een potje klaverjassen. De vraag is alleen, waar gaat het gebeuren. Bij Henk thuis is geen optie, daar blijven de ouders altijd tot diep in de nacht zitten pimpelen. Bij Piet boven gaat ook niet. Veel te druk daar met al die vrijers van zijn grote zussen. Van Joop weten we dat er oorlog komt als we daar een stap binnen de deur zetten. Bij mij dan maar, een andere mogelijkheid is er niet. Geld voor een spelletje biljart in de kroeg hebben we niet. Alles is al aan de bioscoop uitgegeven.

Zachtjes sluipen we de trappen op. Op drie hoog is het al donker. Mijn ouders liggen meestal om een uur of negen al te bed. Vader heeft het druk met bijklussen om het gezin van het nodige te kunnen voorzien. En Moeder gaat als trouwe echtgenote gewoon met hem mee. Als dieven in de nacht gaan we naar binnen en op kousenvoeten de woonkamer in. Er hoeft geen sleutel in het slot gestoken te worden. Deuren staan in deze tijd gewoon los. En het is niet nodig om mijn vrienden te manen om stil te zijn. We hebben dit al eens eerder gedaan en weten dat Moeder meer sluimert dan slaapt.

In de woonkamer scharen we ons om de tafel en de kaarten worden geschud. Klaverjassen is een spel dat het meest gebezigd wordt en eigenlijk iedereen kent er de spelregels van. Er wordt verwoed gespeeld en af en toe zal een kreet van triomf niet ontbroken zijn, want plotseling komt Moeder de kamer in. In een alles omhullend nachtgewaad en de haren in de war schuift zij een stoel bij en komt bij ons zitten. Maar eerst schuift zij het raam een eindje op om de rook van vele shagjes naar buiten te laten.

Há Moe, hebt u niets te eten? Nee, jongens, maar een kop thee is gauw gemaakt. Met een kaakje erbij en daar moeten jullie het meedoen. En algauw komt dan de grote groene theepot op tafel en worden de kommen volgeschonken. Gezellig toch. Moeder maant met de vinger op de lippen nog tot stilte, want als Vader wakker wordt, is het met kaarten gedaan. Het zal niet de eerste keer zijn dat het spel kaarten in de kachel verdwijnt. Dus stil, jongens, geen overbodig geluid. Zo ging de tijd tot in de kleine uurtjes voorbij met een onschuldig, maar oh zo gezellig vermaak. 
Quirinus, februari 2012

Alle rechten voorbehouden

80 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

klaverjassen

klaverjassen

Geen reacties

Voeg je reactie toe