Een 10 voor Nederlands

Verteller: Ilknur Degirmenci
Batjanschool, Indische Buurt

Dat was de eerste keer dat ik met echte discriminatie te maken kreeg.

 Ilknur en haar zusje in 1976 aan  de Celebesstraat.

Ilknur en haar zusje in 1976 aan de Celebesstraat.

Alle rechten voorbehouden

"Ik wilde helemaal niet naar Nederland, hoewel mijn ouders en m’n zusje al hier woonden. In Istanbul woonde ik bij mijn oom in een huis aan de Bosporus met een groot stuk land en altijd een hoop andere kinderen in de buurt, daar was het echt geweldig fijn."
Als Ilknur op 10-jarige leeftijd naar Nederland verhuist, moet ze de eerste jaren echt erg wennen. "Eerst zat ik op een Christelijke school, maar toen kwam een keer thuis en sloeg een kruisje… Nog de volgende dag werd ik ingeschreven op de Openbare Batjanschool. Daar heb ik echt goede herinneringen aan! In de Ethetoschool hadden we een keer in de week Turkse les, maar dat heb ik maar een paar jaar gedaan. Omdat ik snel goed Nederlands sprak, werd ik al op jonge leeftijd gevraagd om te tolken. Zo ging ik als jong meisje vaak mee naar de gemeente of het ziekenhuis. Na de lagere school ben ik eerst naar het Waalslyceum gegaan. Omdat mijn ouders mij zelf niet konden helpen met het maken van huiswerk, zat ik op de huiswerkklas Roodkapje in de Celebesstraat. Daar heb ik echt veel aan gehad. Maar toen ik op school een 10 voor mijn Nederlands kreeg zei een van de leraren dat ik het waarschijnlijk niet zelf gemaakt had. Dat was de eerste keer dat ik met echte discriminatie te maken kreeg. Ik ben toen overgestapt naar de Ivo Mavo in de Pijp. Gelukkig had ik altijd mijn ouders achter me staan die een goede opleiding erg belangrijk vonden. Als ik een toets had of een examen, stond mijn vader altijd tot diep in de nacht tosti’s en patat te bakken zodat ik wakker bleef en nog kon doorleren. Na de Mavo heb ik nog de Havo en de Heao gedaan."

Alle rechten voorbehouden

2413 keer bekeken

3 reacties

Voeg je reactie toe
Freda Cohen Rapoport

een 10 voor Nederlands

een geweldige prestatie en wat een doorzetter! Menig autochtone Nederlander kan hier een voorbeeld aan nemen.

monique

herinnering

hoi hans
ik herinner me jou wel en orhan ook maar ilknur niet zat ze in dezelfede klas als orhan of in de paralel klas

Hans van Otegem

Gelijkwaardig

IK herinner me de eerste schooldag van Ilknur op de Batjanschool nog heel goed. Ze kwam huilend-boos naar me toe omdat Orhan haar jas op de grond had gegooid en zijn jas op haar plek had gehangen. Ilknur was daar terecht zeer verontwaardigd over, maar Orhan begreep dat niet zo: het was toch maar een meisje en hij was een jongen! Ik maakte duidelijk dat in mijn klas iedereen gelijke rechten had en dat dit in de rest van Nederland ook gold. Daarmee was de kous af. Ik had meteen het vertrouwen van Ilknur gewonnen en Orhan wist ook wat hij aan mij had. Orhan was overigens een erg aardige jongen, maar hij had nu eenmaal andere normen en waarden van huis uit meegekregen. Met Ilknur heb ik onlangs nog mailcontact gehad, ze is getrouwd en heeft kinderen. Dat is iets wat ik, zeker met de foto op deze site voor mijn neus, met met geen mogelijkheid kan voorstellen.