Koffie zonder melk

Verteller: Ilknur Degirmenci
Indische Buurt, Celebesstraat, Zeeburgerdijk

Het gekraakte pand werd helemaal opgeknapt en ik hielp mee.

 De wisselwoningen aan de Zeeburgerdijk. Veel tijdelijke bewoners wilden liever hier blijven wonen.

De wisselwoningen aan de Zeeburgerdijk. Veel tijdelijke bewoners wilden liever hier blijven wonen.

Alle rechten voorbehouden

De eerste jaren in Nederland woonden we in de Celebesstraat. Dat was vanaf 1976 toen er veel dichtgetimmerd stond in de buurt. Mijn vader werkte bij de scheepswerf NDSM, maar dat ging failliet. Daarna werkte hij bij de scheepswerf ADM. Ik kan mij herinneren dat hij op een dag thuis kwam op krukken, een zware metalen plaat was naar beneden gevallen en had zijn benen geraakt. Zijn collega was onder de plaat gekomen en had het niet overleefd. Later kreeg mijn vader een hartaanval en kon hij niet meer werken.
Ik was altijd goed in sport en mijn ouders hebben me daarin altijd gestimuleerd. Ik deed aan korfbal en zwemmen en ben met mijn straatvoetbalteam naar Duitsland geweest en kampioen geworden. Op een dag, het zal in 1979 geweest zijn, werd bij ons in de straat een pand gekraakt. Er waren toen allemaal activiteiten, ook voor kinderen. Ik deed daar natuurlijk ook aan mee en won een prachtige groene schroevendraaier die ik nog jaren bewaard en gebruikt heb. Ik vond het erg leuk met deze mensen in de straat. Het gekraakte pand werd helemaal opgeknapt. Ik heb toen ook helpen schilderen. Misschien kwam het door de verflucht of de terpentine, maar na een tijdje werd ik helemaal misselijk. Ze gaven mij een kopje koffie te drinken, maar er was geen melk. Vanaf die tijd dronk ik mijn koffie zonder melk.
Ook ons huis werd afgebroken, dus verhuisden we naar de Zeeburgerdijk. Na een paar jaar, als de nieuwbouw af was, zouden we weer terug mogen keren naar de Celebesstraat. Maar het was zo fijn op de Zeeburgerdijk dat we besloten niet terug te gaan naar de oude buurt. De gemeente wilde toch af van de wisselwoningen dus mochten we er blijven wonen. We wonen er nu dus al meer dan twintig jaar. Het mooiste en groenste stukje Amsterdam.

Alle rechten voorbehouden

3591 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

 Op de Zeeburgerdijk kent iedereen elkaar en er is altijd wel een reden om een feestje te vieren.

Op de Zeeburgerdijk kent iedereen elkaar en er is altijd wel een reden om een feestje te vieren.

Alle rechten voorbehouden
 Een deel van de bewoners van 'de Dijk' in 1986. Op de voorste rij Ilknur met links haar zusje.

Een deel van de bewoners van 'de Dijk' in 1986. Op de voorste rij Ilknur met links haar zusje.

Alle rechten voorbehouden
 De prachtige natuur op de Zeeburgerdijk. Deze bewoner werd in de jaren tachtig door een bliksem geraakt en knakte in tweeën. De boom viel gelukkig precies tussen de woningen in.

De prachtige natuur op de Zeeburgerdijk. Deze bewoner werd in de jaren tachtig door een bliksem geraakt en knakte in tweeën. De boom viel gelukkig precies tussen de woningen in.

Alle rechten voorbehouden
Hannie van Praag Bonkink

KOFFIE ZONDER MELK

Het is het mooiste en leukste stukje woningen op de Zeeburgerdijk.
Mijn vrienden Tiny en Co de Leeuw die helaas nu alle twee zijn overleden, vertelde ons altijd dat het de leukste plek was waar ze gewoond hadden.
Veel mensen hadden konijnen, en het was er heel gezellig.
Ze woonde eerst in de Soembawastraat, en toen dat afgebroken werd gingen ze naar de wisselwoning, vandaar naar de andere kant van de stad, maar miste hun wisselwoning hoe klein het ook was, en de buurt.
Als ik het park in ga, kan ik het niet laten om er langs te lopen en denkent aan de oude tijd, toen ik er als kind liep.
Hannie