Zondagavond

Verteller: Rob Stravers
Auteur: Rob Stravers
1 Fan
Tweede van Swindenstraat, Dapperbuurt

Het laatste geluid van de avond veroorzaakte een rilling bij mijn moeder.

Het Dapperplein en de ingang van de Tweede van Swindenstraat in 1967. .<br />Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

Het Dapperplein en de ingang van de Tweede van Swindenstraat in 1967. .
Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

Alle rechten voorbehouden

Op zondagavond kwam Ome Toon, de ijsman, in de straat. Aan de kleur van zijn gezicht kon je zien waar de winst bleef, maar zijn ijs was heerlijk. Zodra hij met z'n kar de straat in liep, begonnen de kinderen te roepen naar hun moeders in de hoop dat ze geld voor een ijsje uit raam gooiden, want met heen en weer lopen kon je te laat zijn. Het roepen ging over in schreeuwen als Ome Toon aanstalten maakte om verder te gaan. Alle kelen werkten dan op volle sterkte. Wie niet likte, schreeuwde. Zodra de lampen aangingen moesten de kinderen 'naar boven'. Met elk verdwijnend kind werd de straat stiller, waardoor een heel ander geluid hoorbaar werd. Gitaarmuziek. Een paar huizen verder woonde een moeder met haar zoon en die zoon speelde gitaar. Dat klonk best wel mooi en ik was niet de enige die dat vond, al zei de naam Jan Akkerman mij toen nog niets. Als het helemaal donker was, hield ook de gitaarmuziek op. Het laatste geluid veroorzaakte een rilling bij mijn moeder: "Berlinerbol, berlinerbol, berlinerbol, bol, bol." Een witte bakfiets, met een glazen bak en een man en een vrouw. Die vrouw was volgens mijn moeder heel vies en de toon waarop ze dat zei, in combinatie met haar gezichtsuitdrukking, gaf geen enkel ruimte voor iets schoons. Wat uit die kar kwam moest op z'n minst bewegend vies zijn. En dan werd het echt stil. De Tweede Van Swindenstraat sliep, de Dapperbuurt sliep, ja, heel Amsterdam Oost lag in diepe rust. En soms nog een goederentrein, waarvan je op gehoor de wagens probeerde te tellen, maar waarvan je de laatste wagen dan meestal niet meer hoorde.

Alle rechten voorbehouden

5592 keer bekeken

9 reacties

Voeg je reactie toe
Mar Freesen Broersma

wat een herrineringen

veel van de verhalen die ik lees kan ik mij nog voor de geest halen.eerst woonde ik op de Hoogtekadijk en later op de Tugelaweg daar kwam ook een kar met pens voor de honden nou die stonk. Ook de zuurkar met die hele kleine augurkjes en zelfs pekel bommetjes wat was dat lekker, heerlijke nostalgie

Anneke Koehof

Zondagavond

Ook bij ons in de straat (Baweanstraat) kwamen de vaste venters. Een andere ijsman, de wafelbakker met zijn grote Ardenner Knol, de zuurman en ga zo maar door. Ook de Berliner Bollenman met zijn bakfiets, 'Lekker bij de koffie, bij de thee, neem een Berliner Bollertje mee'. Ik moet toegeven dat we hem vaak plaagden, dan tikten we tegen het raam en hij trapte dan achteruit, ondertussen naar boven en om zich heen kijkend waar zijn klant op het raam tikte, hij zag dan niemand en fietste weer door en wij weer tikken, waarop het tafereel zich herhaalde. Ik heb er nu echt spijt van, maar als kind realiseer je je niet hoe je die man de dampen aan deed...

frans

Re: Re: Hennie Moelee

hans:
Hennie Moelee:Ik proef ineens dat ijsje van ome Toon de ijsman. Maar ook later zijn patat met picalilly. De zuurman die woensdag en zondag in de Wagenaarstraat kwam. Lekker gele komkommer. Loopt het water al in de mond, nou bij mij wel. En de vele beroemdheden, Jan Akkerman maar ook Rob de Nijs. Ik was toch wel gelukkig in Oost.
de zuurman met zijn amsterdamse uitjes en leverworst in het zuur
een kar vol met zoals hij het zelf noemde zure banket
als je bij zijn kar stond dan hing er een speciale geur om de wagen die aantrok maar tevens afstote een vreemde gewaarwording heb ik dat altijd gevonden
een houte kar met witte bakken en tonnetjes er in in mijn geheugen zelfs nog een handkar naderhand een bakfiets en nog later een moterbakfiets en daarna ben ik hem kwijt geraakt
maar ik kan de smaak weer proeven als ik aan hem denkt.
onvergetelijke herinneringen van vele denk ik
mvg

dat was mijn vader frans slagt uitjes uit de rode wijn gr frans jr

hans

Re: Hennie Moelee

Hennie Moelee:
Ik proef ineens dat ijsje van ome Toon de ijsman. Maar ook later zijn patat met picalilly. De zuurman die woensdag en zondag in de Wagenaarstraat kwam. Lekker gele komkommer. Loopt het water al in de mond, nou bij mij wel. En de vele beroemdheden, Jan Akkerman maar ook Rob de Nijs. Ik was toch wel gelukkig in Oost.

de zuurman met zijn amsterdamse uitjes en leverworst in het zuur
een kar vol met zoals hij het zelf noemde zure banket

als je bij zijn kar stond dan hing er een speciale geur om de wagen die aantrok maar tevens afstote een vreemde gewaarwording heb ik dat altijd gevonden

een houte kar met witte bakken en tonnetjes er in in mijn geheugen zelfs nog een handkar naderhand een bakfiets en nog later een moterbakfiets en daarna ben ik hem kwijt geraakt
maar ik kan de smaak weer proeven als ik aan hem denkt.
onvergetelijke herinneringen van vele denk ik
mvg

null

Cor Lascaris jr.

Ik kan me niet de naam Toon herinneren,maar wel(als het dezelfde man was,ik woonde in de Sumatrastraat)de oblie's.Een opgerolde wafel gevuld met slagroom uit een "mooie"machine.
Iedere Zondagmiddag laat kwam ie langs en ik geloof alleen in de zomermaanden.
En af en toe de zuurwagen.Voor een zure bom of ui.Ik vraag me af of die namen herkenbaar zijn en of die "versnaperingen"nog gegeten worden of bestaan?het woord Berliner bol doet mij watertanden....haha,rillingen.

Een bezoeker

Mildred Denney (Geb. Muller)

Zelf kom ik uit Betondorp maar veel van mijn schoolgenoten (ULO OOST aan de Polderweg) kwamen uit de Indische buurt.
De 'Berliner Bollen' wagen kwam heeeel af en toe in Betondorp. Ik hoor het nog: 'Berliner Bolluuuuuuhn - Bij De Koffie En De Thee: Neem Berliner Bollen Meeee!! '
En ook bij dit bericht: GEWELDIGE foto!!!
Groetjes, Mildred (mdenney@together.net)

Een bezoeker

Hennie Moelee

Ik proef ineens dat ijsje van ome Toon de ijsman. Maar ook later zijn patat met picalilly. De zuurman die woensdag en zondag in de Wagenaarstraat kwam. Lekker gele komkommer. Loopt het water al in de mond, nou bij mij wel. En de vele beroemdheden, Jan Akkerman maar ook Rob de Nijs. Ik was toch wel gelukkig in Oost.

Visitor

Peter Fijma

Wat leuk die samenloop, ook in Oost. Ik was teener en gek van beatbandjes. Op hoogtijdagen speelde Johnny and his Cellar Rockers in de Transvaalstraat voor bij fietsenstalling Ramzak. Toen reeds bleek het grootmeesterschap van Jan Akkerman, wiens vader (toen) een lompen- en oud metalenhandel had en voor Jan... een grote, ruime kelder (cellar) en een heuse, eigen Renault-Voltigeur bestelwagen voor de band! Jan woonde schuin tegenover mijn eerste, nooit beantwoorde, liefde Majorie Knol, wiens moeder een sigarenzaak dreef op de hoek van de Laings Nekstraat.

Visitor

Hans Bak - woonde vanaf zijn geboorte in 1947 tot 1969 in de Reinwardtstraat 112-hs -

Het is juist dat je aan Ome Toon de ijscoman kon zien waar de winst bleef. Mijn vader (die een melkwinkel had op de Reinwardtstraat) vond hem dikwijls 's morgens vroeg, zijn roes uitslapende tussen de lege slagroomflessen, als hij zijn bakfiets ophaalde bij de karrenbaas in de Wagenaarstraat waar ook de ijscokar van ome Toon stond. De "Beliner bol man en vrouw" woonden in de Reinwardtstraat, waar overdag het bakfietsje met de witte bak stond.