Opgroeien in de Wetbuurt

Wim Koekenbier woonde tot zijn vijfde in de Wetbuurt.

Verteller: Wim vierkant portret 2018.jpg Wim Koekenbier

Dit is een van de verhalen die verteld werden in de Geheugenstoel op het Indische Buurt Festival 2021

Fahrenheitstraat .<br />Foto: Beeldbank Amsterdam

Fahrenheitstraat .
Foto: Beeldbank Amsterdam

Alle rechten voorbehouden

“Ik ben geboren in de Fahrenheitstraat op nummer 66 in Amsterdam. Het was een twee-etagewoning. Wij woonden met z’n zessen in de benedenwoning. Boven ons woonde ook nog een gezin. Het was een kleine woning. Als jongste sliep ik bij mijn ouders in de kamer. Tegenwoordig wonen er twee mensen in het hele huis. Een keer in de week werd er een zinken teil gevuld met warm water en gingen wij in bad.

De Wetbuurt was echt een volkswijk waar veel arbeiders woonden. De hele familie van mijn moeder kwam uit de buurt. Zij heette met haar meisjesnaam Morssink. Mijn grootouders van mijn moederskant hadden fourniturenwinkel de Kroon in de Fahrenheitstraat, maar zij zijn overleden voordat ik was geboren. Mijn neef had samen met zijn vrouw kledingwinkel Van der Hulst. Inmiddels is dat ook een woonhuis geworden.

Mijn vader werkte vanaf zijn veertiende bij bakkerij Hormeijer. ’s Nachts bakte hij brood en elke ochtend ventte hij het brood in de buurt uit met een handkar. De bakker was erg streng. Als bakker Hormeijer een klant hielp in de winkel moesten de jongens die er werkten fluiten. Dan wist hij dat ze geen koekjes aten want je kunt niet eten en fluiten tegelijkertijd. Dat was eigenlijk pure armoe. Hoewel mijn vader bij de bakker werkte moest mijn zus op weg naar school zijn ontbijt brengen. Ome Jan, de broer van mijn vader liep zijn melkwijk in de buurt.

Mijn moeder was huisvrouw en ze had het druk in een gezin met vijf kinderen. Toen zij ouder werd merkte ik wel dat zij het jammer vond dat zij zich niet heeft kunnen ontwikkelen.

Toen ik vijf jaar oud was werd mijn zusje geboren en was het huis echt te klein. We verhuisden naar de Rivierenbuurt. Na heel veel omzwervingen ben twee jaar geleden ik weer terug naar Amsterdam verhuisd en werk ik met veel plezier als leerkracht op de Indische buurt school.

 

Lees ook :

Mensen uit Oost; Daniel Lipsius

Mensen uit Oost; Nathan Plas

Mensen uit Oost; Maarten Poorter, stadsdeelvoorzitter Amsterdam Oost

Mensen uit Oost; Marta Alpini, zangeres en songwriter

We komen nog steeds voor katten die de boom niet uit durven

Mijn dag is al helemaal goed !

Het is hier bijna een dorp

My J.O.S. days

Altijd met een lach de deur uit

Trash café: iets opbeurends doen met dingen die niemand een blik waardig keurt.

Alle rechten voorbehouden

147 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Tijdens het Indische Buurtfestival in 2021 nam Wim Koekenbier plaats op de Geheugenstoel

Tijdens het Indische Buurtfestival in 2021 nam Wim Koekenbier plaats op de Geheugenstoel

3 reacties

Voeg je reactie toe
Gerard Boon

Opgroeien in De Wetbuurt

Hallo allemaal, de afgelopen jaren heb ik met plezier alle verhalen gelezen over De Wetbuurt. Het valt mij op dat vrijwel alle verhalen gaan over de bewoners van de “oude” Wetbuurt (Fahrenheitstraat, Reaumurstraat, Von Guerickestraat etc).
Van (oud) bewoners van de uitbreiding rond 1953, Dulongstraat, Zwaardemakerstraat, Fizeaustraat, Von Liebigweg etc, ben ik helaas geen stukjes tegengekomen. Jammer, want hoewel (misschien dat de “oude” Wetbuurters het hier niet mee eens) ook deze straten behoren tot De Wetbuurt. De huizen zijn inmiddels ook bijna 70 jaar oud en zullen de nodige verhalen hebben? Zelf ben ik geboren in 1962 en ik heb vanaf mijn geboorte tot onze verhuizing in 1970, gewoond in de Zwaardemakerstraat. In een duplexwoning.
Mijn ouders zijn er komen wonen in 1957, na jarenlang ingewoond te hebben bij mijn grootouders in afwachting van een eigen woning. Ja ook toen was er woningnood. Het was een klein huisje met 2 kamers. Eerst sliep ik op een opklapbedje bij mijn ouders op de slaapkamer en later toen ik wat ouder werd, kreeg ik de slaapkamer en gingen mijn ouders op een slaapbank in de huiskamer slapen. Nu niet meer voor te stellen. 
Mijn kleutertijd heb ik doorgebracht op kleuterschool De Koolmees en daarna 2 jaar, tot de eerder genoemde verhuizing, op de Abraham van Riebeeck. Bij juf Sierenberg. Een hele lieve vrouw voor zover ik mij kan herinneren.
Half jaren 60 kon je nog onbezorgd spelen in de buurt. Met vriendjes stoepranden…met een voetbal tegen de stoeprand gooien en punten halen. Wordt dat eigenlijk nog wel gedaan door de kinderen van nu?
Ik was ook lid van de speeltuin achter het clubgebouw in de Fahrenheitstraat. Op schommel, op de looptrommel, ruzie maken wie als eerste naar boven mocht op de glijbaan, spelen in de zandbak. Later ben ik ook nog lid geworden van de gymnastiek vereniging Het Funen. Boven in de ruimte in de Julianaschool in de Fahrenheitstraat. Mijn gymnastiek diploma heb ik nog steeds, net als het logo voor op je shirt.
De dagelijkse boodschappen werden meestal gedaan bij Van Hooidonk, in het pand waar nu Friet van Oost zit. Mijn moeder stuurde me weleens op stap voor wat dingen. Schuin oversteken en ik was er. Afrekenen? Nee ging gewoon op rekening. Mijn moeder betaalde daarna 1 keer in de zoveel tijd het totaalbedrag. Snoep kopen deed ik in t snoepwinkeltje op de hoek bij de Fahrenheitsingel. Zelfs in de jaren 60 kon je daar nog voor een paar cent lekkere snoep kopen. Of zakjes met de verzamelplaatsen van Batman, noem maar op. Volgens mij was daar tevens een sigarenboer. 
Joffer, Tijsterman, Rut, allemaal winkels waar wij ook kwamen. De melkboer kwam nog met zo n ijzeren hond aan de deur. En om de zoveel tijd kwam de schillenboer. Schillenboer? Ja nu moet je het zelf scheiden en in een GFT bak gooien. 
Ik vertel mijn kinderen nog weleens over de gashouder van de Zuidergasfabriek die vanuit de buurt te zien was. Mijn kinderen kunnen zich daar helemaal niets bij voorstellen, tja nu zie je windmolens en zonnepanelen.
Ik heb wat kilometers afgelegd in de buurt op m’n autostep, driewielertje en later op een kleine vouwfiets van mijn moeder. Wie herinnert zich nog de optocht met Palmpasen? Of eieren zoeken in de speeltuin in de buurt bij het JOS terrein. Spelen bij het klimrek, of in de zandbak tussen de huizen bij de Dulongstraat?
Misschien was die tijd in mijn herinnering mooier dan het was, maar ik kijk met heel veel plezier terug in mijn kleutertijd in De Wetbuurt. Hopelijk lezen medetijdgenoten mijn verhaal en komen er meer verhalen van “nieuwere” Wetbuurters uit de jaren 60. 
Misschien dat er dan ook weer namen opduiken van oud klas- en buurtgenootjes want helaas ben ik veel namen vergeten. 
Ik kijk uit naar de verhalen. 

Kies Oostwal

Erelid van JOS

Mijn vader Nico Oostwal staat als jeugdvoetballer op het hoesje van de single van de Nits. Was erelid van JOS. Helaas 26 juni overleden. We hebben topjaren bij JOS gehad.

Peter Keijzer

Prachtige buurt

Her was een Prachtige buurt om te wonen, naar school te gaan en op straat je uit te kunnen leven. Ik ben van 1938 en na de oorlog waren er op haast elke straathoek wel winkels!! De winkeliers vroegen wat de klant wilde en schreven de kosten op tot zaterdag's als het salaris was ontvangen en de schuld kon worden betaald!!!!! Zo'n buurtje was het !!!!!!!