Kinderspel

Indische Buurt

Hoogstens mocht je bij het cowboytje spelen indianenvrouw zijn...

Spelen op het Jodemanussie Tussen de oude en verweerde grafstenen werd de strijd gestreden..... (foto: E.van Moerkerken, met uitdrukkelijke toestemming van Bruno van Moerkerken)

Spelen op het Jodemanussie Tussen de oude en verweerde grafstenen werd de strijd gestreden..... (foto: E.van Moerkerken, met uitdrukkelijke toestemming van Bruno van Moerkerken)

Alle rechten voorbehouden

In die naoorlogse jaren had je niet zoveel. Spelen deden we buiten.
Touwtje springen, tollen, 'dieffie 'met verlos, schuilhokje, hinkelen... alles in een bepaalde periode.

Je wist eigenlijk nooit wanneer zo'n rage begon, ineens was 't er...
Dan werden tol en zweep tevoorschijn gehaald en het was de kunst om de tol zo lang mogelijk draaiend te houden, zelfs de stoepen af en op. Zo ging ik tollend naar school, van de Baweanstraat naar de Zeeburgerdijk. Soms lukte het me om zonder onderbreking tot de Molukkenstraat te tollen.

Plotseling was het hinkeltijd. Er werden banen gekrijt. In bepaalde vakken mocht je wel of juist niet springen, het was een behendigheidsspel, hoofdzakelijk beoefend door de meisjes.

Dan was het ineens weer knikkertijd. Je had diverse soorten knikkers, zoals de grote bonken, lodders of kleine uppies. Een bonk was tien uppies waard en er was een levendige ruilhandel, waarbij ruilen vaak huilen betekende. De knikkers werden in de “pot” gerold, een met de vinger getrokken gleuf tussen twee straattegels. Wie de laatste knikker in de pot gooide mocht alles houden.

Je had spelletjes voor jongens of voor meisjes. Hoogstens mocht je bij het cowboytje spelen indianenvrouw zijn, die werd gevangen door de grootste jongen die natuurlijk 'Rooie Roggers' was. De rolverdeling werd door de jongens onderling bepaald. Een enkele keer waagde een meisje het te vragen om mee te mogen doen. ‘Meiden doen niet mee.’ Een pruillip. ‘Dan doe ik ook niet mee, het is me sussie en ik moet op der passe,' zei haar broertje. ‘Nou, goed dan, as we maar we geen last van d’r hebbe’.

Tevreden vertrok de groep naar 'Het Jodemanussie', de eeuwenoude begraafplaats bij het Zuiderzeepark. Eerst moest je via een sloot over een hoog hek klimmen, waar menige broek bleef hangen aan de vlijmscherpe punten. Het was zaak de parkwachter, die met een bouvier naast de fiets zijn rondjes maakte, te ontlopen. Tussen de oude en verweerde grafstenen werd de strijd tussen cowboys en indianen gestreden tot de schemer inviel en de moeders allang uit het raam hadden geroepen.

Alle rechten voorbehouden

4756 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Bij de sloot van het zwarte weggetje Het hoge hek, waar menig broek bleef hangen aan de vlijmscherpe punten<br />(Eigen foto)

Bij de sloot van het zwarte weggetje Het hoge hek, waar menig broek bleef hangen aan de vlijmscherpe punten
(Eigen foto) Door: Anneke Koehof

Alle rechten voorbehouden

7 reacties

Voeg je reactie toe
Rob Ruijter

Re: melkzaak molukkenstraat 12

Lia van Genderen:
Wie kan mij helpen aan een foto van de melkzaak Molukkenstraat 12. Amsterdam
Mijn schoonouders hebben tijdens de oorlogsjaren tot ongeveer 1958 daar gewoond, mijn man is daar geboren.
Ik ben een album aan het maken over het leven van mijn schoon moeder/schoonouders en wil dat graag met foto's invullen.
wie o wie
Vr. gr. Lia van Genderen

Ik zelf woonde in Soembawastraat 17 . 2 hoog
T.o melkwinkel Dijkstra. zoon piet vriend jong overleden

Joop Albers

Re: melkzaak molukkenstraat 12

Lia van Genderen:
Wie kan mij helpen aan een foto van de melkzaak Molukkenstraat 12. Amsterdam
Mijn schoonouders hebben tijdens de oorlogsjaren tot ongeveer 1958 daar gewoond, mijn man is daar geboren.
Ik ben een album aan het maken over het leven van mijn schoon moeder/schoonouders en wil dat graag met foto's invullen.
wie o wie
Vr. gr. Lia van Genderen

Ik heb in de 2e Ceramstraat gewoond vanaf 1947en onze buren waren familie van Genderen waarvan zoon Henk de melkzaak van zijn vader heeft voortgezet in de Ceramstraat. Is dit soms familie?

Jo Haen - van Langen

Melkzaak Molukkenstraat 12

Beste Lia,

Helaas kan ik je niet aan de door jou gevraagde foto helpen, maar ik vond wel deze foto. Hij is uit 1982 en afkomstig van Beeldbank Stadsarchief Amsterdam.
Hartelijke groeten,
Jo Haen

 Molukkenstraat 2-12 uit 1982.<br />Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

Molukkenstraat 2-12 uit 1982.
Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam Door: Jo Haen - van Langen

Alle rechten voorbehouden
Lia van Genderen

melkzaak molukkenstraat 12

Wie kan mij helpen aan een foto van de melkzaak Molukkenstraat 12. Amsterdam
Mijn schoonouders hebben tijdens de oorlogsjaren tot ongeveer 1958 daar gewoond, mijn man is daar geboren.
Ik ben een album aan het maken over het leven van mijn schoon moeder/schoonouders en wil dat graag met foto's invullen.
wie o wie
Vr. gr. Lia van Genderen

Zeno Roos

De fik d'r in

Als kinderen speelden we erg graag op het Jodemanussie: Pieter Tjaardstra, Koos en Repko Bruinsma. Maar vooral fikkie steken ging ons goed af en dan heb ik het over de jaren 50. Wat kon dat riet lekker branden en vooral veel rook. Maar eerst gingen we aardappels poffen: klein vuurtje, vlammetjes weg en huppekee de aardappels er in. Beetje draaien met een stokje en dan eten. Of ze te pruimen waren weet ik niet meer, maar het was wel spannend.

anneke koehof

Zelfs met kalkedotten kon je rijk worden!

Mijn ouders hadden vroeger een vriend die een kalkedottenfabriekje had, die vaarde er weer wel bij...
Hij gaf mijn moeder een soort kalkedot om in de fluitketel te doen, dan kreeg je geen kalkafzetting.

Ouwe Jelle

Ook toen.. draaide alles om de knikkers!

De kinderen die knikkerden met "kalkendotten", werden door de kinderen die knikkerden met "glazen knikkers", toch wel enigszins met wat minachting bekeken. Totdat de kinderen met "kalkendotten", kinderen met "looiers" werden. Dat waren mooie glanzende stalen kogels . Dit stuiten de kinderen met "glazen knikkers" toch wel tegen de borst, en deze kinderen met "glazen knikkers" werden toen door de kinderen die knikkerden met "looiers" de straat uit geknikkerd!....Zo Jelle gaat weer liggen...