Houten Noren

Verteller: Henk Penseel
Auteur: Henk Penseel
Lozingskanaal, Indische Buurt

Onder de brug van het Lozingskanaal liep de dijk geleidelijk af en kon je zonder problemen op het ijs komen.

 "Onder de brug van het Lozingskanaal liep de dijk geleidelijk af en kon je zonder problemen bij het water komen": De brug over het Lozingskanaal eind jaren '50.

"Onder de brug van het Lozingskanaal liep de dijk geleidelijk af en kon je zonder problemen bij het water komen": De brug over het Lozingskanaal eind jaren '50.

Alle rechten voorbehouden

Vroeger lagen de grachten en vaarten 's winters vaker dicht. Je kon dan lekker schaatsen. Hoewel het wel even geduurd heeft voordat ik dat onder de knie had. Onder de brug van het Lozingskanaal liep de dijk geleidelijk af en kon je zonder problemen op het ijs komen. Ook vanaf de woonboten ging het makkelijk. Wij klommen over het muurtje van onze tuin, langs een houten trap, die op een vlondertje stond, naar beneden. 's Zomers kon je er lekker vanaf duiken. En in de winter deed het vlondertje uitstekend dienst als startplaats. Daar bond je dan je Friese doorlopers onder. Ik stond er meer naast dan er op. En maar klagen dat het aan die schaatsen lag. Ze moesten strakker. Ja, dan trok mijn vader of opa die riempjes weer zo hard aan dat de bloedtoevoer naar mijn voeten stagneerde. Een jaar later kreeg ik echte houten Noren. Dan moest het beter gaan. Het ging ook beter. Maar dat lag meer aan het vallen, opstaan en oefenen, dan dat het aan die schaatsen lag. We gingen ook nog wel naar het Nieuwe Diep. Maar het Lozingskanaal was lekker dichtbij. Iedereen kon dan tot het donker werd blijven schaatsen, want vanuit de tuinen en de waranda's konden de kinderen in de gaten worden gehouden. Onder de brug lagen vaak plassen en was een soort grens waar alleen de durfals onderdoor gingen. En als de plassen ook verder op het ijs verschenen was het uit met de schaatspret.

Alle rechten voorbehouden

4376 keer bekeken

10 reacties

Voeg je reactie toe
Henk Penseel

Houten Noren

Dag Ab,
Leuk dat de site ook helemaal in Californië wordt gelezen. De foto hieronder zijn eigenlijk geen houten noren, maar verbeterde Friese doorlopers. De houten noren waren langer. Ik heb op internet een voorbeeld gevonden, maar weet niet hoe ik die foto zichtbaar moet maken. Veel plezier in het verre Amerika.

Henny Stol-Udink

Re: Houten Noren

Ab lievense:
Hennie Stol- Udink, als je een zusje had die Martha heette, had ik haast je zwager geweest.
Ab Lievense, California USA

Hallo Ab. Inderdaad ik heb een zus die Martha heet leuk, dat je het geheugen van oost in de USA kunt lezen. Hartelijke groet Henny

ik leef nog ben de zus van hennij Stol Udink mr dan Martha ,leuk omdat te lezen

Re: Houten Noren

Ab lievense:
Hennie Stol- Udink, als je een zusje had die Martha heette, had ik haast je zwager geweest.Ab Lievense, California USA

ik leef nog ben de zus van hennij Stol Udink mr dan Martha ,leuk om dat te lezen

Hans

Houten Noren

Anneke Koehof

Houten Noren

Weer een leuke herinnering! Ik heb nog eens meegedaan aan schaatswedstrijden, georganiseerd door Flevo, die hun clubhuis aan het Lozingkanaal hadden. Helaas bracht ik er niets van terecht, omdat ik die week een van mijn schaatsen had verloren (Zie 'Schaatsen op een been') Ik mocht toen bij God's gratie de houten Noren van mijn moeder lenen, maar daar bracht ik niets op terecht. Je was gewend aan je eigen schaatsen en wat voor schaatsen ik later ook aanschafte, nooit heb ik meer zo lekker geschaatst als op mijn eigen oude doorlopertjes.
Mijn moeder kon, als echte Friezin, fantastisch schaatsen en heeft dat nog tot op hoge leeftijd gedaan. Samen met mijn vader schaatste ze 's avonds op het Nieuwe Diep, ons in doodsangst achterlatend dat ze in een wak zouden schaatsen en ons als wezen zouden achterlaten!

Ab lievense

Houten Noren

Hennie Stol- Udink, als je een zusje had die Martha heette, had ik haast je zwager geweest.

Ab Lievense, California USA

Een bezoeker

ria de lange

hoi henk penseel leuk al die verhalen weer te lezen was een mooie tyd he onder de brug was een tydje terug op de zeeburger dyk maar een boel verandert groetjes

Een bezoeker

Henny Stol-Udink

Geweldig dit verhaal! Ik heb ook menig keer met houten noren geschaatst op het Lozingskanaal, uiteraard ook problemen met de linnen banden die eeuwig loslieten. Met vader werkte bij O&K op de Cruquiusweg en kwam ongeveer 17.15 uur naar huis over de brug lopend en ik schuilde dan razendsnel onder de brug (ondanks eventuele wakken) want anders moest ik mee naar huis. Op de foto is de poort te zien van de Makassarstraat alwaar ik woonde. Leuk Henk jouw verhalen te lezen. Henny

Een bezoeker

Willie van Niekerk

Ook ik en mijn broers hebben daar vaak gespeeld en ook zaten we er te vissen. Mijn vader maakte een hengeltje met een haakje eraan, maar de vis haalde ik er vast niet af. En schaatsen hadden we niet, dan maar glijden tot de Funenmolen en weer terug. Vroeger was er bij de molen ook nog een badhuis.

Een bezoeker

Leo Pruis

Geweldig, die foto daar staat mijn ouderlijkhuis nog op. Volgens mij is dit ook nog de oude brug? Ja Henk, dat schaatsen was een feest. Groetjes, Leo