De Derde vijfjarige HBS

Verteller: Mw. van Leeuwen
Oosterparkbuurt

Wij waren niet bang voor de leerkrachten, maar wij hadden wel ontzag voor hen.

De Derde vijfjarige HBS - Hogere Burgerschool.jpg Ingang van de voormalige Hogere Burgerschool (2003)

De Derde vijfjarige HBS - Hogere Burgerschool.jpg Ingang van de voormalige Hogere Burgerschool (2003)

Alle rechten voorbehouden

De Hogere Burgerschool HBS-B was gevestigd aan de Mauritskade, in een streng gebouw met hoge ramen. Wanneer je naar buiten keek kon je alleen de lucht zien. Het was een leuke school. Wij waren er trots op naar die school toe te gaan en wilden graag leren. Dat kreeg je ook mee van huis uit.

Wij waren niet bang voor de leerkrachten, maar wij hadden wel ontzag voor hen. Je moest zorgen dat je je zaken op orde had. De meeste leerkrachten waren mannen, die een colbert met stropdas droegen. Alleen voor gymnastiek hadden de meisjes een vrouwelijke docent. De leraar Duits gaf je ‘Punkte’ als je iets goed had gedaan. Deed je vervolgens weer iets verkeerd, dan kreeg je een ‘Strich’ en was je je punt weer kwijt. De leraar Frans droeg een grote alpinopet en zong liedjes met ons. Leraar ‘Pim de Gluiper’ zat tijdens proefwerken een krant te lezen waar hij gaatjes in had geknipt.

Op mijn vijftiende ben ik op een dag naar school gegaan met lippenstift op. Dat mocht niet. Ik werd bij de directeur geroepen en de lippenstift moest eraf. Een vriendje van mij gebruikte eens de woorden ‘waarachtig hoor’ toen hij zich bij de directeur ergens voor moest verantwoorden. De directeur zei daarop: "Waarachtig is alleen God." Je wist niet anders dan dat dingen zo gingen. Later stond ik zelf voor de klas en ben ik door een meisje dat in de klas zat te breien voor ‘kutwijf’ uitgescholden. Dat was wel een heel verschil met mijn eigen schooltijd.

Alle rechten voorbehouden

8640 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

De Derde vijfjarige HBS - HBS gezien vanuit het park.jpg De oude HBS, gezien vanuit het Oosterpark, 2003

De Derde vijfjarige HBS - HBS gezien vanuit het park.jpg De oude HBS, gezien vanuit het Oosterpark, 2003

Alle rechten voorbehouden

21 reacties

Voeg je reactie toe
André de Raaij

Voorjaar 1968 op het Van der Waals @Pieter de Vries

Ieder jaar moest je een formulier invullen waarop ook vermeld werd hoe je genoemd wilde worden. Ieder jaar wilde ik van dat "Hans" af, want zo heette ik helemaal niet in het echt. En ieder jaar liet ik het begaan en vulde ik mijn proefwerkformulieren heel formeel in als "H.A. de Raaij". Terzake! <a href="http://www.krapuul.nl/geschiedenis-2/2681181/mei-1968-een-dubbele-boterham-met-kaas/" target="blank">Hier</a> een herinnering aan het afscheid van VI (gymnasium dus) voorjaar 1968, met een rol voor HBS-er Pieter de Vries, die nog een muziekvraag krijgt toegeworpen ook.

(En daar heb ik een zelfgekozen pseudoniem...)

Kees Hoeben

VD Waals lyceum.

Wellicht hebben wij samen in de klas gezeten. Al die namen, die je normt, ken ik ook. Groet, Kees Hoeben.

Rob Gerritse

Kok en Weltevreden

Ik zat van 1955 to 1960 daar op school, net in de overgang van derde 5 HBS naar vd Waals Lyceum (wat klonk dat toen deftig!). De reakties op de leraren Kok en Weltevreden brachten bij mij de volgende herinneringen naar boven:

Kan me niet herinneren dat er in de klas door een leraar gerookt werd. Wel dat in de geschiedenisles van Kok, zodra hij met de rug naar de klas stond, sommigen in de klas stukken papier uit hun schriften scheurden en in hun mond stouwden, er op kauwden en dan het met kracht als natte prop tegen het plafond aan gooiden. Zo vormden zich een cluster van proppen die na uitdrogen tijdens de les zo nu en dan naar beneden kwamen tot enorme ergernis van Kok. Zijn pogingen om de sociale zijde van geschiedenis over te brengen heb ik helaas eigenlijk pas veel later kunnen waarderen en ook ervaren.

Bij Weltevreden kan ik me herinneren dat een keer voor de aanvang van de les, toen hij vaak buiten op de gang rondliep, iemand die vooraan zat de houten blokken onder de voorpoten van zijn tafel wat naar achteren had geschoven, zodat de voorpoten kritisch op de rand van de blokken rustten. Weltevreden was een grote man en had voor zijn lengte niet genoeg ruimte op het podium om achter zijn tafel te zitten. Vandaar de blokken op de vloer voor het podium. Het gevolg was oorverdovend. Hij ging zitten en duwde kennelijk zachtjes tegen de tafel, die over de blokken slipte en met alles er boven op met donderend lawaai de klas in duikelde. Maar verder vond ik zijn lessen niet onaardig, met af en toe leuke grammofoonplaatjes van chansons en zijn manier van lesgeven heeft bij mij toch blijvend een goede basis voor het frans gelegd.

Evert Mazurel

Re: Pieter de Vries

Pieter de Vries:
Ik heb van 1962 tot 1968 op het Van der Waals- lyceum gezeten.(...) 9 jaar later hebben een aantal leerlingen er voor gezorgd dat hij geschorst werd of zo.(...)

In '76 deed ik vwo-eindexamen (wij spraken van atheneum-B) op het Van der Waals. Bij de diploma-uitreiking weigerde de secretaris van de examencommissie, Weltevreden, de hand te schudden van een aantal geslaagden, namelijk zij die een of twee jaar eerder meegewerkt hadden aan een door scholierleden van de Commissie Schooloverleg (het waren de democratiseringsjaren...) georganiseerde leerlingen-enquête, genaamd 'De Mauritskade reageert': Sjoerd, Olga en ondergetekende. De opzet en uitwerking van de enquête was met goedkeuring van toenmalig directeur Mesman en medewerking van congiërge Rootselaar (stencillen!) breed verspreid. De publicatie was dubbel geanonimiseerd, zowel de reagerende scholier als de bekritiseerde of geprezen docent had een code. Er was heel veel kritiek op Weltevreden die door ieder met enige kennis van zaken ook naar hem te herleiden was. Weltevreden toonde zich niet aanspreekbaar, niet door directie/collega's en ook niet door leerlingen. Later heb ik begrepen dat Mesman het examen-incident heeft aangegrepen om Weltevreden te schorsen - maar misschien claim ik te veel. Ik weet niet wat Weltevreden bezielde, naast zijn grote liefde voor de Franse taal en cultuur. Door zijn gedrag heb ik Frans 'laten vallen', er waren scholieren die buikpijn hadden bij het vooruitzicht een uur Frans van hem te krijgen. Hij kon een ontzettende seksistische treiterkop zijn. Hij was in ieder geval pedagogisch niet toegerust om halverwege de jaren '70 een klas pubers te doceren. En op deze pagina's te lezen al heel lang daarvoor ook al niet. Terwijl hij ook zulke aardige dingen deed en zijn vileine humor soms heel effectief was. Hij had ontelbaar veel gethematiseerde dia's, waarbij hij heel enthousiasmerend over de Franse cultuur, tradities kon vertellen. Hij maakte zelf bandjes van Franse radio-uitzendingen, om ons te laten horen hoe écht Frans klonk (misschien moest hij niets hebben van het toen moderne talenpracticum). Hij eiste dat je gebruik maakte van de beschikbare naslagwerken, tot aan de Bijbel toe - voor mij uit een atheïstisch nest een novum: "Je hoeft het niet te wéten, als je maar weet waar je het kunt vínden! U doet namelijk vóór-bereidend weten-scháppelijk onderwijs! Niet het vele is goed, maar het goede is veel". Misschien had hij op de Volkuniversiteit of zo les moeten geven. Maar níet op een middelbare school.

Hans de Jong

klas 5 1948

Ik zat op die school van 1945 tot 1948 en deed in dat laatste jaar eindexamen. Nog steeds denk ik met veel respect en dankbaarheid terug aan de leraren.
Ik trouwde met een meisje uit mijn klas, Greetje Busnac en ben nu al 68 jar samen met haar.

Kees Hoeben

Drs Kees Hoeben

Mijn naam is Kees Hoeben. Ik heb op het Van Der Waals lyceum gezeten van 1962 tot 1964. Weltevreden was inderdaad een afschuwelijke leraar. Hij gaf Frans. eerder had ik Frans van Mevrouw Heukels. Ik zat in de klas met Frans Bijlsma, Johnny Dear , Rob Los, Adrienne Morrien en de arogante kwal Frank Stiekema. Rob Melchers en Theo Zurhake staan me ook nog bij, net als Frank Ossendorp. Het was geen nare tijd, maar de school was zeker conservatief. Vetter was de biologie leraar, met de beroemde uitspraak: Moet je een lel hebben. En die kwam ook. De gym leraar was corrupt. Die liet de popie jopie van de klas altijd winnen. Zijn naam is me ontschoten, maar hij had kort amerikaans haar. Een merkwaardige school vind ik het, waar afkomst en vooringenomenheid een grote rol speelden. De leraren die daar toen waren zouden nu uitgekotst worden. Ook de leraar Engels: Rooselaar. Kleine dictators waren het. Zelfs de tekenleraar, de heer Van Den Berg. Ook een vervelende kwal, die je niets leerde. Dit in tegenstelling tot andere leraren, zoals de heer Kraft, Aardrijkskunde. Toch veel geleerd op die school. Grappig, ik woon er nu schuin tegenover.

Anneke (Smit)-Boerma

Anneke (Smit)-Boerma

Leuk om mijn "oude" vriendin Friep in deze rij te zien staan - met herinnering aan de heer Brinkman die zich zo aan de regels hield - hij was dan ook directeur. Ik ben eens naar boven gelopen via de hoofdtrap, en werd door hem "betrapt". Zei heel brutaal: "u loopt hier toch ook" - waarop hij antwoordde: "quod licet Jovi, non licet bovi". Meteen een vertaalopdracht voor pas begonnen gymnasiast (eerste lichting na de "3e vijf)". Ik lees hier veel bekende namen: Vetter gooide ons tijdens de les soms hele bakjes met krijtjes naar het hoofd als iets fout was - daar zeiden we dan niets van. Bakker heeft onder ons meiden geleden denk ik - één van ons groepje was op hem verliefd, en hij werd door ons gestalkt tot bij zijn huisadres - en maar giechelen... Met Weltevreden had mijn moeder vanaf het begin ruzie: ik moest en zou het voorgeschreven woordenboek kopen, terwijl er bij ons thuis al meerdere franse woordenboeken waren - dat is nooit meer goedgekomen tussen die twee.
Er gebeurde dus van alles, maar toch waren de jaren op het Van der Waals de beste jaren van mijn schooltijd - vol dierbare herinneringen!

Pieter de Vries

Re: Hans van Rossum

Hans van Rossum:
Ik heb maar een jaar (1967/1968) op het Van der Waalslyceum gezeten voor het eindexamen HBS B. Dhr Weltevreden heb ik dus maar een jaar meegemaakt maar de weerzin tegen die man is me tot de dag van van vandaag bijgebleven.
De derde vijfjarige (DDV) is ook de bakermat geweest van de gelijknamige tennisclub. DDV bestaat nog en heeft haar thuisbasis in het nieuwe Frans Ottenstadion
aan het Ijsbaanpad

He Hans! Je reactie is al enige tijd geleden en of dit je bereikt weet ik niet maar mijn email is : reteipdevries@hotmail.com. Ik ga hier maar niet verder want ik weet niet of dit alleen in jouw bus komt. Mail me een keer dan heb ik ook jouw adres.

Pieter de Vries

Pieter de Vries

Ik heb van 1962 tot 1968 op het Van der Waals- lyceum gezeten.De enige nare leraar was Weltevreden (Frans). Ik herinner me dat hij een klasgenoot van mij Altijd een 5 gaf, ongeacht wat hij deed. Hij had nl lang haar, en dat mocht niet. Dat Weltevreden daar mee weg kwam is me nog een raadsel. 9 jaar later hebben een aantal leerlingen er voor gezorgd dat hij geschorst werd of zo.Vetter(biologie) was een Indonesisch kampslachtoffer en zeker geen nare man-wel kortaf.Hij dreigde met van alles maar het liep altijd goed af.Hij nam ons vaak mee naar Artis, dat om de hoek is.Ook kon hij een dubbel lesuur alleen over Ajax praten. Borrius was onze Gym-leraar. Die was klef-hij mocht de jongens graag een kontje geven.Ik heb goed Engels geleerd van juffrouw Tjin-A-Dji. Ze kon totaal geen orde houden, net zoals de arme heer Schouten.(scheikunde). Ik kon absoluut niet tekenen en kreeg hoogstens een 5 tot het moment dat ik non-figuratief ging werken. Ik kreeg van van der Berg geloof ik een 8 op mijn eindlijst. Bakker was een goeie leraar Duits.

Ruud van der Spek

Ruud van der Spek

Ik zat tot 1960 op het Van der Waalslyceum.
Nog meer namen van leraren; Mesman (aardrijskunde), Van der Liet (nederlands) en juffrouw Plaat, net van school. Zij is later getrouwd met Van der Liet. In mijn tijd had Groeneweg de gewoonte om slecht beurten te honoreren met een letter van de zin Ubersetzt miserabel.
Voor Weltevreden was je bang. We hadden een boekje met moeilijke Franse zinnen en woorden. Al mompelend sloeg hij het hoofdstuk waarin het woord maandverband voorkwam over. Het was niet nodig dat wij dat leerden.
Kok werd veel gepest. Tijden lang werden we onderwezen over de Romeinse tijd.

Friep Wilbers

wij waren pubers

Veel negatieve herinneringen zeg! Die negatieve verhalen komen ook voort uit de toenmalige puberteit van de ex-leerlingen. Als puber vind je dat leraren niet deugen, en je verkneukelt je over alle slechte eigenschappen die je hebt kunnen ontdekken.
Ik heb geen onaangename tijd gehad op die school, en lang niet al mijn herinneringen zijn negatief. Zie mijn herinneringen hierboven aan de schoolavonden.
Ik droom nog wel eens van het statige gebouw, met de twee hoge gangen loodrecht op elkaar, de sjieke hoofdtrap, waarover wij alleen naar boven mochten, en aan het andere eind van de gangen kleinere trappen, waarover wij alleen naar beneden mochten. Wij mochten ook niet door de hoofdingang naar binnen; wij kwamen binnen via de binnenplaats.De heer Brinkman stond tijdens de wisseling van de lessen op de kruising van de gangen te controleren of wij ons aan de regels hielden. Desondanks was hij toch wel een lieve man. Hij had iets grootvader-achtigs, kon heel streng zijn, maar meende het niet zo kwaad. Hij kon ook echt bezorgd om je zijn, heel vaderlijk.

Eric van der Wal

Eric van der Wal

Ik zat op deze school voor de laatste paar jaren van de HBS in '70 '71. Ik had toen al verschillende jaren achter de rug op de Christelijke HBS Oost. De ergste herinnering van het van der Waals Lyceum is Gouwentak; een nare man die mij niets heeft bijgebracht. Hij was ook racistisch tegen een goede vriend van mij die uit Suriname kwam. Ik kwam daardoor met Gouwentak op de hoop, en werd er bij natuurkunde uit getrapt. Toch heb ik mijn HBS B prima af kunnen lopen, en later biologie gestudeerd. Wie kan ooit Weltevreden vergeten. Ik heb nooit gemerkt dat er een drank probleem was, maar dat is best mogelijk. En dan natuurlijk meneer Vetter. Jaren later, als afgestudeerd bioloog, begreep ik pas dat Vetter eigenlijk zeer goed was, en mij een prima basis had gegeven. Boot gaf mij 5 jaar wiskunde in 2 jaar; die man kon een chimpanzee wiskunde aanbrengen. Kraft voor geschiedenis, en Heukels voor Frans in het laatste jaar; zij was toen al aan het einde van haar krachten en is later naar Israel gegaan. Er waren nog vele andere goede leerkrachten. Over het algemeen hield ik niet zo van school, ik vond het te stijf, en ik was een "loner". Ik had waarschijnlijk de school van vandaag met de etnische mix beter kunnen handelen. Maar het van der Waals Lyceum heeft mij er toch door geholpen, en ik herinner het als een goede school. Nu, in Australia, kijk ik terug naar zeer goede herinneringen (zolang ik Gouwentak maar kan vergeten).

Friep Wilbers

Het van der Waals

Ik zat op het van der Waals toen het van Derde Vijfjarige HBS veranderde in lyceum. Na het eerste jaar op de HBS bleef ik zitten, en kwam toen in de eerste lichting lyceumleerlingen terecht. Ik koos de gymnasiumkant. Ik herinner me nog veel leraren, maar ik kan niet meer op de naam komen van de mevrouw die ons 17 uur in de week of zo klassieke talen gaf.
Na de derde klas ben ik naar een andere school gegaan. Ik had een onvoldoende voor scheikunde, omdat de leraar van ons eiste dat we, als we een som van ons huiswerk niet snapten, om 8 uur 's morgens op school moesten komen om uitleg te krijgen. Ik ben geen ochtendmens, en ik vond kwart voor negen al vroeg genoeg, dus ik kreeg nooit uitleg, en raakte steeds verder achter. Bovendien vond ik al die uren klassieke talen wel wat heel erg veel. De moderne talen bleven daardoor wel een beetje achter. Op de school waar ik daarna heen ging kregen we veel meer literatuur, en ook kunstgeschiedenis en zo.
Ik heb vooral mooie herinneringen aan de schoolfeesten van het van de Waals in Bellevue. Ik heb de programma's nog. Voor de pauze voerden de leerlingen van alles op (liedjes van Brassens, demonstratie knotszwaaien, en ik "deed" ieder jaar een paar zelfgeschreven "stukjes", bijvoorbeeld een gedichtje voordragen op de manier van verschillende mensen, o.a. een verlegen meisje, en een onverschillige jongen).
Na de pauze voerde de oudleerlingenvereniging een toneelstuk op, en tenslotte was er dansen. Ik geloof wel tot 4 uur 's nachts. De ouders waren er ook bij.
Als ik me goed herinner werden de schoolfeesten georganiseerd door meneer van den Berg (tekenen).

Frans Adriaenssen

Weltevreden en erger

Het drankprobleem van Weltevreden heb ik nooit zo bemerkt. Wel zijn rituele mis die hij in de kast opdroeg en die resulteerde in nogal onsmakelijk ruikende koffie. Ik was leerling tussen '59 en '64. Wellicht ligt het daar aan dat de overheersende indruk was dat we een docentencorps had dat beheerst werd door de oorlog. Weltevreden was ondergedoken (als horlogemaker) geweest, Vetter en Gouwentak (over vreselijke mensen gesproken!) hadden aan de Birma spoorweg gewerkt, de docente Frans, juffrouw Heukels had als joodse een barre tijd achter de rug die zich enkele jaren na mijn vertrek uitte in een totale collaps, Steenis, de "rode docent" geschiedenis had "ook iets gedaan" net zoals Voerman, die we om duistere redenen "Koen" noemden.
Een docent zonder oorlogsverleden -althans niet dat wij wisten - was de geschiednisleraar Kok; rabiaat in alles en die voornamleijk het miskende genie uithing. Het was in de tijd dat Presser, Romein en ander "linkse rakkers" hoogleraar werden - en hij niet.
Er waren wellicht door dit alles weinig echt goede docenten. Boot was er zo een; een wiskunde docent van grote klasse. En Bakker, leraar Duits die ik later nog eens in een voorstelling van Hamlet zag spelen. En goddank hadden we een goede docente Nederlands, juffouw 't Hart, die ons heeft leren lezen.

Een bezoeker

Hans van Rossum

Ik heb maar een jaar (1967/1968) op het Van der Waalslyceum gezeten voor het eindexamen HBS B. Dhr Weltevreden heb ik dus maar een jaar meegemaakt maar de weerzin tegen die man is me tot de dag van van vandaag bijgebleven.

De derde vijfjarige (DDV) is ook de bakermat geweest van de gelijknamige tennisclub. DDV bestaat nog en heeft haar thuisbasis in het nieuwe Frans Ottenstadion
aan het Ijsbaanpad

Een bezoeker

André de Raaij

Als ik zulke lyrische verhalen over dhr.Weltevreden lees krijg ik het gevoel dat ik op een geheel andere school heb gezeten - maar dit is niet het geval. Komaan - de man stond alijd verscholen in een kast koffie in te schenken, en pas toen ik zelf groot en van school was ging ik beseffen dat er iets meer dan alleen koffie in die kopjes ging. Het laatste uur was de man behoorlijk in de olie en kon hij weinig anders dan lallend en met rollende ogen op leerlingen reageren, waarbij hij ook ruikbaar het een en ander liet vliegen. Misschien komt het doordat ik van een iets latere lichting ben - het heeft lang geduurd voor ik mijn weerzin voor het Frans die ik door deze man heb opgelopen ben kwijtgeraakt. Dit zit diep, zeer diep. Verder leuk om over mijn oude school - het Van der Waalslyceum voor mij - te lezen hier.

Een bezoeker

Peter Lowensteyn

Het is interessant om te lezen hoe verschillend we als leerlingen de school gezien hebben. Groeneweg was voor mij een uitstekende leraar, en de enige die mij enig gevoel voor vreemde talen kon bij brengen. Engels en vooral Frans lukten totaal niet en misschien is daarom mijn oordeel over Weltevreden zo negatief. Met de directeur had ik verschillende conflicten, niet zo zeer religieus, al wilde hij m’n ouders pas na veel druk toestemming geven om me op 1 mei thuis te houden, maar voornamelijk op het gebied van mijn gedrag dat hem kennelijk niet lag.
In oktober 2005 was ik voor een dag terug op school! Ik heb toen in de klassen van de lerares Engels, Lucia van Houten, een praatje gehouden voor de leerlingen over het verschil tussen Canada (het land waar ik sinds 1959 woon) en Nederland. De beheerder Frans Brinkhorst leidde mij rond en hoewel de school er aan de buitenkant nog bijna hetzelfde uitzag, was er van binnen veel verbeterd. Natuurlijk was de school na meer dan een halve eeuw veranderd, maar ik vond de sfeer uitstekend. Het gedrag van de leerlingen was, in vergelijking met wat ik als leraar in Canada zo’n 35 jaar ervaren heb, prima. Er werd mij verteld dat dat niet zo op alle Nederlandse scholen is en dat vooral de etnische achtergrond van de leerlingen dit positieve gedrag bepaald. Ik kan daar verder niet over oordelen, maar ik denk dat ik mij op het tegenwoordige Amstel Lyceum beter zou hebben thuis gevoeld dan op de HBS toen.

Visitor

Jaap Bijleveld

Ook ik herken de beschrijving van de leraar Duits. Dit was dr Herman Groeneweg. Men versleet hem voor merkwaardig. Hij had in elke klas wel een "minister" van dit of dat; je moest disciplinair bepaalde dingen doen tijdens een lesuur. Groeneweg was ook afgestudeerd in de Engelse taal. Tijdens de oorlog, waarin hij naar mijn informatie een keurige Nederlander is geweest, is hij Engels gaan studeren omdat hij vermoedde dat lessen Duits na de oorlog wellicht niet meer gewenst zouden zijn. Frans heb ik gehad van dhr Weltevreden en die leraar was erg goed. De directeur was ene dr Brinkman, deftig en statig en gelovig. Veel ruimte voor buitenschoolse activiteiten liet hij niet toe. Verder was scheikundeleraar dr Bouman een geliefde figuur. De kwaliteit van het onderwijs op de school was erg goed; de sfeer was streng. Nog meer namen: De Hullu (Engels), Gouwentak (Natuurkunde), Biermasz (wiskunde), Voortman (Geschiedenis).

Visitor

Gerard van Beusekom

Ik herken het verhaal van de leraar Duits. De dood enkele keer dat hij een sigaret rookte werd een leerling opgedragen met een schoteltje achter hem te lopen waar hij dan af en toe genadiglijk zijn as op aftipte. In die tijd zag ik het als super authoritair gedrag. Nu verdenk ik hem van een soort humor.
De wisseling van de leraar wiskunde, waardoor het gemiddelde rapportcijfer van de klas met drie punten steeg. En de leraar Frans die met pensioen ging en een jaar later nog eens zijn oude werkplek opzocht en hoe de hele klas toen als één m/v opstond en spontaan de Marseillaise zong en de oude Eekman heftig moest slikken.
Er zaten nog geen graffiti op de muur, maar wel een witte plek naast het raam van het wiskundelokaal waar mijnheer Boot - bezielende man - de bordenwisser altijd uitklopte.