Vroeger waren de winters kouder

Verteller: Joop Weverling
Amsteldorp/Wetbuurt

Aan de kou van toen heb ik alleen maar gelukkige herinneringen.

 Ijspret op wat wij toen 'de vijver' noemden, vlakbij waar nu de peuterschool Hummeloord staat tussen de schooltuinen en de voormalige voetbalvelden van JOS.<br />Voor zover ik weet staan hier 1: Ikzelf 2: Henkie Kuiper 3: Jantje Bonse. Graag meer info over de jongens op de foto. IJspret in de schooltuinen. Foto opgestuurd door Joop Weverling (zie zijn reactie onder dit verhaal). Op de foto staan in ieder geval: 1. Joop Weverling 2: Henkie Kuiper en 3: Jantje Bonse. Graag meer info over de jongens op de foto.

Ijspret op wat wij toen 'de vijver' noemden, vlakbij waar nu de peuterschool Hummeloord staat tussen de schooltuinen en de voormalige voetbalvelden van JOS.
Voor zover ik weet staan hier 1: Ikzelf 2: Henkie Kuiper 3: Jantje Bonse. Graag meer info over de jongens op de foto. IJspret in de schooltuinen. Foto opgestuurd door Joop Weverling (zie zijn reactie onder dit verhaal). Op de foto staan in ieder geval: 1. Joop Weverling 2: Henkie Kuiper en 3: Jantje Bonse. Graag meer info over de jongens op de foto. Door:

Alle rechten voorbehouden

Waren vroeger de winters echt kouder en de zomers mooier en warmer? In mijn herinneringen in ieder geval wel. Nog heel goed kan ik mij de winter van 1947 voor de geest halen ik was 8 jaar en zat in de tweede klas van de Abraham van Riebeeck school. Mijn vriendje van toen, Jantje Marinus, en ik gingen altijd samen naar school en het had die nacht behoorlijk gesneeuwd. Het was kort na de oorlog en schoenen waren dingen waar je erg zuinig op moest zijn en naar school droeg je dus klompen. Ik weet nog dat ik ontzettend jaloers op hem was omdat hij klompen aan had waar de sneeuw onder bleef plakken. In dat kleine stukje door de Reaumur-, Von Guericke en Farenheitstraat zag ik hem steeds groter worden zodat hij zeker 30 centimeter boven mij uitstak. En onder mijn klompen bleef geen sneeuw zitten ik vond ze maar stom.

De jongens van van der Louw (Reaumurstraat nr 50) hadden een enorm sneeuwkasteel met kantelen en al gebouwd, dat minstens 5 meter lang en 3 meter breed en in mijn ogen wel 2 meter hoog was. Het besloeg haast de helft van de straat, maar gelukkig reden er toen nog niet veel auto’s en konden er geen ongelukken gebeuren. Wat hadden ze namelijk gedaan, ze hadden er ’s nachts water overheen gegooid en het was een enorme ijsklont geworden met een enorm speelpotentieel. Ik geloof dat het fort tot in eind mei fier overeind is gebleven.

Aan de kou van toen heb ik alleen maar gelukkige herinneringen, zoals een boek lezen als je voor de warme kachel lag. Of schaatsen op de Amstel of een van de sloten die ruim voorhanden waren. Het was toen heel normaal voor mij, om van de Reaumurstraat naar de bibliotheek van het Tropenmuseum te lopen om het boek De Scheepsjongens van Bontekoe te halen, ik heb het helemaal stukgelezen. Natuurlijk zullen er ook minder leuke dingen zijn geweest, maar alleen de mooie momenten zijn blijven hangen, gelukkig hebben we een selectief geheugen.

Alle rechten voorbehouden

2579 keer bekeken

3 reacties

Voeg je reactie toe
Ria Evertse-Staartjes

Ria Evertse-Staartjes 1945

Inderdaad de vijver kan ik mij ook heel goed herinneren volgens mijn beleving konden we weken schaatsen (nou ja schaatsen) het was meer krabbelen op die houten dingen en dan kwamen de jongens van Parree die konden pas schaatsen zoefde met een nood gang over het ijs nou daar stond je dan behoorlijk gefrusteerd die jongens van Parree waren in alle sporten erg goed fietsen voetballen duidelijk aanwezig. in mijn beleving was de vijver erg groot maar toen ik korte tijd geleden met mijn nicht ook geboren in de wetbuurt een rondje buurt deden was de vijver toch wel erg klein.Later toen in de buurt asfalt werd gelegd werd er veel gerolschaats wat toen nog kon weinig auto's in de straten .Opgroeien in de wetbuurt nu dat je terug kijkt en beseft een hele fijne tijd jammer dat de kinderen van nu dat niet meer meemaken

mary beths

plusfour

"De Vijver" ik droom er nog wel eens van, zeker als het spannend gaat worden in Nederland of de Elfstedentocht door zal gaan of niet. Heb er vaak geschaatst tot in de duisternis van de winteravond. Dan kwam een ongeruste moeder kijken of ik daar nog was. Ze zag geen fluit, maar hoorde wel sjiep, sjiep, sjiep en dat was ik dan op Noren, de gewone houten. Wat wat dat machtig om te schaatsen op De Vijver.
Waarvoor ik schrijf. Ik dacht mijn broer Johan Beths te herkennen rechts op de foto met zijn hand omhoog. Doorslaggevend is buiten het gezicht, de plusfour die hij draagt. Dat was toch een rare mode. Enfin, het zat lekker los En je wilt niet weten hoe raar ik mijzelf later heb gekleed om zg. modieus te zijn, ha, ha !
Zal vragen of Johan eens naar die foto kijkt.
Ik las dat hij melding maakte dat wij in 2008 naar De Wetbuurt zijn geweest om er doorheen te wandelen. Dat was erg fijn om te doen. Kwam er diverse bekenden uit mijn tijd (geb. 1945) tegen die er nu nog wonen !
Groetjes
Mary Beths

null

Magtelt Visser

Die vijver vergeet ik nooit.We konden het niet afwachten dat ie bevroren raakte.Ikzelf woonde in de von Guerickestraat 107 1 hoog.En heb van 1946 tot 1964 daar gewoond.Ijstijd was prettijd.Alleen vaak was er een gedeelte die niet zo gauw bevroor en dan was het ijs er vreselijk dun en verradelijk.Zo ook een keer dat ik er te dicht bij schaatste en in het wak terecht kwam.M'n jongere broer Kees Visser heeft me er uit alle macht die hij bezat uit getrokken.En kleddernat en zwaar van het water naar huis.Maar het was wel een fijne vijver verder om te schaatsen,zonder meer.