Een buurt vol bedrijvigheid

Verteller: Fred Gijbels
Auteur: Fred Gijbels
Schollenbrugstraat, Weesperzijde & Van der Kunbuurt

Luijcks produceerde ook limonades, mayonaise en mosterd.

 De benedenverdiepingen aan de Schollenbrugstraat waren bestemd voor bedrijven, foto 1974.

De benedenverdiepingen aan de Schollenbrugstraat waren bestemd voor bedrijven, foto 1974.

Alle rechten voorbehouden

De Schollenbrugstraat bestaat uit portiekwoningen die doorlopen om de hoeken in de Jan Bernardusstraat en de Overamstelstraat. De bel-etages waarom daarom op 1-hoog. De benedenverdiepingen waren bestemd voor bedrijven. Langs het water waren bijna alle benedenverdiepingen in gebruik voor de Dunlop matrassenfabriek. Daar maakten ze latex schuimrubberen matrassen. Langs de spoordijk was er nog een kleine garage, een potten- en pannengroothandel, een accufabriekje, een gereedschapgroothandel, op de hoek met de Jan Bernardustraat een fietsenmaker annex stalling en op de hoek met de Overamstelstraat een sigarenwinkel met een telefoonaansluiting. Daar kon je tegen betaling bellen. De hele binnenruimte van het eerste blok werd in beslag genomen door een Ford garage die in de oorlog, zover mij is verteld, door de ‘Kriegsmarine’ in beslag werd genomen.
Andere winkeltjes in de buurt waren ’t Sparretje halverwege de Jan Bernardusstraat aan de linkerkant met het gezicht naar de Weesperzijde en Henny de groenteboer, die zijn waar met paard en wagen uitventte. Later toen zijn schimmel was overleden, bezorgde de bestellingen (die hij eerst kwam opnemen per fiets) met een ronde mand op zijn hoofd bij de klanten. Schuin tegenover ‘Henny de Groenteboer’ en ’t Sparretje was het winkeltje van ‘Rietje het Melkvrouwtje’. In de Overamstelstraat was vlak voor Café Hesp een groenteboer en aan de overkant een klein kruidenierswinkeltje. In het midden van de straat was een kapper, de opslagplaats en waarschijnlijk ook distilleerderij van Hesp, en Luijcks bekend om de zure bommen. Luijcks produceerde ook limonades, mayonaise en mosterd. De kantooringang was op de Weesperzijde. Het hele blok werd in beslag genomen door de fabriek van Luijcks. Aan de Omval was de Bertulsoliefabriek.

Het complex van Luijcks is vervangen door nieuwbouw woningen. De kleine winkeltjes zijn woningen geworden. De IJzerhandel van Stoots is restaurant. Verder is er eigenlijk niet zo erg veel veranderd in het straatbeeld. De dynamiek van de grote stad is meer te zien op de omval waar de oliefabriek van Bertuls en de Blookers cacaofabriek hebben plaatsgemaakt voor prestigieuze projecten als de Rembrandttorens.

Alle rechten voorbehouden

8947 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

 Langs het water waren bijna alle benedenverdiepingen in gebruik voor de Dunlop matrassenfabriek (Foto: 1985, Gemeentearchief Amsterdam)

Langs het water waren bijna alle benedenverdiepingen in gebruik voor de Dunlop matrassenfabriek (Foto: 1985, Gemeentearchief Amsterdam)

Alle rechten voorbehouden
 Op de hoek van de Schollenbrugstraat en de Overamstelstraat was een sigarenwinkeltje. (Foto 1967, Gemeente Amsterdam).

Op de hoek van de Schollenbrugstraat en de Overamstelstraat was een sigarenwinkeltje. (Foto 1967, Gemeente Amsterdam).

Alle rechten voorbehouden
 De kleine winkeltjes zijn woningen geworden, zo ook het sigarenwinkeltje (Foto: 2006)

De kleine winkeltjes zijn woningen geworden, zo ook het sigarenwinkeltje (Foto: 2006)

Alle rechten voorbehouden
 De fabriek van Luijcks nam het hele blok in beslag (Foto: 1953, Gemeentearchief Amsterdam)

De fabriek van Luijcks nam het hele blok in beslag (Foto: 1953, Gemeentearchief Amsterdam)

Alle rechten voorbehouden

20 reacties

Voeg je reactie toe
Joop Bos

Overamstelstraat 23

roept een hoop herinneringen op, vooral de Paasvuren op de hoek bij de sigaren boer, of de luilak.

elke zaterdag ochtend vroeg de melkboer helpen voor fl2.50, aan fooi had ik meer omdat je de flessen naar 4 hoog bracht voor de mensen.

of het gekakel horen van 2 buurvrouwen tegen die even het laatste nieuws vertellen maar dan uit het raam aan de overkant van de straat.

de kolen boer die met een lier de kolen naar boven hees.
Mijn vader was in het begin van mijn herinnering kolenboer, later reed hij voor Noortman en dan later voor het busbedrijf van Nood.

Ook nog Rijk de Gooyer mee gemaakt op de hoek Weesperzijde bij Cafe Hesp.

Lydia Groenevelt-Steenhoven

Sigarenwinkel

Het sigarenwinkeltje van meneer van Leeuwen. Met voetballen nog een raam kapot geschoten! En inderdaad kon je daar telefoneren. Was trouwens een aardige man.

Jo Haen - van Langen

Luycks

Nog een reactie van iemand:

Een mooi familiebedrijf! J.A. Luijcks begon in 1898 in De Pijp en ging met trekkar en trekhond de deuren langs om zijn potjes mosterd te slijten, In 1975 heeft de familie de zaak verkocht aan Nutricia, die het later doorverkocht aan Campbell en inmiddels is het Hamburgse familiebedrijf Kühne de eigenaar.
Jo Haen

Jo Haen - van Langen

Re: luyckx zure bommen te diemen

A.van Kuijk:
Op zoek naar DE ZUREBOM van Luyckx uit Diemen,maar waar is dit bedrijf met de vermaarde zuurwaren gebleven? Gaarne Uw antwoord indien mogelijk.
met vriendelijke groet

Ik heb de vraag even op FB gezet en kreeg als snel de volgende reactie.

Luijcks is helemaal weg. De werkzaamheden zijn voor een gedeelte overgegaan naar een bedrijf in Hannover Duitsland. De rest is er gewoon niet meer.

Vr. groeten,
Jo Haen

A.van Kuijk

luyckx zure bommem te diemen

Op zoek naar DE ZUREBOM van Luyckx uit Diemen,maar waar is dit bedrijf met de vermaarde zuurwaren gebleven? Gaarne Uw antwoord indien mogelijk.
met vriendelijke groet

Karel Wellinghoff

Overamstelstraat toen en nu

Leuk en herkenbaar Fred Gijbels, je stuk over de buurt waarin ook ik ben opgegroeid, in dezelfde periode als jij en wel in de Overamstelstraat. Ik kwam in 1939 daar ter wereld en niet lang daarna brak de Tweede Wereldoorlog uit, maar die twee voorvallen hebben niets met elkaar te maken. Al die namen die je noemt, van Luijcks tot het Sparretje in de Jan Bernardusstraat, staan nog in mijn geheugen gegrift, zoals dat gaat met veel indrukken uit de kindertijd. De groentewinkel op nummer vier in de Overamstelstraat werd bestierd door de familie Kooiman. Hun zoon, Japie, was een van mijn vriendjes. Ik woonde op twee hoog achter boven de winkel. Van café Hesp herinner ik mij het groepje klagende en huilende vrouwen voor de ingang. Binnen leefden hun mannen hun dronkenschap uit. En in 'het onderlaagje' - een stukje straat met huizen beneden het normale oppervlak - woonden twee vrouwen die de gewoonte hadden om luidkeels hun beklag te doen over de een of ander. Na de oorlog brak voor mij en mijn vriendjes een fijne tijd aan met veel kattenkwaad en ravotten in het zand van 'het opgespoten landje bij de Schollenbrug. En bij cacaofabriek Blooker aldaar heb ik later nog een week in een duister magazijn vol stoffige cacaozaken gewerkt. Mijn zus Yvonne kwam zeven jaar na mij ter wereld, maar haar herinneringen zijn weer anders.
Af en toe neem ik nog een nostalgisch kijkje in mijn oude buurt. In de Overamstelstraat is een hele rij huizen afgebroken en zijn er nieuwe voor in de plaats gebracht. Maar die portiek op nummer vier, met dat gekke nisje waar je je als kind net in kon verstoppen, is er nog steeds. Alleen de groentewinkel van Kooiman bestaat niet meer. Wat vooral veranderd is is de atmosfeer. Vroeger was een straat toch een soort gemeenschap van mensen, thans lijkt iedereen maar wat voor zichzelf te smoezelen. Hesp is niet meer het eigendom van de buurt, maar vergroeide tot een journalistencafé. Eigenlijk heb ik er niets meer te zoeken. Alleen in die portiek op nummer vier waar ik woonde. Nog steeds twee bellenrijen daar bijzijden een brede deur van oud hout, links de achterwoningbellen en rechts de bellen van de woningen aan de voorkant. En dan moet ik de neiging bedwingen om mij net als vroeger te verstoppen in die smalle nis. Maar daar pas ik niet meer in.

Hakim

nieuwe bewoner

leuk om jullie (oude) verhalen zo te lezen.. Ik zelf woon sinds oktober 1998 op de schollenbrugstraat 8/1 nu boven een restaurant v/d markt.

ik geniet dagelijks nog van de buurt, al moet ik zeggen dat vroeger (zoals jullie schrijven) het misschien wel leuker was ;)

ben altijd nieuwsgierig hoe het verleden was met mijn woonomgeving. dus top dat jullie dit met elkaar delen... ga aub door ;)

Ger van Dijk

Re: Petra de Nijs

Petra de Nijs:
Ook ik ben geboren in de Jan-Bernardusstraat, ik heb daar gewoond van 1954-1970. Ik heb er veel zien veranderen. Inderdaad het verdwijnen van de kleine winkeltjes in de straat. De Spar o.a. door de Fam. Golverdingen en het Melkvrouwtje Marie Visser. Dan was er ook nog Willem de Bakker die met brood en gebakjes in de straat rondkwam. De aardappelen boer Joop Kooiman en Hennie waarvan we altijd een worteltje kregen. In de Overamstelstraat was een grote melkwinkel, en de melkboer van die winkel had ook zijn wijk bij ons in de straat en leverde zijn melkproducten, meneer Den Hartog, had een hulpje op zaterdag waar ik nog verkering mee heb gehad. 1965 spreken we dan over. Op het huisnummer waar ik gewoond heb, is nieuwbouw gekomen, wel vreemd nu want alles erom heen is vrijwel hetzelfde. Na al die jaren weg te zijn uit deze buurt, blijft het voor mij altijd weer een thuiskomen als ik er weer ben. Het blijft altijd mijn buurt zo langs de Amstel .

Hoi Petra, hier is het hulpje van de melkboer Ger van Dijk uit Uithoorn.Hoe gaat het met je ?

Rob Hiddinga

Rob Hiddinga

Ik heb van 1964 tot 1979 in de schollenbrugstraat gewoond op nummer 11.Zaken die ik nog goed weet zijn het lossen van de dekschuiten bij Korff. Via de band over de weg, af en toe moest er iemand achteraan als er een zak vast zat.
Verder natuurlijk de aanleg van de metro en het verplaatsen van het tunneltje onder het spoor.

Erna Ruijter

1938 !!!

Wie herinnert zich de Joodse Familie Fons Ruebenkamp ?
Twee zoons : Rob en Jan(tje)
moeder Emmie.
Zij waren met mijn ouders bevriend : Cornelis en Zwaantje Ruijter in Laren NH
Zij woonden in de Schollenbrugstraat nr 10, 1 hoog.

Een bezoeker

Aart Roelofsma

Ik heb vanaf 1967 boven de BP-garage van Jan Clardy gewoont en ben later nog in de Jan Bernardusstraat terchtgekomen in een piepklein benedenhuisje met tuintje waar eerder ene mevrouw de Vries woonde. Leuk over Pino te lezen, want zo noemden wij die een beetje enge schreeuwerd. In feite schrok ik me toen altijd rot als ie alleen al maar naar je keek. Enige namen van toen uit de buurt zijn: Familie Agsteribbe, de broertjes van Geffen (Dennis en Robert?) Familie Hecke (verhuisbedrijf). In een van de opslagplaatsen zat toen ook een soort kruidenhandel waar mijn broer Stan nog wel eens vakantiewerk heeft gedaan. In de overamstelstraat zat in het midden een Sigarenmagazijn van een heer die altijd buitengewoon hoffelijk was, is er later mee gestopt vanwege een sperziekte maar stond ook weer later bij een collega op de Ceintuurbaan.

Een bezoeker

karla willekes

Hallo Bert Nieuwenhuijs, lees net jouw verhaal over de Weesperzijde. Ben jij niet de zoon van de slager van de eerste Oosterparkstraat? Soms moet je diep in je geheugen graven, het is allemaal zo lang geleden en er gebeurt zoveel in een mensenleven. Je kan me een mailtje sturen als je wil! kafjewil@orange.nl. Hartelijke groeten voor nu.

Een bezoeker

Bert Nieuwenhuijs (60 jaar )

Beste Carla Willekens (Dochter van een schoenmaker en een broer die wielrenner was ).ik kan me dat nog heel goed herinneren ik woonde toen in de Burmanstraat op 20 3 hoog mijn ouders brachten regelmatig schoenen bij jullie en als ze klaar waren mocht ik ze ophalen en kreeg ik van je vader een hartje en als ik langs liep om met het pontje over te steken stak hij zijn hand op als groet.Ja de Hoop, als er weer een roeiwedstrijd was werd er flink gedronken en dan haalde mijn vader de auto weg om eventuele schade te voorkomen.Het gebouw van het leger des heils bij jullie op de hoek dat wekte mijn interesse vanwege de leuke meisjes ook bij mijn vrienden maar we werden weggestuurd.Op de andere hoek woonde een fam. met een zoon die Egbert heette daar vocht ik nog weleens mee.Ze zijn later verhuist.Daarnaast een sigarenwinkeltje.
Met de zoon (Theo Egels )van de
Citroengarage zijn we nog jaren bevriend geweest.Wat ik me ook kan herinneren liep er op de weesperzijde een man met een alpino petje op en een lange jas aan en als die voorbij kwam begon hij vreselijk te vloeken en als klein mannetje schrok je je te pletter, kwam bij hulp voor onbehuisden vandaan.En dan had je nog het benzinestation met als eigenaar fam. Nuisker met zoonlief Maup met zijn mooie sportauto's.In de Amstel t.h.v. Nuisker lag een oud oorlogsschip eigenaar Kootje Boef had een motorzaak in de Oosterparkstr.en als hij een goeie bui had mochten we wel eens meevaren.

Een bezoeker

Hans Verschuur

De woning op de foto van de Schollenbrugstr. is mijn geboortehuis. Ik heb daar gewoond van 1944 tot 1966.

Een bezoeker

Karla Willekes

Zo veel verhalen over de Weesperzijde, maar niets over waar ik woonde. Wie herinnert zich nog de roeiwedstrijden op de Amstel. Tegenover ons huis. Er kwamen allerlei roeikampioenen uit vele landen, die streden om de head of the river. Het was een elitaire gebeurtenis, kan ik me herinneren. Ondanks dat we tegenover het botenhuis woonden, hoorden wij niet bij de elite. Het was vroeger zo veel anders dan nu. De wereld is veranderd, gelukkig. Iedereen kan nu worden wat hij/zij wil. Koning Keizer Admiraal poepen doen we allemaal.

Een bezoeker

Karla Willekes

Wwij woonden naast de familie Luijcks op de Weesperzijde 67, ik kan me niet herinneren dat ik ooit een woord met die familie heb gewisseld. Was er waarschijnlijk nog te jong voor. Wel weet ik dat zij een zoon hadden die Peter heette. Het was heel grappig dat Peter in de tuin speelde, heel netjes gekleed en dat hij een "tuinvriendje" had in de Burmanstraat. Ik kan mij nog herinneren dat Peter naar Kootje riep, ze waren allebei in de tuin, en dat Kootje antwoorde. De amsterdamse tongval van Kootje en het geaffecteerde antwoord van Peter. Ze wilden wel vrienden worden, maar dat wilde de fam. Luijcks volgens mij niet. We hebben er nog jaren over gesproken, als grap, over die amsterdamse tongval van Kootje en die geaffecteerde toon van Peter. Wat is er van ze geworden Peter en Kootje?

Een bezoeker

O.R.J. de Bie (Dolf)

Een reactie op het totaal en vragen aan Petra de Nijs inh et bijzonder. Eerst wat feiten: Mijn naam is Dolf de Bie en ik ben geboren op 11-12-1930 en vanaf 05-12-1931 tot medio 1956 woonde ik in de Jan Bernardusstraat 19-huis. Ik ging naar de openbare kleuterschool in de eerste Ringdijkstraat en toen deze opgeheven werd, samen met G.J.(Bep) Golverdingen naar de christelijke kleuterschool in de
president Brandstraat en daarna naar de openbare lagereschool de Meerhuizenschool in Zuid. Met Bep (Gijsbert Jilles) Golverdingen ben ik jaren bevriend geweest. Wat Petra betreft, het rare is dat ik me jou niet kan herinneren, wel de twee zusters De Nijs die op nummer 13, 2o 3-hoog woonden onder of boven de Hr. Ronner (Musicus concertgebouw) die met
muziek stopte omdat hij de moderne muziek (rock enz) niet kon verkroppen t.o.v. klassiek. Hij had een dochter, maar de zusters Willi? en ... waren ouder dan ik! In het
huis woonde de Fam. de Haas, ietwat zonderling en teruggetrokken mensen. Het melkwinkeltje van Marie en Neeltje Visser, laatsgenoemde heb je kennelijk niet
gekend, zij is als eerst gestorven, het waren
de dochters van een veehouder uit Baambrugge die op een gegeven moment naar de grote stad verhuisden om daar de
melk van de boerderij van hun ouders aan de man te brengen. Boven hen woonde de Fam. Holm met wier zoon Guus ik ook speelde. Hij was een vervent padvinder en
heeft voor mij nog een Indiaanse tomahawk uit triplex gezaagd. De volgende middenstander Willen de bakker, zeer wel bekend, en wij waren vaste klant ook van
de Preeker de eierman uit Landsmeer, maar dat was denkelijk voor de oorlog zoals ook bijvoorbeeld van Delft de ijsman op Zaterdag en zo zou ik nog wel een uur door kunnen gaan met 'verse waar': "Hoedendozen in alle maten" "uitjes uit de wijnazijn"enz. enz. maar dat zou te veel worden. Rest mij nog dat een neefje (Neef) van de Schillenboer Moen uit de Spoorbaanstraat hier schuin tegenover mij woont in Betondorp. Hij weet nog veel namen. Ik zal t.z.t. eens bij hem informeren. uit oogpunt van privacy geen adres maar hoop dat je mij wil benaderen
via<O.de.Bie@kpnplanet.nl>. Ik ben reuze benieuwd, ook andere reacties zijn welkom, Dolf

Een bezoeker

Petra de Nijs

Ook ik ben geboren in de Jan-Bernardusstraat, ik heb daar gewoond van 1954-1970. Ik heb er veel zien veranderen. Inderdaad het verdwijnen van de kleine winkeltjes in de straat. De Spar o.a. door de Fam. Golverdingen en het Melkvrouwtje Marie Visser. Dan was er ook nog Willem de Bakker die met brood en gebakjes in de straat rondkwam. De aardappelen boer Joop Kooiman en Hennie waarvan we altijd een worteltje kregen. In de Overamstelstraat was een grote melkwinkel, en de melkboer van die winkel had ook zijn wijk bij ons in de straat en leverde zijn melkproducten, meneer Den Hartog, had een hulpje op zaterdag waar ik nog verkering mee heb gehad. 1965 spreken we dan over. Op het huisnummer waar ik gewoond heb, is nieuwbouw gekomen, wel vreemd nu want alles erom heen is vrijwel hetzelfde. Na al die jaren weg te zijn uit deze buurt, blijft het voor mij altijd weer een thuiskomen als ik er weer ben. Het blijft altijd mijn buurt zo langs de Amstel .

Een bezoeker

Thijs de Haan

Ik ben geboren in 1943 in de Jan Bernardusstraat en heb daar gewoond tot 1953. Hoogtepunten waren daar toen: luilak vieren en hartjesdag, we speelden langs de spoordijk of bij de Luycks fabriek.

Een bezoeker

Harrie Knol

Ik heb van 1960 tot 1977 in de Schollenbrugstraat gewoond (op nummer 9). Dunlop had aanvankelijk ook matrassen in haar magazijn, maar het overgrote deel bestond uit magazijnen voor auto, truck en vliegtuigbanden. Op de hoek van de Weesperzijde was het kantoor. De magazijnen liepen tot ongeveer halverwege de straat. Soms huurde ze nog een paar ruimtes om de hoek bij de spoordijk. De matrassendivisie vertrok al snel ergen naar een dorp net ten noorden van Amsterdam.