Actie aan de Amstel

Verteller: Jos Wiersema
Weesperzijde

Zes jaar wonen in de Ruyschstraat met uitzicht op de Amstel heeft memorabele gebeurtenissen opgeleverd

Weesperzijde 32 Pentekening; J.Wiersema

Weesperzijde 32 Pentekening; J.Wiersema

Alle rechten voorbehouden

Van 1979 tot 1986 hebben we op een mooie locatie in Amsterdam Oost mogen wonen en wel aan de Weesperzijde op de hoek met de Ruyschstraat, met uitzicht op de Amstel en de Nieuwe Amstelbrug, de brug die oost met zuid verbindt.

Onze woning, die twee verdiepingen telde, had een zee van ruimte en ik denk dat de totale vloeroppervlakte wel zo’n 130 m2 geweest zal zijn. Alleen de woonkamers waren beide al zo’n 45 m2 groot. We kwamen toen uit een kleine tussenwoning in Alkmaar en na de verhuizing hielden we nog een lege achterkamer over. In die achterkamer hebben we toen maar een huisbar gebouwd, die door onze visite goed bezocht werd. De officiële ingang van het pand was gevestigd aan de Weesperzijde 32. Later is het pand opgesplitst en is er een ingang aan de Ruyschstraat 1 gekomen. Dat was de toegang tot onze woning naar de derde en vierde verdieping.
Helaas was de staat van de woning niet al te best. Ramen tochtten en het dak was ook niet al te best meer. Maar we konden ons erg goed redden.

Niet alleen het pand was bijzonder maar ook de locatie. Er was buiten altijd wel actie in de een of andere vorm en gelukkig hadden we vaak een fototoestel bij de hand. De belangrijkste volgen hier:

ARRESTATIE MET SCHIETPARTIJ - 1982
Zo zijn we, in juli 1982, getuige geweest van de aanhouding van een jonge vrouw die, na een mislukte poging haar vriend te ontzetten uit de Bijlmerbajes, per speedboot over de Amstel vluchtte. Gekomen ter hoogte van de Nieuwe Amstelbrug vuurde de politie enkele schoten op haar af waarna ze zich overgaf en gearresteerd werd. Wij stonden voor het raam en ik maakte de foto’s.

DE TRAM IN HET PAND - 1973
Er is nog een saillant detail dat het huis bij vele Amsterdammers bekend maakte; tramlijn 3 gebruikte het nog wel eens als halte. Op 20 augustus 1973 (wij woonden er toen nog niet) ging het echt mis, toen vloog de 631 uit de rail en kwam op een harde wijze tot stilstand tegen het pand waar toen nog de De Centrale Verzekeringen was gevestigd. Door deze klap schoof de grote kluis enkele meters op en in de tram raakten een twintigtal passagiers gewond.

Dit waren onze herinneringen aan een bijzonder huis op een bijzondere locatie. We wonen nu alweer vele jaren in Diemen, maar de woning aan de Ruyschstraat 1 zullen we nooit meer vergeten.
lees verder

Alle rechten voorbehouden

1409 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Onze drukbezochte huisbar Foto; J. Wiersema Foto: J.Wiersema<br />Van links naar rechts: Karel v.d Ridder, Chris Edens, Harry van Brugge, Wilma van Brugge, Hans Hendiks, Jenny Wiersema ( op de rug), Ron de Jong ( achter de bar) , Gerda Leideritz, Frans Leideritz en Tineke de JOng

Onze drukbezochte huisbar Foto; J. Wiersema Foto: J.Wiersema
Van links naar rechts: Karel v.d Ridder, Chris Edens, Harry van Brugge, Wilma van Brugge, Hans Hendiks, Jenny Wiersema ( op de rug), Ron de Jong ( achter de bar) , Gerda Leideritz, Frans Leideritz en Tineke de JOng

Alle rechten voorbehouden
vluchtende vrouw met speedboot over de amstel Speedboat over de Amstel . Foto;J. Wiersema 1982 Foto: J.Wiersema

vluchtende vrouw met speedboot over de amstel Speedboat over de Amstel . Foto;J. Wiersema 1982 Foto: J.Wiersema

Alle rechten voorbehouden
vluchtende vrouw met speedboot over de amstel De vrouw geeft zich over. Foto: J,Wiersema

vluchtende vrouw met speedboot over de amstel De vrouw geeft zich over. Foto: J,Wiersema

Alle rechten voorbehouden
Arrestatie van de vrouw 1982 De arrestatie van de vrouw. Foto: J.Wiersema

Arrestatie van de vrouw 1982 De arrestatie van de vrouw. Foto: J.Wiersema

Alle rechten voorbehouden
tramongeluk Foto afkomstig uit het boekje Trammelant<br />Fotograaf: Theo Hoogendijk

tramongeluk Foto afkomstig uit het boekje Trammelant
Fotograaf: Theo Hoogendijk

Alle rechten voorbehouden

2 reacties

Voeg je reactie toe
Alice Eichelsheim

Wonen ruyschstraat 1

Heb van 1942 tot 1952 hier gewoond op drie en vierhoog. Lange gang en grote kamers en dan boven nog kamers met diepen kasten.Beneden ons woonden de fam De Swaan waar ik veel met hun kinderen speelde.In de oorlogstijd is er heel wat gebeurd in dit huis.Als dit huis eens kon praten.Ook weet ik nog als ik niet wilde eten werd ik in de kast gezet aan het eind van de gang dat was vroeger de lift van de bank.Wil er ook wel eens even kijken hoe ik dit huis met mijn kinderogen heb gezien.

P. Knip-Rous

Wonen in de Ruyschstraat op nr. 1

Wat leuk om hier een artikeltje over te lezen. Ik heb samen met mijn ouders en zusje ook op hetzelfde adres gewoond maar dan op tweehoog en in de periode 1966 (mijn geboortejaar) tot 1975. De situatie met de tram op de foto hierboven kan ik me nog levendig herinneren. Door de enorme klap die de tram veroorzaakte, schudde het hele pand namelijk heen en weer en vlogen de theekopjes van hun schoteltjes. Gek dat dat soort dingen je nog zo helder bij blijven. Op bovenstaande foto zie ik nog net een stukje van mijn moeder met mijn zusje op haar heup en ikzelf. Mijn vader stond op dat moment beneden op straat te filmen. Hij was verzekeringsagent bij De Centrale en was toen in eerste instantie onmiddellijk het kantoor in gerend om te kijken of er geen gewonden waren gevallen. Dat was gelukkig niet het geval maar de schrik was groot.
Overigens was er in de periode dat wij er woonden, al drie keer een tram uit de bocht gevlogen maar wennen doet zoiets uiteraard nooit.

Ik heb in de periode dat wij er woonden ook heel veel bij onze bovenburen op drie- en vierhoog gespeeld dus ik kende het pand op mijn duimpje. Ook hebben we destijds de brand in de destijds aan de overzijde van de Amstel gelegen St. Willibrorduskerk gezien. Middenin de nacht. Mijn vader moet daar zelfs nog foto's van hebben.

Ik heb hele goede herinneringen aan de Ruyschstraat. Ik zou er nog weleens stiekem om een hoekje willen kijken. Zien of de lange gang nu echt zo lang was of ik destijds misschien gewoon zo klein. En of de ornamenten nog steeds op de enorm hoge plafonds zitten en nog veel meer van die schijnbaar zo onbelangrijke dingetjes die toch zo goed in mijn geheugen bewaard zijn gebleven.
In elk geval is het leuk te lezen dat er meer mensen zijn die net zulke goede herinneringen hebben aan deze bijzondere plek!