Ja, het gemeentebadje. Ook ik heb daar in de zomer van 1949 mijn zwemdiploma's gehaald nadat wij er met onze 6de klas van de Insulindeschool meerdere weken om half achtย onze oefeningen gedaan hadden, geleid door onze gymleraar. Maar daarna gingen mijn vrienden en ik (Kramatweg, Bawean- en Karimatastraat), echter meestal naar Zwemschool Oost aan de IJdijk. Daar kon je dan o.a. ook overzwemmen naar hetย Plashuis, dus over het "Diem". Het mooiste tijdย begonย danย wat later, als wij, in de ferme greep van de puberteit, ook naar dat bovengenoemde "Zuidersopje" gingen, waar wij het Zandgebied aldaarย deย "Sahara" noemden. รรฉn van ons nam dan altijd een draagbare platenspeler mee (zo'n ding dat je moest opdraaien) waarop dan swingplaten o.a. van Frankie Lane en Joe Stafford en andere vlotte spullen draaiden. Dan werd er flink gedanst. Ik deed mee, was er echter geen held in, maar wel jaloers op dรญe knapen die dat zo hartstikke goed deden. In elk geval konden die brede rietkragen tussen zand en IJsselmeer heel wat vertellen over wat wij jongens en meisjes daar in het riet metย elkaarย uitspookten. Vermoedelijk zijn daar heel wat jonge lui in de situatie gekomen dat zij "moesten"ย trouwen. ย Vanย voorbehoedsmiddelen wisten de meesten maar weinig af. Gelukkig waren mijnย oudersย modern ingesteld en had mij mijn vader condooms gegeven, wel wetend dat de natuur toch zijn gangetje zou gaan. Mijn ouders waren alย inย de jaren 30 ook al lid van de Malthusiaanse bond geweest, wat in een arbeidersbuurt zoals de Indischeย een uitzondering was. Daarmee had ik dusย een stapje vรณรณr. Gelukkig maar, want het heeft heel wat narigheid voorkomen.ย Ja! Dan was er natuurlijk ook het kanaal wat wij nog de "Merwede"ย noemden, hoewel (sinds 1950?) Amsterdam-Rijnkanaal geheten. Daarlangs hadden wij dan een heel andere plek om rond te hangen. Dat wasย aanย de dijk die tegen het weggetje langs het "Militaire Kamp" liep. Wij warenย inmiddelsย weer een jaartje of twee ouder en dus al iets kieskeuriger, ook wat muziekย aangaat. Ik miste gedurende de jaren 50 praktisch geen enkel jazzconcert in Amsterdam, meestal in dat prachtige Concertgebouw.ย Wat hebben wij daar genoten! Kortom: Afgezien van de pubertaire onzekerheden, hadden wij toen een heerlijke tijd - tot mij Nederland te klein werd en ik er in de zomer minstens een maand vandoor ging, liftend door Europa. Maar ook dat nog in een tijdย enย in landen die, evenals Nederland, alsย zodanig niet meer bestaan. Het was immers overal nog steeds de "naoorlogse tijd" die nog door geheel andere mensen dan de huidige bevolkt werd.ย Alles was nog eenvoudiger, minder pretentieus.ย In elk gevalย zijn het goede, rijke herinneringen.
Ad Tolhuijs, 8575 Bรผrglen / Zwitserland
ย
Ad schreef dit stukje na het lezen van Zwemmen op onze website
ย
ย
