De meerkoet

Verteller: Anna Lont
Auteur: Anna Lont

Ik heb voor mijn verjaardag een nieuw vogelvlot gekregen.

Zomer en winter gooi ik mijn broodkapjes in de Amstel voor de watervogels. Ze kennen me al. Een meerkoetenpaartje rond de ark zijn de vaste bewoners. Als het tijd is om te nestelen brengen ze allerhande materiaal naar hun nest. Dit jaar probeerden ze een nest te bouwen in de pol gele lissen aan de kade. Zeven eieren gelegd. Vrouwtje en mannetje meerkoet wisselen elkaar af tijdens het broeden, net zoals ze de opvoeding van de kuikentjes ook samen doen.

Op een nacht hoorde ik een enorm kabaal en geschreeuw. Was het een rat, een snoek, een kauw, een mens of een reiger die de eieren wegroofde? De week na de ramp bouwden ze tot tweemaal toe een nest in de autoband die de buurman aan een meerpaal had gehangen. Weer eieren gelegd, weer aan het broeden, weer een massa takjes en plasticjes aangevoerd. Net zolang tot de autoband van de meerpaal week en het hele nest langzaam in het water wegzonk.

"Ik heb een hekel aan meerkoeten en eenden", zegt de buurvrouw. "Ze poepen het hele vlot onder en houden me uit de slaap met hun gekwaak". "Er zijn te weinig mogelijkheden om te nestelen", antwoord ik dan. Alle kades aan de Amstel zijn kaalgeslagen door de gemeente. Het meerkoetenpaartje ging dit jaar weer terug naar de gele lissen en bouwden een prachtig nest met dit keer vier eieren. De kleintjes konden ieder moment geboren worden.

Ik heb voor mijn verjaardag een nieuw vogelvlot gekregen. Ben benieuwd wie daar het komende voorjaar hun nest op gaan bouwen. In het verleden hebben eenden, futen en altijd weer mijn geliefde meerkoeten hier hun jonkies grootgebracht. Dit jaar gaat het waarschijnlijk niet meer lukken. Ook vannacht sloeg het noodlot toe en werden de meerkoeten van hun eieren beroofd. Ze roepen hun klacht luidkeels uit. Het galmt hartverscheurend over het stille water.

Alle rechten voorbehouden

1033 keer bekeken

3 reacties

Voeg je reactie toe
Anneke

De Meerkoet

Ik kies als beheerder dagelijks verhalen uit van de website om ze via een link op de Facebookpagina van Het Geheugen van Oost weer eens in het zonnetje te zetten.

Dit verhaal verdient een groot aantal lezers!

Hoe kan iemand zo hard zijn om zoveel vlijt en moeite teniet te doen?

Ik hoop dat het vogelvlot meer (koet) geluk heeft gebracht!  Laat het nog eens weten!

ron luijting

weesperwief.

noit gedacht dat jij in amsterdam zou belanden als kunstenares en dan ook nog op een woonboot. hoog op de barricades zag ik toendertijd ook niet zo in je. maar alles verandert dus ook de mens. leuk dat ik eea van je heb gelezen. de laatste keer dat ik je heb gezien was op station alkmaar herinner ik me. dat zal ongeveer 45 jaar geleden zijn. anneke het ga je goed en beland niet op de brandstapel zoals een voorgangster genaamd jeanne dárc. hartelijke groet, ron luijting.

Mike de Kreek

Zielig

Oh, ik kan er heel slecht tegen als er zoveel liefde is gegaan in het bouwen van iets moois wat dan ineens bijna geen functie meer heeft. Leve het vogelvlot!