Wandelen met mijn vader

De buurt is leuk gebleven.

Indische Buurt , Molukkenstraat

Nel Larsen-Eenhuizen woont sinds mei 2016 weer in Oost, waar zij geboren is en haar jeugd doorbracht. Als zij door de buurt fietst ziet ze nog veel plekken die onveranderd zijn, maar ook waar het buurtbeeld drastisch is veranderd beleeft zij het goede gevoel van vroeger.

Portret van moeder De vader van Nel schilderde zijn vrouw.<br />Foto 2016

Portret van moeder De vader van Nel schilderde zijn vrouw.
Foto 2016

Alle rechten voorbehouden

“ In 1940 kwam ik als baby te wonen in de Molukkenstraat, op de hoek van het Javaplein, het pand staat er nog steeds. Mijn moeder kwam uit een groot gezin en alle ooms en tantes woonden in de buurt. Natuurlijk gingen we op zondag op bezoek bij de familie.

Wij woonden boven de melkboer, toen ik 16 of 17 jaar oud was opende de eerste supermarkt in de Molukkenstraat – Simon de Wit – en wij gingen ’s avonds naar de ‘open avond’ en keken onze ogen uit. Maar we bleven trouw aan de melkboer, we waren allang gewend aan de geluiden van de melkbezorging in de vroege ochtend en we sliepen ook dwars door het gierend geluid van de tram in de bocht naar het Javaplein. Jamin was in mijn herinnering op de hoek van de Molukkenstraat en de Insulindeweg, soms mochten we daar een ijsje halen, maar er werd niet veel gesnoept bij ons thuis.
Mijn ouders waren voetballiefhebbers, zij werkten op zondag als vrijwilligers in de kantine van Zeeburgia, als ze gejuich hoorden vanaf het veld van O.V.V.O waren ze ongerust, want dat betekende dat de concurrent had gescoord.

Er was een groot leeftijdsverschil tussen mijn oudere zus en mij, dus we deden niet zo heel veel samen. Als zij naar haar werk was leende ik wel eens stiekem een vestje van haar, dat mocht eigenlijk niet want ze was erg netjes op haar kleren. Wij droegen nooit broeken, mijn tante naaide rokken en jurken voor ons.

Ik kreeg altijd een blij gevoel als vader tegen me zei:’laten we naar het Oosterdok lopen’. Hij werkte bij de Marine in het magazijn en ik mocht op zaterdag middag wel eens mee naar Kattenburg naar het werk van vader. Dan vertelde hij dat bij voorbeeld de ‘El Dorado’ weer binnen was en mocht ik het schip bezoeken. Ook gingen vader en ik op zondagochtend geregeld kijken op het abattoir , wij vonden het leuk om op dat terrein te wandelen, mijn moeder begreep niet wat we eraan vonden. Helaas is mijn vader al in 1961 overleden, hij heeft nog net een half jaartje kunnen genieten van de televisie die we toen kregen. Wij hadden thuis geen fototoestel, dus er zijn weinig foto’s van toen. Maar mijn vader was wel een enthousiast amateur schilder, zo heb ik wel een portret van mijn moeder dat hij heeft geschilderd. Het lijkt goed, maar doorgaans keek ze niet zo streng als op dit portret. “

Alle rechten voorbehouden

801 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Molukkenstraat 67 Foto afkomstig uit beeldbank Stadsarchief Amsterdam, gemaakt in oktober 1972 door J.M. Arsath Ro'is

Molukkenstraat 67 Foto afkomstig uit beeldbank Stadsarchief Amsterdam, gemaakt in oktober 1972 door J.M. Arsath Ro'is

Alle rechten voorbehouden
Nel Larsen Foto van Nel in haar flat, juli 2016 .<br />Foto;Marella Karpe

Nel Larsen Foto van Nel in haar flat, juli 2016 .
Foto;Marella Karpe

Alle rechten voorbehouden

3 reacties

Voeg je reactie toe
Eddy Mittendorf

email adres

Beste Nelly,

Ik weet niet of je mijn emailadres kon zien.

Hierbij: edmittendorf@outlook.com

Eddy Mittendorf

Bijzonder dat ik je nu op internet zag

Beste Nelly,

Allereerst, hoe gaat het met je? Ik hoor het graag van.

Wat vliegt de tijd…. Het is al 14 jaar geleden dat we samen een gezellig middagje gehad. Geklets van alles en nog; van toen en nu. Ik vroeg je ook of je kon komen bij de reünie maar je zat niet in die klas. Ik werd toen teruggezet van de 4de (jouw klas) naar de 3de klas, vandaar. Ach, later heb ik het meer dan dat ingehaald.

Er begon een paar weken geleden weer een TV serie “Het mooiste meisje van de klas”. Ik kijk niet naar dat programma maar ik dacht meteen weer aan je. Vier jaar was ik verliefd op je toen we op de Van Deventer school zaten. Nooit gedurfd om dat tegen je gezegd, daar was ik te verlegen voor. Daarna vervaagd het maar helemaal vergeet je die jongensdroom niet.

 

Toevallig keek ik vorige week op internet “geheugenvanoost.amsterdam”. En, hoe bestaat het, ik zag tussen al de verhaaltjes een pagina van Ed Ox (dat was degene die de reünie organiseerde) en jouw pagina met jouw jeugdverhalen en een prachtige foto van je met je kat en las dat je in Amsterdam oost woont. Heel bijzonder en fijn voor je dat je weer kon verhuizen naar je roots. Ik herinnerde nog dat je vertelde dat je dochter in Buitenveldert woont. Dan zal het contact makkelijker geworden.

Is het niet te druk voor je in Amsterdam Oost dan in Friesland? Alle winkels in de Javastraat zijn al verdwenen en veel appartementen afgebroken en nieuwe gebouwd. Maar ja, Oost blijft Oost, toch. Ik had een leuke jeugd en af en toe rijden we door ons “Oost”.

Misschien herinner je dat ik je vertelde dat wij toen in Frankrijk wonen. Na 17 jaar wil je toch weer terug; ook terug naar de roots en de kinderen. Drie jaar geleden zijn we definitief verhuisd naar Nederland en we wonen in Purmerend.

Ik verveel me niet; ik maak nog steeds kunstwerken in mijn kleine atelier.

Ik hoop en wacht op een antwoord van je.

Groetjes,

Eddy Mittendorf

 

Luuc van der Ouw

Nelly Eenhuizen

Dág Nelly, zomaar.....

ik weet nog goed dat wij samen op de Van Deventerschool zaten (ik alleen de 1e klas van meester Nijssen) en jij daar op de hoek van de Molukkenstraat/Javaplein 2 hoog woonde.

Grappig dat jij weer Mokum hebt opgezocht om daar te gaan wonen, in dezelfde buurt?

Hoi, Luuc van der Ouw