Gerrit de melkboer

Verteller: Henk de Koning
1 Fan
Middenmeer

Wat een energieverspilling voor een paar stuivers!

 De vrouw van Gerrit, Get Verboom, met de familie de Koning op het strand van Scheveningen in 1929. Ze was als dienstbode in dienst bij de familie.

De vrouw van Gerrit, Get Verboom, met de familie de Koning op het strand van Scheveningen in 1929. Ze was als dienstbode in dienst bij de familie. Door: Jo Haen - van Langen

Alle rechten voorbehouden

De dienstbode van mijn grootmoeder de Rooij, Get Verboom, was in 1931 getrouwd met Gerrit Klein, die een melkzaakje dreef op Kattenburg. Wij, de kleinkinderen, waren heel erg op Get gesteld omdat ze vrolijk en kindvriendelijk was. Ze ging zelfs mee met ons op vakantie naar zee.
Door de crisistijd was het voor Gerrit moeilijk het hoofd boven water te houden. Kattenburg was een wijk waar toen veel werkloze havenarbeiders woonden. Het was dus bepaald geen vetpot! Om hem te ‘helpen’ mocht Gerrit iedere morgen melk komen leveren op Radioweg 13, waar wij woonden. Gerrit fietste met een klein emmertje met een maatbeker erin vastgehaakt, door de hele Indische buurt naar de Meer om bij ons twee à twee en een halve liter melk te slijten! Zomer en winter, in weer en wind! En dat vóórdat zijn winkeltje openging. Om half zeven ’s morgens stond Gerrit al voor de deur. Om de beurt moest er iemand van ons vroeg het bed uit, opendoen, het pannetje aan Gerrit geven en de gewenste hoeveelheid opgeven. ’s Winters stond je in je pyama te bibberen van de kou. We hadden medelijden met onszelf en hadden kennelijk geen begrip voor die arme Gerrit, die het hele eind ook weer terug moest fietsen. Wat een energieverspilling voor een paar stuivers. Beschamend eigenlijk!
Voor boter, kaas en eieren ging mijn moeder naar de melkboer in de Galvanistraat. Gerrit kon deze producten kennelijk niet leveren of vervoeren. De melkboer op de hoek nam het mijn moeder zeer kwalijk dat hij geen melk aan haar kon slijten. Als wij in zijn winkel kwamen, keek zijn vrouw ons altijd stuurs aan. Begrijpelijk, ook zij moesten in die crisistijd elke cent drie keer omdraaien. Na enige jaren aan ons geleverd te hebben zijn we Gerrit en Get uit het oog verloren.

 De Radioweg. Het huis vooraan op de hoek is nummer 13.<br />(2006) De Radioweg anno 2006. Het huis vooraan op de hoek is nummer 13, Het huis van de familie de Koning aan.

De Radioweg. Het huis vooraan op de hoek is nummer 13.
(2006) De Radioweg anno 2006. Het huis vooraan op de hoek is nummer 13, Het huis van de familie de Koning aan. Door: Jo Haen - van Langen

Alle rechten voorbehouden
 Het pand van de melkboer Galvanistraat hoek Voltaplein. Anno 2006 geen winkel meer. Bijna alle kleine winkeltjes zijn in 2006 helaas uit de buurt verdwenen.

Het pand van de melkboer Galvanistraat hoek Voltaplein. Anno 2006 geen winkel meer. Bijna alle kleine winkeltjes zijn in 2006 helaas uit de buurt verdwenen. Door: Jo Haen - van Langen

Alle rechten voorbehouden

Alle rechten voorbehouden

4358 keer bekeken

2 reacties

Voeg je reactie toe
Een bezoeker

Henk van Hunnik

Ik heb vanaf 1963 tot 1978 op het Voltaplein gwoond. De melkhandel op de hoek van de Galvanistraat ken ik dus heel goed, de melkboer die er in mijn tijd in zat heette Griffioen, ik weet echter niet wanneer hij er uit is gegaan maar het zal toch zo tegen het eind van de jaren zeventig van de vorige eeuw zijn geweest. Met een grote Albert Heijn in de buurt en later ook Vomar is het voor de kleine detaillhandel niet meer te doen om een winkel te openen in de wijk zelfs dit, tot groot verdriet, van de oudere buurtbewoners die nu helemaal naar de gotere winkelcentra moeten lopen of met de bus om de dagelijkse boodschappen in huis te halen. De groenteboer, melkboer, kruidenier en bakker en niet te vergeten de drogist allemaal zijn ze, op enkele na, uit het straatbeeld verdwenen. Dat is jammer, maar de tijd heeft niet stilgestaan. Het is nu nostalgie waarop we kunnen terugkijken met weemoed.

Een bezoeker

Henk Seijmonsbergen (seijmonsbergen@kpnplanet.nl )

Wij, vader,moeder en drie kinderen woonden vlak om de hoek (Galvanistraat- Voltaplein) bij de melkboer waarover U vertelt. Daarboven woonde de familie Van der Lubbe, naar ik me herinner een kinderrijke familie. Ook herinner ik me uw vader nog heel goed. Hij had een markant uiterlijk en dwong respect af. Wij als kinderen gingen zowel naar de Hogewegschool, als naar de Fraunhoferschool. v.a. 1941-1950 (zie het verhaaltje over meester Bossenbroek). Ik zelf kwam 1 x per week met het zendingsbusje bij uw ouders aan de deur. Wanneer het busje vol was, bracht ik het enige huisen verder bij de Heer Hartsuiker.