De Wetbuurt in de oorlog

Verteller: Ferdinand de Wit
Amsteldorp/Wetbuurt

Huisvuil werd niet meer opgehaald, de straten werden niet gerepareerd.

 Ferdinand bij zijn vader op de fiets voor de deur van hun huis in de Torricellistraat 13-huis.

Ferdinand bij zijn vader op de fiets voor de deur van hun huis in de Torricellistraat 13-huis. Door:

Alle rechten voorbehouden

Op de Amsteloever die Omval heette stond de oliefabriek van Bertels. Tijdens de oorlog heeft men in een nacht getracht de plantaardige olie uit een tank te stelen. De afsluiter is blijven openstaan en de olie liep in het dode eind van de Weespertrekvaart, normaal een ondiepe prutsloot.

De buurtbewoners zagen kans met kannetjes van conservenblikjes de olie van de oppervlakte te scheppen. In het begin goed voor consumptie en het laatste voor olielampjes bestaande uit een mosterdpotje met een kartonnen drijvertje en een katoenpitje er in. Niet veel voor huisverlichting maar dat mocht sowieso niet; het was spertijd. Maar het was net voldoende om de illegale blaadjes, zoals Het Parool, bij te lezen. Die blaadjes werden ‘s avonds in donker huis aan huis verspreid.

In de Reaumuurstraat was een winkeltje van huishoudelijke artikelen dat eigendom was van een joods echtpaar, het heette "De Verfton". Op een namiddag kwam een Duitse overvalwagen de buurt in en stopte voor het winkeltje. Mijn ouders en buren stonden voor de deur en zagen hoe de mensen werden opgepakt en in de auto's gegooid. Ik vergeet nooit de woorden van mijn vader: "Die zien we nooit meer terug". Hij heeft helaas gelijk gekregen.

In Amsterdam functioneerden de overheidsdiensten niet meer en huisvuil werd niet meer opgehaald. De straten werden niet gerepareerd enzovoort. In de Wetbuurt was echter een speeltuinvereniging, Frankendael, met veel leden en een groot sociaal gebeuren. Vermoedelijk zijn van daaruit de initiatieven gekomen om het huisvuil op te halen met handkarren en te dumpen op een terrein op de zandvlakte tussen de Wetbuurt en het Amstelstation, net over de brug van de Fahrenheitsingel waar nu seniorenwoningen staan. Ook werden de straten, toen klinkers, gerepareerd als er gaten in vielen. De netheid van onze Wetbuurt was in groot contrast met bijvoorbeeld de Oude Pijp waar ik vaak kwam.

Alle rechten voorbehouden

2511 keer bekeken

4 reacties

Voeg je reactie toe
Jan W.Willemsen

"Olielek" bij Bertels

Wij hebben gewoond in de Torricelliestraat 18 ( boven de loodgieter ) mijn vader H.Willemsen was op dat moment bewaker bij Bertels . Geloof nu maar niet dat die kraan open is blijven staan !
De baas bij Bertels , Wijnveen , en Willemsen weten hier best wel meer van . Zelfs de hr J.Knol van de Politie Lineausstraat heeft hier kennis van gehad . Tevens zou ik ook willen wijzen op het feit dat de "Wetbuurt " een eigen groep van "illegalen" had in die tijd .

Een bezoeker

De Wetbuurt in de oorlog

Er is inderdaad een vervolg op de geschiedenis die de televisie haalde maar daar weet ik het fijne niet van. Het winkeltje is inderdaad door Joffer overgenomen.
Ferdinand de Wit

Een bezoeker

Ferdinand

De reactie van de heer Jansen klopt helemaal.
Er schijnt iets gebeurt te zijn waardoor het tot radio of televisie in het nieuws kwam.

Een bezoeker

Joop Jansen1932

Beste Ferdinand,
Dat winkeltje"de verfton",is deze kort er na
door Joffer overgenomen?
Er staat mij iets bij,dat er niet zolang geleden, via een krant of maandblad over gelezen heb,dat een nazaat van deze joodse fam.er over geschreven heeft.