Verboden voor kinderen

Verteller: Berry Meijer-Wind
2 Fans
Oosterpark, Palembangstraat, Olvg, Indische Buurt, Oosterparkbuurt

Berry kijkt geschokt als zij vertelt over haar eerste kennismaking met Amsterdam-Oost, de armoede en de smalle straatjes in de Indische Buurt en de krappe huizen!

 Berry Meijer-Wind met haar pasgeboren zoon Paul in het Anna Paviljoen (OLVG), 11 juli 1966.

Berry Meijer-Wind met haar pasgeboren zoon Paul in het Anna Paviljoen (OLVG), 11 juli 1966.

Alle rechten voorbehouden

Berry Meijer-Wind is geboren in 1944 in Amsterdam-Zuid in de Bernard Kochstraat, een sjieke buurt van Amsterdam. Zij ontmoette haar man, Peter Meijer, op het eindexamen Mulo en ze kregen verkering. Haar man Peter woonde in een gezellig gezin in de Palembangstraat op een kleine driekamerwoning. Berry kijkt geschokt als zij vertelt over haar eerste kennismaking met Amsterdam-Oost, de armoede en de smalle straatjes in de Indische Buurt en de krappe huizen! Haar schoonvader werkte in de havens bij de NDSM. Hij had een hart van goud, maar een stem die schalde door de dunne wanden van het gehorige huis. Door de woningnood ging zij, pasgetrouwd, inwonen bij zijn ouders in Amsterdam-Noord. Om te bevallen kwam zij weer terecht in Amsterdam-Oost in het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis (OLVG). De eerste keer was in de hete zomer van 1966; al puffend scharrelde zij met haar man rond in het Oosterpark, toen al de wachtkamer van het Anna Paviljoen. Omdat de weeën niet opschoten moesten zij tweemaal heen en terug naar hun huis in Noord, met de bus en de tram hobbelend en schuddend. De derde keer mocht ze blijven en kwam haar eerste zoon ter wereld. Zij herinnert zich nog heel goed dokter Rottinghuis, een grote vierkante man met handen als kolenschoppen, maar o zo lief voor de barende vrouwen, een echt gynaecoloog! Nog een gouden herinnering was dat haar broertje van tien gewoon op bezoek mocht komen om zijn neefje te knuffelen, daar heeft zij intens van genoten, want toen datzelfde broertje in 1956 geboren werd, mocht zij als bijna twaalfjarig kind haar broertje niet zien. De nonnen van het Anna Paviljoen waren in de jaren vijftig heel streng: kinderen onder de twaalf jaar kwamen er niet in!

Alle rechten voorbehouden

6390 keer bekeken

10 reacties

Voeg je reactie toe
h,m van der sluijs

Re: Sharon Gaspersz

Sharon Gaspersz:
Het is echt stom dat je niet binnen mag onder de 12 jaar! Echt stom van ze!!!

vergeet hierbij even niet dat jaren terug het olvg door nonnen bestuurd is geworden en nadat het in andere handen is overgegaan hebben de nonnen daar nog vele jaren invloed gehad en vroeger was het nou eenmaal zo want niet alleen in het olvg mochten jonge kinderen er niet in maar ook in het burger kan ik mij herinneren als kind niet naar binnen te mogen bij mijn eigen vader en later heb ik zelf in de nieuwbou van het olvg gelegen dat zal rond 1970 geweest zijn in de eerste toren die er gebouwd was op de 8ste etage maar zelf daar mochten in die tijd kleine kinderen niet op bezoek
tegenwoordig is dat gelukkig anders want als patiént ben je veel mondigger dus goed dat dit veranderd is maar toch had dat oude olvg zijn charme en het was dus ook in kinderogen heel misterieus zeker met aan de achterkant het mortuarium eigenlijk vlak naast de ingang vande kraamafdeling toen hij verplaatst was

Olga Bozua

neem maar een borrel !!!!

Ik ben van mijn dochter bevallen,in het Anna Paviljoen in 1977.Tot aan het moment dat mijn dochter daadwerkelijk kwam,lag ik met een dikke koltrui aan,koud was het daar. De verloskundige die mij hielp,had net ruzie met het hoofd van de afdeling gehad.En wilde ontslag nemen,maar moest mij nog even helpen!? Dat verliep niet echt vlot.En ik hield er 13 hechtingen aan over (zonder verdoving!) Dat was niet nodig werd mij gezegd.Bij de na controle enkele weken later,werd mij gevraagd heb je al sex gehad? Ik antwoorde ontkennend.Ik kon amper zitten! Dan neem je maar een flinke borrel,werd mij in alle ernst gezegd.Nee geen leuke eerste bevalling.

null

Ruud van de Klundert

Beste Jannie van Galen,
Ook weer excuses voor mijn late reactie. Ik ben vorig jaar met een van mijn broers naar de RK begraafplaats sint Barbara geweest. Samen met de beheerder hebben wij de archieven doorlopen en niets kunnen vinden.
Hij gaf ons het advies mee om een bij de RK begraafplaats Buitenveldert te informeren. Ook daar werden namelijk de lijkjes afkomstig van het Anna Paviljoen (al of niet alleen) begraven.
Ons broertje bleek inderdaad daar begraven te zijn.
Een aantal jaren geleden zijn die grafjes echter geruimd en er is een mooie gedenkplaat voor in de plaats gekomen. Wij zijn daar samen met onze moeder heengegaan en ons broertje blijkt op slechts 50 meter van zijn vader begraven te liggen. Voor onze moeder natuurlijk geweldig emotioneel maar dit gegeven heeft haar enorm geholpen om haar verdriet een plaatsje te geven. Wat een toeval he?.
In ieder geval alsnog vriendelijk bedankt voor uw reactie.
Met vriendelijke groet, Ruud van de Klundert

null

Jannie van Galen

Hallo Ruud van de Klundert
Sorry dat ik zo laat reageer, maar wil je vragen toch beantwoorden, en misschien hebben jullie er iets aan.
Mijn medische status het ik schriftelijk opgevraagt in het OLVG.
Je kan ook contact opnemen met de pastor van het ziekenhuis, hij heeft alle gegevens van jaren nog liggen, de Pastor is er achter gekomen via zoeken in de gegevens dat onze zoon begraven is op de Rooms Katholieke begraafplaatst Sint Barbara in Amsterdam.
Bij het opvragen van de medische gegevens moet je de meisjesnaam van je moeder vermelden, haar geboortedatum en het adres waar ze toendertijd woonde.
Ik hoop dat je vragen zo heb kunnen beantwoorden en wens jullie heel veel succes Hopelijk heeft je moeder hier iets aan, en kan ze het verlies een plaatsje geven
Groetjes Jannie

Een bezoeker

Ruud van de Klundert

Bij toeval ben ik op deze site terechtgekomen. Onze moeder (Veronica van de Klundert-Laan) wordt dit jaar 75 jaar en heeft het steeds vaker over haar jongste zoon en ons jongste broerje Michiel die op 28 augustus 1966 na 5,5 maand (dus veel te vroeg) geboren werd in het Anna Paviljoen. Michieltje heeft echter nog 3,5 dag geleefd waarna hij alsnog stierf. Mijn moeder heeft hem niet meer gezien en heeft geen idee wat er met haar jongste zoontje is gebeurd. Naarmate ze ouder wordt krijgt ze steeds meer de behoefte om hier achter te komen. Ik heb in de verschillende reactie's over het Anna Paveljoen gelezen hoe het kon gaan. Is Michieltje ook begraven op Sint Barbara? Wie zou mij kunnen vertellen hoe en waar ik eventueel het medisch dossier zou kunnen bemachtigen of welke andere weg ik mogelijk zou kunnen bewandelen voor meer informatie? Ik weet zeker dat wij onze moeder hier onzettend mee helpen om haar onverwerkte verdriet een plaatsje te kunnen geven.
Alvast bedankt.

Een bezoeker

Ria Jonker

Ook ik ben daar bevallen en heb ook niet zo'n goeie ervaring. Mij hebben ze van zondag tot woensdagmorgen laten liggen met persweeën en ze hebben het kind uiteindelijk met vacuum gehaald, wat afschuwelijk was. Toen moest ik nog 12 hechtingen krijgen en daarmee begonnen lieten ze de naaldenbak op de grond vallen en gingen ze gewoon naaien. En na 3 dagen een gigantische ontsteking! er Ik kon niet meer zitten. Of ik het toen nog leuk vond en zeggen 'dat ben je gauw vergeten', nou ik niet! En toen waren we nog niet zo bij de hand als nu. Het zou mij niet meer gebeuren, want toen was de dokter heilig. Nu gaan we gewoon naar een ander en trekken we onze mond open. Verder zeiden ze ook dat mijn kind een groot hoofd had en de nek te veel op de romp, maar toen ze geboren werd was ze al schijndood en blauw, dus was het rennen. Dan weet je niet wat je overkomt van de paniek. Dus jullie begrijpen wel dat ik nooit geen kinderen meer heb genomen. Dus heeeeeeeel slecht ziekenhuis, maar ik heb toch een heerlijk meisje er aan over gehouden, wat op een ruishartje na (ook niet ontdekt) heel gezond is en dat was allemaal op 30 dec 1970. Groetjes van Ria Stricker Jonker en bedankt voor jullie verhaal

Een bezoeker

Anneke Sellmeijer

Ik heb wel goede herinneringen aan het ziekenhuis. Ik ben net als mijn broer en zussen geboren in het Anna of Maria Paviljoen. Zelf ben ik in 1946 en 1947 geopereerd aan beide benen en moest daarvoor enkele maanden in het OLVG blijven. Ik weet dat er toen lieve maar ook wel eens een vervelende verpleegster rondliep. Maar ja dat kom je overal tegen in de ziekenhuizen. Wel herinner ik mij de aardappelpuree die ik iedere dag te eten kreeg. Die vond ik niet lekker, maar je moest je bord leeg eten. Immers het was pas oorlog geweest. Ik ben nu bijna 65 maar ik eet nog steeds geen aardappelpuree. Mijn oudere zusje kon ik alleen maar zien door de tuin , achter het grote hek. Nu begrijp ik het wel, immers er was altijd de angst voor infectiezieken en de mensen waren zo vlak na de oorlog nog niet sterk genoeg om daar voldoende weerstand tegen te hebben.

Visitor

J. van Galen

Mijn 3 kinderen zijn ook geboren in het OLVG of eigenlijk in het Sint Anna Paviljoen, een onderdeel van het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis, want dat was de verloskundige afdeling. Onze oudste zoon Jerry is door een loslating van de placenta onder de bevalling overleden in 1976. Omdat het een fout was van het ziekenhuis is het in de doofpot gestopt. Het was een Rooms Katholiek Ziekenhuis en de Bonifatiuskerk heeft de begrafenis van onze zoon geregeld, zonder dat wij wisten wat ze met de baby hadden gedaan. In 2001 heb ik mijn medische status opgevraagd, en we weten nu wat er met Jerry is gebeurd. Hij ligt begraven op de Rooms Katholieke Begraafplaats Sint Barbara in Amsterdam, in een grafje met 17 naamloze baby's. De bevalling van onze dochter 1977 en zoon 1981 is gelukkig wel goed verlopen. Ik vond het niet zo'n fijn ziekenhuis, erg ouderwets en alles heel oudbollig.Misschien komt het ook door het nare gebeuren in 1976 dat ik dit zo'n naar ziekenhuis vind. Ik zou er nooit meer opgenomen willen worden, ben het vertrouwen kwijt. Groetjes J.van Galen

Visitor

K. Vernooy

Wie kan mij meer vertellen over het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis? Ik ben daar zelf geboren in Juni 1966. K_vernooy@hotmail.com

Visitor

Sharon Gaspersz

Het is echt stom dat je niet binnen mag onder de 12 jaar! Echt stom van ze!!!