Vuile Mong en zijn Vieze Gasten

Verteller: Pieter Bol
Auteur: Pieter Bol
Dapperbuurt

Levendig en aanstekelijk theater van een Vlaamse politiek geëngageerde toneelgroep

 Vuile Mong en zijn Vieze Gasten begin jaren zeventig. Bron: de Vieze Gasten

Vuile Mong en zijn Vieze Gasten begin jaren zeventig. Bron: de Vieze Gasten Door: Esther van der Veldt

Alle rechten voorbehouden

In de tweede helft van de jaren zeventig bruist het in de Dapperbuurt van de sociale acties, vaak gecoördineerd door de leden van de ‘Sterke Arm van de Dapperbuurt’, een van de meest succesvolle actiegroepen van die tijd. Dankzij hen komt een paar jaar achtereen een Vlaamse politiek geëngageerde toneelgroep naar onze buurt.

Vuile Mong en zijn Vieze Gasten zijn een groep uit Gent. Ze zijn anarchistisch en rebels, geïnspireerd door de opstanden van 1968. Ze hebben weinig op met het Gezag en de Kerk en zijn voor vrouwenemancipatie en individuele vrijheid.

Ze zetten hun tent neer op een van de vele terreintjes die vrij zijn gekomen door de gefaseerde sloop en herbouw van de buurt (die fasering was een briljant plan van de Sterke Arm). Plaats genoeg. De tent zit altijd vol. De buurtbewoners zijn heel blij met deze voorstelling.

De groep brengt levendig en aanstekelijk theater. De stemming zit er al heel snel in. Iedereen leeft mee met de belevenissen van Boer Naes, een personage geïnspireerd door het oude Vlaams gedicht over ‘Boerke Naes’. De eenvoudige huisvader wordt genaaid door alles en iedereen, vooral door de clerus. Dit is schitterend verbeeld.

Aan het eind wordt het ‘Marianne-lied’ gezongen. Een meeslepend lied over protest en revolutie. Iedereen zingt uit volle borst het refrein mee:
“Ga, ga Marianne, voer ons aan.
Verlos de maatschappij van de tirannen
en maak ons vrij, en maak ons vrij.”

Hoe weinig kunnen we dan nog vermoeden dat tien jaar later de Muur zal vallen en allerlei linkse stelsels zullen wankelen en sneven. Dragers van het linkse gedachtengoed zijn nog overtuigd van de overwinning. Achteraf gezien heeft niets en niemand overwonnen. We moeten met elkaar verder, met of zonder Marianne.

Alle rechten voorbehouden

1907 keer bekeken

Sjoerd van Essen

Marianne zit in ons zelf

Ook ik zong Marianne vele malen uit volle borst mee.
Laat Pieter in zijn afsluitende alinea enige zure teleurstelling doorklinken?
Er zullen maar weinigen zijn geweest in de bijeenkomsten van "Mong" die in Marianne een loflied op de DDR hebben gehoord, noch op enig ander politiek stelsel.
"De overwinning" heeft nl. niets te maken met politieke stelsels. Achteraf gezien kan je stellen dat Marianne wel degelijk overwonnen heeft. Het afwerpen van een tiranniek juk zoals dat van de DDR komt uit de harten van de mensen zelf. Het vallen van de muur is daar het bewijs van.
Nog steeds maken overal in de wereld maken mensen zich vrij en verlossen zij zich van hun tirannen. Het is belangrijk om je dat te blijven realiseren, anders verzuur je en raak je gedesillusioneerd.
Marianne zit in ons zelf en het geeft een geweldig gevoel om die energie met een paar honderd mensen te delen.