Wassen en apparaten

Verteller: Maarten Hoogstra
Preangerstraat, Indische Buurt

De woningen naast ons waren onbewoonbaar. Veel vloerdelen en trapdelen verdwenen in onze kachel.

Gemeentelijk badhuis Het Gemeentelijk badhuis op het Javaplein in de jaren '40. (Foto: Gemeente Archief Amsterdam)

Gemeentelijk badhuis Het Gemeentelijk badhuis op het Javaplein in de jaren '40. (Foto: Gemeente Archief Amsterdam) Door: Christina Mercken

Alle rechten voorbehouden

Als de mogelijkheid aanwezig was konden mijn broers, zusters en ik zich lekker wassen in het Badhuis op het Javaplein. Maar meestal moesten we ons wassen in de keuken. Dan werd een ketel water opgezet, werd heet water in een teil gegoten en gemengd met koud, de keukendeur klem gezet en poedelen maar. Ik kon mijn zusters pesten door aan de deur te rammelen of via de slaapkamer naar de waranda te gaan en op het keukenraam tikken. Er waren toen natuurlijk nog geen combiketels, gasgeizers, telefoons, TVs of wasmachines. Kledingwassen deden we in een teil met een wasbord, de handen van onze moeders gingen kapot of kregen reuma. We hadden een kolenkachel en een bende kolen in het kolenhok. Het was een ‘wonder’ toen de gaskachels in de handel kwamen. De woningen naast ons op Preangerstraat nummer 6 waren onbewoonbaar verklaard en veel vloerdelen en trapdelen zijn in onze kachel terechtgekomen.
Wij speelden in dat lege huis en er is wel eens iemand naar beneden gevallen. Muizen en ratten waren er genoeg, die natuurlijk ook in ons huis en bij anderen kwamen. Mijn broers vingen dan een rat en gooiden hem in een emmer water en dan maar kijken hoelang de rat het vol zou houden. Lieverdjes waren de jeugdigen toen ook al niet. Zo schoten mijn broers ook met een windbuks lodenkogeltjes in de appels van de appelboom van de buren, ik geloof de familie Eggers, vaak net zolang tot de appel op de grond viel.

Alle rechten voorbehouden

2929 keer bekeken

2 reacties

Voeg je reactie toe
marjan Busman-Langereis

Re: badhuis javaplein

hanny stijns versnel:
ja ja, keteltje water op het gas en in de tobbe,dat was heel normaal, maar ik ging in de jaren 1947 t/m 1951 naar het badhuis, en wel de hele middag in een badkuip,ongekende luxe , en dat kwam omdat mijn moeder daar werkte en als het stil was hield ze die badkuip bezet, dat was voor mij gewoon, maar voor andere kinderen heel bijzonder, ik was toen een jaar of vijf zes.
groetjes hanny stijns versnel (1943)

Ook wij woonden in Oost, in de Bataviastraat, en mijn vader was badmeester in de zaanstraat maar stond ook heel geregeld op het javaplein

hanny stijns versnel

badhuis javaplein

ja ja, keteltje water op het gas en in de tobbe,dat was heel normaal, maar ik ging in de jaren 1947 t/m 1951 naar het badhuis, en wel de hele middag in een badkuip,ongekende luxe , en dat kwam omdat mijn moeder daar werkte en als het stil was hield ze die badkuip bezet, dat was voor mij gewoon, maar voor andere kinderen heel bijzonder, ik was toen een jaar of vijf zes.

groetjes hanny stijns versnel (1943)