Vuile kapitalist

Retiefstraat, Transvaalbuurt

Arnold, een vriendje van me uit de 'inham', kreeg van zijn moeder het boodschappenboekje mee en ik hield hem gezelschap.

De Inham  <p>De inham ligt in het verlengde van de Smitstraat. De poort in het midden gaf oorspronkelijk toegang tot de gemeenschappelijke tuin binnen het gesloten bouwblok. Ten tijde van Handwerkers Vriendenkring was de tuin bestemd voor de bewoners van de etages rondom. Er waren wandelpaden en een fontein. Na de oorlog is deze functie verdwenen. Het werd toen kijkgroen dat niet toegankelijk was.</p>

De Inham

De inham ligt in het verlengde van de Smitstraat. De poort in het midden gaf oorspronkelijk toegang tot de gemeenschappelijke tuin binnen het gesloten bouwblok. Ten tijde van Handwerkers Vriendenkring was de tuin bestemd voor de bewoners van de etages rondom. Er waren wandelpaden en een fontein. Na de oorlog is deze functie verdwenen. Het werd toen kijkgroen dat niet toegankelijk was.

Alle rechten voorbehouden

Mijn oom en tante waren omstreeks 1958 eigenaar van de kruidenierswinkel op de hoek van de Retiefstraat en de Smitstraat, tegenover bakker Zuidervaart. Naar de mode van die tijd hadden ze de winkel hun voornamen gegeven: ‘Cornel’. In de winkel werd alles nog los verkocht: suiker, erwten, koffie, bonen enz. Zaterdag was de drukste dag. Arnold, een vriendje van me uit de 'inham', kreeg van zijn moeder het boodschappenboekje mee en ik hield hem gezelschap. Toen we eindelijk aan de beurt waren (tijd was nog geen geld in die dagen), vroeg mijn oom of Arnold geld bij zich had. Hij had dat niet en oom Cor zei dat hij dan eerst naar huis moest om geld te gaan halen. Er was al teveel ‘opgeschreven’ in het boekje. Zijn moeder, een zeer forse Amsterdamse vrouw, ontstak in oprechte woede en stevende met het boekje in haar hand naar de kruidenierswinkel. Wij liepen er op eerbiedige afstand achteraan. Haar boosheid was nog niet gezakt en mijn oom kreeg de volle laag. Na een serie scheldwoorden werden er nog een aantal ziektes toegewenst. Naar wat ik later hoorde schreeuwde ze hem ook toe: "Vuile kapitalist, gun je een eerlijke arbeider geen snee droog brood anders ga ik mijn boodschappen bij de Gruyter doen." Zij won. Wij mochten ons weer achteraan in de rij opstellen en wachtten weer geduldig op onze beurt. Zo’n drie kwartier later mochten we van onze vrije zaterdagmiddag gaan genieten. Tien jaar later, ik was inmiddels 19, kwam ik Oom Cor tegen in koffiehuis Pretorius. Ik vroeg hem wat hij in zijn oude buurt kwam doen, de winkel had hij namelijk een paar jaar daarvoor verkocht. Hij haalde een aantal van de bekende boodschappenboekjes uit zijn zak. Hij kwam nog regelmatig zo hier en daar geld ophalen.

Alle rechten voorbehouden

1669 keer bekeken

6 reacties

Voeg je reactie toe
Anneke Versluys-Steffens

Anneke Steffens

Ik woonde in de Retiefstraat 108 III; Werd dat winkeltje niet "Heertje" genoemd. Bij ons werd alles in de week opgeschreven en zaterdag moest ik dan gaan betalen. Mijn moeder was te beschaamd.

Een bezoeker

Olaf Laarhoven

Kees, Ik herinner me jullie nog heel goed. Ik heb daar mijn eerste echte baantje gehad en bovendien de liefde voor Retail leren kennen. Ook was ik een inval oppas voor je kinderen en heb ik vaak met Yvonne naar school gelopen...

Een bezoeker

Kees Roose

Wat leuk Olaf, om jou hier op deze site tegen te komen! Wij woonden in de Smitstraat op nr. 25 en hadden een groentezaak op de hoek Pretoriusstraat nr. 69 waar jij als kleine jongen ons hielp in de zaak met bijvullen van aanverwante artikelen! Ook je zusje Anouska heeft later nog jouw taak toen overgenomen! Ik zou het leuk vinden als je hierop reageert en misschien heb jij nog leuke verhalen! Doe vooral de groeten aan je ouders! En verder de bests wensen voor 2007!

Een bezoeker

Olaf Laarhoven

Ik herinner me deze winkel nog erg goed. Wij woonde in de Smitstraat op nummer 19 en speelden toen vaak op straat. Soms honkbal en de vier auto's in de straat waren dan de honken.

Een bezoeker

Kick Oort

En ben jij niet de Peter van de Maskers?

Visitor

Peter Muller

Wim van Gessel - ben jij van het gezin dat wij "de communisten" noemden en was jij in die periode niet mijn dikke vriend? Klopt het dat jouw vader op oudejaarsavond het raam openschoof en op zijn trompet het Wilhelmus begon te spelen? Oefenden wij niet bij mij thuis als zangduo (Toom Dooley) en maakten wij geen "speelfilm" waarvoor ik de camera zou huren bij foto Fransen? Hadden wij geen "telefoonverbinding" door een touw over straat te spannen met aan de uiteinden een conservenblikje of schoensmeerdoosje? Ben jij die Wim die hielp om voor onze deur (ik woonde recht aan de overkant op nr 65 drie hoog) op oudejaarsavond klokslag 12 uur een fik te stoken waar de Inham niet tegenop kon? Ben jij die Wim bij wie ik wel eens een boek leende? En gingen jullie niet af en toe naar de Sovjet Unie? Wat zou het leuk zijn als jij inderdaad die Wim bent!!!
Peter Muller
Zou het leuk vinden weer eens contact met je te hebben:
pjmuller@euronet.nl