Leerling-verpleegster in het OLVG

Verteller: Cathrien
2 Fans
Olvg, Oosterparkbuurt

De ontgroening van leerlingen was een heel gebeuren: verplicht uitgedost in een lachwekkend kostuum.

Leerlingverpleegster - logo OLVG.jpg Het huidige OLVG gebouw (2003)

Leerlingverpleegster - logo OLVG.jpg Het huidige OLVG gebouw (2003)

Alle rechten voorbehouden

Tussen 1960 en 1963 volgde ik in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG) bij het Oosterpark de A-opleiding tot verpleegkundige. Elk jaar startte er vier groepen van ongeveer twintig leerlingen. De meeste woonden intern in ‘Huize Lydia’ aan het Roelof Hartplein. Bij wisseling van dienst ontstond tussen beide locaties een stroom van ‘wit op de fiets’. Onze fietsen stalden wij tegen het hek van het hoofdgebouw. Rijen dik. Fietsendieven waren er niet veel.

De ontgroening van leerlingen was een heel gebeuren. Verplicht uitgedost in een lachwekkend kostuum moest je elke avond in de zaal van ‘Lydia’ aanwezig zijn. Je kreeg opdrachten, zoals het poetsen van een tramhalte met een tandenborstel. Of je moest je in die gekke verkleding in het ziekenhuis presenteren. De bedoeling was dat we hierdoor een echte groep werden.

Als leerling werkte ik onder meer in de kinderkliniek, destijds het moderne bolwerk. Het was er lichter en vrolijker dan de plechtige, hoge zalen van het oude gebouw. Ik herinner mij dat een ‘gediepte’ (een gediplomeerde) over de gang liep met een blokfluit en een rits kinderen achter haar aan. De OK (de operatiekamer) was natuurlijk ook een ervaring. De meeste indruk maakte Dokter P. Pinxter op mij. Een echte kunstenaar. Het leek alsof hij met alleen een mesje en naald en draad alles voor elkaar kon krijgen. Hij had zoiets als groene vingers.

Het eindexamenfeest was een gebeurtenis waarvan ook de buurt kon meegenieten. Open vrachtwagens vervoerden ons van het OLVG naar ‘Huize Lydia’ en daarop stonden wij luid zingend en juichend.

Alle rechten voorbehouden

8217 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Onze Lieve Vrouwe Gasthuis 1905 .<br />Foto: Jan van Deudekom

Onze Lieve Vrouwe Gasthuis 1905 .
Foto: Jan van Deudekom

Alle rechten voorbehouden

18 reacties

Voeg je reactie toe
ed

re Betty hartoperatie in olvg

Ik ben als kind in 1974 ook in het olvg aan me hart geopereerd door dr Zienkowicz en dr Gruneman. In die tijd lag je nog heel lang in het ziekenhuis, ik heb er ca 8.5 maand in gelegen. Ik lag in de KK op de hoek Oosterparkstraat en Camperstraat op 1 hoog op de hoek naast het balkon met de zonneluifel dat was een grote kamer voor 6 kinderen. (heb ook nog even alleen op een kamer op 3hoog gelegen) ik weet nog dat ik met een jongetje daar lag zijn vader was motor agent en kwam iedere morgen even langs rijden en even de sirene aan... met die grote spuiten die je iedere dag kreeg,die mochten we dan houden daar spotten we de gordijnen mee nat. na de operatie nog jaren revalideren.

Screenshot_90.png

Screenshot_90.png

23 (3).png

23 (3).png

Screenshot_43.png

Screenshot_43.png

Screenshot_92.png

Screenshot_92.png

olvg

olvg

olvg

olvg

Screenshot_43.png

Screenshot_43.png

Screenshot_93.png

Screenshot_93.png

Rizzoli

zoek zoek

Misschien is er bij het stadsarchief en natuurlijk bij Google antwoord te vinden op je vragen. De lezers horen dat graag. Misschien weten zij ook antwoorden?

 

Groet Dineke

Betty

Hartoperatie in OLVG in 1972

Met belangstelling heb ik de verhalen hier gelezen. Ik ben in sept 1972 als kind aan mijn hart geopereerd door dr Zienkowicz en dr Gruneman. In die tijd lag je nog heel lang in het ziekenhuis, ik wel 5 weken. Ik lag in de KK op de hoek Oosterparkstr en Camperstr (voor de operatie lag ik in een box aan de kant van de Camperstr). Na mijn operatie heb ik eerst 2 weken gelegen op de IC, alvorens ik terug mocht naar de KK. Die IC was in een oud gebouw, kan iemand mij misschien vertellen welk gebouw/paviljoen dat was? Als ik me goed herinner hadden we openslaande deuren naar een tuin? Mijn cardioloog was dr Elizabeth Schwantje, kent iemand die nog? Zijn er wellicht ook foto's van die tijd? Ik kan me nog herinneren dat ik, eenmaal terug in de KK, op de zalen rondliep als verpleegster, met schortje en kapje :-)

Adjmi Marzouk

Groep Dec 1971

Beste OLVG ers
Groep DEC 1971 was de eerste groep in de geschiedenis van huize Lydia die 4 mannen had. Alle 4 waren op de eerste verdieping gehuisvest met het uitdrukkelijk verzoek niet naar de bovenste verdiepingen te gaan. Een probleem wat zichzelf oploste doordat de zusters naar beneden kwamen.
Wij bewaren goede herinneringen aan de heer en mevrouw Hameetman, mevrouw bakker, Simon en vele anderen. Door inspanningen van met namen Klaas en Jos begon de democratisering in de verpleging. Het beroemde kapje moest er aan geloven en de leenringenraad deed zijn opwachting en dwong medezeggenschap. Mannelijke bezoek werd alleen in de huiskamer toegelaten en later mochten de zusters heren op hun kamer ontvangen als eerst het bed op de gang werd gezet. Wie weet het nog....Ja dat was 1971 en vlak na de seksuele revolutie en de hippietijd.
In de jaren erna werd huize Lydia een echte internaat en het kon niet uitblijven. Geruchten deden de ronde dat er een zuster...... ......oooohhhhh foeiiiiii. Het gevolg hiervan was dat de heren moesten verkassen. Een lange strijd volgde en uiteindelijk zijn we verhuisd naar de sparrenweg.
Op 21 mei 2016 houdt Groep D71 een reünie. Tot nu toe hebben zich 6 dames en 3 heren aangemeld wij zijn na 45 jaar zeer benieuwd naar elkaars verhalen.
Wordt vervolgd na 21 mei

Tuijp

Re: Re: Barbara Pinxter

Fe:
Barbara Pinxter:Ik vind het heel leuk, dat U mijn vader als zeer kundig beschrijft. het was ook een zeer gedreven man die voor 100% voor zijn werk leefde.
Beste Barbara
Mijn vader is 1950 geopereerd door u vader en heeft toen 5 jaar op de kinder afdeling gelegen hij is nog heel vaak geopereerd daarna door uw vader.. Weet jij of er foto's zijn van die periode ?

Fran Beekman

Re: 1951-1954

Lucie Visser:
Ik ben een "oudje": ik ben van de opleiding 1951-1954! Ik meen dat wij de derde groep waren die deze opleiding vanuit Huize Lydia volgden. In die tijd werden maar 2 groepen per jaar aan genomen, van ongeveer 30 leerlingen. In onze groep waren ook voor het eerst 2 verplegers (die moesten eerst hun zwarte kruis hebben gehaald) en 4 nonnen.
Wij hadden een hele hechte groep. Een heel stel van de groep ging zelfs samen op vakantie (zeilvakantie en op de Veluwe paardrijden).
Het was het ziekenhuis met dr Pinxter, dr Gründeman, (eerste hartoperatie toen) de Olieslager en vele anderen in die tijd bekende namen in Amsterdam.
De leuke en minder leuke dingen in het Onzelieve hebben we met elkaar gedeeld. Daarna hebben we lang met elkaar contact gehouden. Met 3 jaargenoten ben ik nog steeds bevriend.
Het was een gedegen en goede opleiding die we daar kregen, waar we later ook veel profijt van hadden.
Ik heb het Onzelieve zien veranderen toen mijn jongste zus 20 jaar later daar in opleiding ging. En nu recentelijk omdat mijn jongste dochter daar stage heeft gelopen.
Er is heel veel veranderd!

1949_1953

Simon van Straaten

De enigste man in Huize Lydia van 1965 t/m 1974.

In die tijd was ik als technische dienst verbonden aan huize Lydia en Lydille in de Viottastraat.Een hele leuke tijd waar ik met genoegen op terug kijk. Mevr. Risseuw ( Hannie) Jufrouw Mos ,mevr. Bank en Bemelmans waren de gastvrouwen die toezicht hielden op de leerling-verplaagkunde,later ook nog mevr.Das en mevr. Krikhaar.Juffrouw Tol en mevr. Van Geloofde waren in de Viottastraat. De gastvrouwen. Sinterklaas spelen met leerlingen als Piet was elk jaar weer erg leuk om te doen.vele groepen heb ik voorbij zien komen en bijna elke groep ( twee of drie leerlingen) vroegen mij altijd hoe ze Lydia binnen konden komen NA 24.00 uur omdat het zo gezellig was in de stad.Ik vertelde dan het geheimpje hoe dat kon.Menig bedankje heb ik gehad.

Simon van straaten

Re: carla oosterholt

carla oosterholt:
Leerling van 1965 t/m 1968
Begonnen in de Viottastraat bij Moeke van Geloven. Ik probeer onze hele groep bij elkaar te krijgen voor een reunie in het voorjaar 2009. Mocht je nog iemand kennen uit die groep en tijd dan hoor ik het graag van je.
Carla

Lucie Visser

1951-1954

Ik ben een "oudje": ik ben van de opleiding 1951-1954! Ik meen dat wij de derde groep waren die deze opleiding vanuit Huize Lydia volgden. In die tijd werden maar 2 groepen per jaar aan genomen, van ongeveer 30 leerlingen. In onze groep waren ook voor het eerst 2 verplegers (die moesten eerst hun zwarte kruis hebben gehaald) en 4 nonnen.
Wij hadden een hele hechte groep. Een heel stel van de groep ging zelfs samen op vakantie (zeilvakantie en op de Veluwe paardrijden).
Het was het ziekenhuis met dr Pinxter, dr Gründeman, (eerste hartoperatie toen) de Olieslager en vele anderen in die tijd bekende namen in Amsterdam.
De leuke en minder leuke dingen in het Onzelieve hebben we met elkaar gedeeld. Daarna hebben we lang met elkaar contact gehouden. Met 3 jaargenoten ben ik nog steeds bevriend.
Het was een gedegen en goede opleiding die we daar kregen, waar we later ook veel profijt van hadden.
Ik heb het Onzelieve zien veranderen toen mijn jongste zus 20 jaar later daar in opleiding ging. En nu recentelijk omdat mijn jongste dochter daar stage heeft gelopen.
Er is heel veel veranderd!

Fe

Re: Barbara Pinxter

Barbara Pinxter:
Ik vind het heel leuk, dat U mijn vader als zeer kundig beschrijft. het was ook een zeer gedreven man die voor 100% voor zijn werk leefde.

Beste Barbara
Mijn vader is 1950 geopereerd door u vader en heeft toen 5 jaar op de kinder afdeling gelegen hij is nog heel vaak geopereerd daarna door uw vader.. Weet jij of er foto's zijn van die periode ?

Dilie de Hond

reunie groep maart `71

5 maart a.s na 40 jaar een reunie van de groep die in maart `71 is gestart. Een deel daarvan heeft een tijd in Huize Lydia gewoond. Het OLVG staat op onze reuniedag op de agenda om bezocht en bekeken te worden. Veel veranderd sinds de 1234-foetsiefuif! Wie weet het nog?
We starten 5 maart a.s bij het voormalige "van Opijnen" in de Oosterparkstraat waar destijds de beroemde garnalencroquetten gehaald werden omdat gebak op het laatst verveelde....
Goeie tijd gehad, veel geleerd! Einde en overgang van het regime van de nonnen naar de lekenleiding. Streng maar rechtvaardig waren mensen als Zr. Nicola, moe Lensink, populair waren Aaltje van der Eng, Joke Oud en we sidderden
voor Rozenberg, Gonzalfine en de ongenaakbare Leatantia van de urologie'. Speciaal en voor mij een rolmodel ,bleek later,' was Carien Braecken, opvolger van Golzalfine op interne.
Een paar specialisten van die tijd Dr. Grundeman, schiep het hart, .... Pinxter, had overal vrienden en respect, Dr. Daantje, een wispelturig begaafd kind. En dan had je De Geus, een echte autoriteit als het ging om interne. De KK een gouden tijd, de kraam een ramp, maar gelukkig werkte ik daar gelijk met Ina Wattimena, vriendin en partner in crime. Ik herinner me de nasi door de buizenpost in de nachtdienst , wat een bende , en de logeerpartij op H8 tijdens de nachtdienst omdat we in Lydia niet meer binnen konden. Als we toen betrapt waren.......
Benieuwd wat de anderen terug te halen hebben aan herinneringen.
Waar is de tijd gebleven.

Anneke Ravelli

november 1959

Huize Lydia zal altijd een plaatsje in mijn hart hebben,
ook al is het in november dit jaar 50 jaar geleden. Ik ben een meeeter uit nov. 1959.
Wij hebben nog wel eens een reunie gehouden, maar dat kun je niet blijven doen.
Ik ben wel benieuwd , wie er nog in leven zijn.
Meeeters, dik en geel en vet die zijn voor Lydia geen pret, maar we zijn nu hier en blijven hier, ook al is het niet voor ons plezier.
Maar plezier hebben we wel gehad.
Ondanks het idioot harde werken en de strenge aanpak van de zusters en van der Moolen.
Enfin, veel geleerd.

null

carla oosterholt

Leerling van 1965 t/m 1968
Begonnen in de Viottastraat bij Moeke van Geloven. Ik probeer onze hele groep bij elkaar te krijgen voor een reunie in het voorjaar 2009. Mocht je nog iemand kennen uit die groep en tijd dan hoor ik het graag van je.

Carla

Een bezoeker

Nieko Nierop

Als ik oude verhalen lees over het OLVG komen er toch weer kriebels boven om mijn verhaal te vertellen.
Mijn opleiding startte in 1972 in eptember, ook nog in Huize Lydia, dat was geweldig en heb dus het oude ziekenhuis meegemaakt, met de bekende doctoren en de scheve lange gangen, de kapjes, jongens met lang haar in staarten, luchten op het balkon van de KK kinderkliniek.etc.

Een bezoeker

Frans

Eind 1959- begin 1960 heb ik drie maanden op de kinderafdeling van het OLVG (gebouw Campertstraat) gelegen. Wie werkte daar toen ? Graag krijg ik informatie over die periode. Zijn er foto's van die tijd ?

Een bezoeker

Barbara Pinxter

Ik vind het heel leuk, dat U mijn vader als zeer kundig beschrijft. het was ook een zeer gedreven man die voor 100% voor zijn werk leefde.

Een bezoeker

Bert Jansen

Ook ik kwam in 1956 als leerling verpleger in het OLVG. Hoewel wij niet intern waren in Lydia (wij waren immers mannen) en niet ontgroend werden (we waren de eerste mannen) heb ik alleen maar warme momenten in mijn geheugen als ik denk aan de tijd in het OLVG. Zalen schrobben, maar ook veel liefde en warmte en veel geleerd. Naast Dr Pinkster was zeker ook Dr.Grundeman zeer bekwaam als een van de 1e cardiochirurgen uit die tijd.

Visitor

Frank

Prachtig verhaal, waarbij je de sfeer van indertijd en het enthousiasme van de schrijfster goed kunt aanvoelen.Sterk contrast met de huidige zakelijke gang van zaken in de gezondheidszorg.