Klein meisje in de Swammerdamstraat

“Ons huis is maar 43 vierkante meter groot," vertelt Mimona. “We zijn met acht mensen. Ik heb drie jongens en drie meisjes, mooi verdeeld, daar ben ik blij mee." In 1982 begon haar man een slagerij in de winkel beneden. Mimona was toen 17 jaar: “Voor openingstijd ging ik de toonbank ‘voormaken’ met alle soorten vlees met bloemetjes ertussen. We hadden veel, ook voor Nederlanders, behalve natuurlijk varkensvlees. Ik heb ook shoarma leren snijden met zo’n scherp mes. Een keer heb ik me gesneden en het litteken zie je nog." In 1987 is de winkel verplaatst, want het was te rustig in de straat. Ook andere winkels verdwenen: "De melkboer, een kleine winkel van Nederlandse mensen en de groentewinkel met Tante Jo en Ome Henk." Mimona, lengte 1,54 meter, herinnert zich: “De mensen vonden mij zo jong en zo klein. Tante Jo riep altijd: ‘Meisje, klein meisje, kom maar hier’. Zij hielp met taal."
Mimona gaat graag naar de Dappermarkt. "Marokkaanse vrouwen noemen dat ‘markt 3’ (soek tleta), omdat hier ook de tram 3 naartoe gaat en de Albert Cuypmarkt noemen zij ‘markt zestien’ (soek setach)., omdat toevallig de tram daar ook langs rijdt. Ik koop er vis." Op de Dappermarkt koopt Mimona kleren, stoffen, groente enz. Vroeger na het boodschappen doen, ging ze vaak Indische gerechten eten zoals bami en nasi bij Judith, een Indonesische vrouw. Mimona heeft veel contact met Nederlanders. Maar het beste was de vriendschap met buurvrouw Tiny. “Zij was de eerste Nederlandse die ik leerde kennen. Altijd hielp zij. We waren vaak samen en we dronken thee. Ze is overleden. Toen zij erg ziek was, heeft ze een boodschap voor me achtergelaten." Tiny had tegen haar man Ko gezegd: “Bel Mimona als ik er niet meer ben, dan kan ze mij zien om afscheid te nemen." Mimona zegt bedroefd: “Ik ben Tiny gaan zien en heb afscheid genomen, maar natuurlijk zal ik haar nooit vergeten."