Wonen en opgroeien op het Iepenplein

Verteller: Kees Heerspring

Hierbij wat ervaringen van wonen en opgroeien in de Oosterparkbuurt, op het Iepenplein, gedurende de jaren 1954 tot 1970.Wij woonden op nummer 33 waar mijn Vader en Moeder hun brood verdienden in een " warme" brood en banketbakkerij !

Iepenplein Draak.jpg

Iepenplein Draak.jpg

In het voorjaar van 1954 verhuisden wij van de Kinkerbuurt naar de Oosterparkbuurt. Op het Iepenplein nummer 33 stond een ietwat verlopen bakkerswinkel waar mijn ouders wel brood in zagen om deze op te werken tot een goed lopende buurtwinkel.
Met een dagverblijf en keuken achter de winkel  en een voor die tijd volwaardige woning op de 1e etage was er voor 7 personen voldoende ruimte om te wonen.
Ook stond er nog een tot slaapkamer verbouwde lattenzolder tot onze beschikking waar twee van mijn oudere broers konden slapen. 
Op de 1e etage was een voorkamer, zijkamer, een tussenkamer en een slaapkamer van mijn ouders.
De voorkamer werd, in het begin, alleen op zaterdagen en zondagen gebruikt.
De overige tijd werd gebruik gemaakt van een dagverblijf +keuken achter de winkel.

Boven ons op de tweede etage woonde de familie Wijman met twee dochters en een zoon (Henny, Mary en Jaap). Daar weer boven de familie Bosboom en later de familie De Haas.
Naast ons (links en rechts)  op het Iepenplein, waren twee winkelhuizen met geblindeerde ramen; beide in gebruik door drogisterij Regeer. 
Verder op het plein nog veel andere winkels zoals De Gruyter, daarnaast groenteman Vrolijk en een slagerij. Op de lange zijde van het plein Bakker Martens, groenteman Rietveld, naaimachine handel Gowi (later ook autohandel) en installatiebedrijf Majoor (waar mijn oudste broer nog gewerkt heeft) en één van de vele café,s op het hoekje derde Oosterparkstraat.
Aan de overkant kruidenier Heinz, een kunsthandel (schilderijen) snackbar Molly, een winkel die nylonkousen verkocht en repareerde, een melkboer en een slijterij.
Natuurlijk ontbrak een sigarenwinkel niet, deze zat op het stukje plein waar rijwiel en bromfiets handel Bromo zat.

Achter of voor het transformatorhuisje was wel, op het plein, al een speelzandbak gemaakt. Verder was het plein leeg, ook nog geen geparkeerde auto,s.
Eind jaren vijftig ging het plein zelf op de schop er werden voorbereidingen getroffen om het plein op te leuken met een betonnen draak. Na werktijd kwam er een bewaker met herdershond om in de avond en nacht toe te zien op de veiligheid binnen de hekken van het bouwwerk. 
Geen mens haalde het toen ook in z,n hoofd om rottigheid uit te halen noch aan diefstal te denken.
Alleen een onschuldig "wachie" pesten hoorde daar wel bij.
Na oplevering van het nieuwe speelplein werd daar door de kinderen uit de buurt volop gebruik van gemaakt. 
In die tijd was het nog verantwoord om met zelf gemaakte karretjes, voorzien van wieltjes, afkomstig van een kinderwagen onderstel, om het plein te racen! Ook werd er veel gerolschaatst. Gloria was in die tijd wel het beste merk wat je kon kopen. Dat was niet voor alle kinderen weggelegd. De Hema in de linnaeusstraat bracht in die tijd uitkomst om met een voordeliger merk op de markt te komen. Echter konden die wieltjes niet vervangen worden.

In de buurt was natuurlijk voor de jeugd ook van alles te doen. Als je de Vrolijkstraat uitliep kwam je bij een groot braak liggend stuk land waar hutten werden gemaakt, gevoetbald werd en waar jaarlijks een circus neer streek en er 10 dagen voorstellingen gaf. Later kwam daar het gebouw van Het parool op te staan en de Christelijke Lagere technische school Patrimonium. 
Ook bij de Wibautstraat nabij de eerste Oosterparkstraat lag een terrein waar, ooit de Beierse bierbrouwerij was gevestigd, en waar in mijn jeugd de grote bioscoop borden werden beschilderd. Ook daar kon je in die kelders uren lang spelen.
Vaak gingen wij op de maandagavonden naar "De Toorts" een gebouw aan de Nw. Achtergracht van het Leger Des Heils, nabij de Roeterstraat. Daar mocht en konden er allerlei knutselwerkjes gedaan worden.
Kleien, figuurzagen en een beetje timmeren waren geliefde bezigheden. Bij het kleien kwam ik niet verder dan de asbak!  

De 1e Oosterparkstraat kenmerkte zich als een doorgaande druk bereden weg met aan één kant het OLVG en de ander kant allerlei winkels. Wat ik mij nog kan herinneren waren er twee schoenenwinkels Presburg en de Bata, de Vuijst een manufacturen winkel een horloge winkel, een Electrische broodbakkerij en tot slot een sigarenwinkel met sigaretten automaten op de Beukenweg. 
Op de hoek van de eerste Oosterparkstraat en de Camperstraat zat banketbakkerij Van Opijnen en daar even voorbij juwelier Gutman.
Op het stukje Iepenweg bij de eerste Oosterparkstraat vond je de Grauwe hengst (café Biljart) bakkerij Kooi, Korzelius een van alles en nog wat kelder winkeltje en Van Vliet de kolenhandelaar. 
In de derde Oosterparkstraat tussen Iepenplein en Sparrenweg was snoepwinkel van Engelen een druk bezochte winkel. Even verder op een fietsen stalling van Ome Joop van Tongeren en daar vlak naast melkboor Boomars.
Aan de overzijde kort voor de sparrenweg een schoenmakerij van mijnheer de Boer. In die tijd werden daar voor de hele buurt schoenen gelapt.   

Onze buren
Bij de familie Wijman, onze bovenburen, mochten wij kosteloos "dappere dodo "kijken en nadat er naast onze winkel een T.V. zaak werd gevestigd kwam er een paar jaar later (begin jaren zestig) ook een t.v. toestel ( Loewe Opta) bij ons in de kamer te staan. 
Voor die tijd bracht de radio enig vertier met hoorspelen op zondagavond en op dinsdag de bonte dinsdagavondtrein en op zaterdagavond showboat met o.a.Willem Parel.
Scholen waren er op loopafstand; voor ons was dat de Oosterparkschool en daarna ging mijn oudere broer naar de bakkersvakschool en de ander naar de Oosterpark MULO. Zelf ging ik naar de L.T.S. aan de Wibautstraat.

De bioscoop Nationaal werd wekelijks bezocht en vooral de films met Roy Rogers waren mateloos populair. Deze avonturen werden dan door ons nagespeeld op het "land" en tussen de struiken van de spoordijk aan de Platanenweg.
Gezwommen werd er in de winter het Sportfondsenbad aan de Linnaeusstraat en s,zomers in het De Mirandabad of in de Amstel bij de Weesperzijde. Ook bij de Omval, een zijtak van de Amstel, werd gezwommen. Dat was niet echt fris want het water aldaar had vaak een raar kleurtje en geurtje. 

Wij als "jongens van de bakker" waren redelijk bekend in de buurt waardoor een kapotte ruit ten gevolge van het voetballen nogal eens aan de jongens van de bakker werd toebedeeld.
Mijn Vader was dan ook bijzonder handig in het plaatsen van nieuwe ruiten en het daarbij behorende afstoppen van het glas met stopverf.  
Geliefde voetbal spelletjes waren "putten" en "koppen". Putten werd gedaan tussen het kleine en grote plein in. Het was handig om met een iets grotere bal te spelen want anders verdween de bal bij elk doelpunt in de put en moest de putdeksel gelicht worden.
Het koppen (één tegen één) werd voor de deur gedaan op de stoep. Doel was de bal zo lang mogelijk via de hoofden in de lucht te houden. 
     

Tijdens de zomeravonden kwamen er diverse ijsverkopers op het plein en mocht er soms een ijsje gekocht worden. Jamin en OVVO ijs waren wel het lekkerst, vonden wij. 
Vooral in de winter werden er bij ons in de bakkerij tafeltennis competities gehouden. Op de zinken trog die 2,5 meter lang was werden omgekeerde dichte broodplanken gelegd waardoor een tafelblad ontstond.
Deze leende zich prima om daar in het midden een netje overheen te spannen en er kon getennist worden.
Omdat de planken niet allemaal even recht waren ontstonden er vaak ongewenste effecten aan het balletje maar dat mocht de pret niet drukken.
Ook de spelletjes monopoly met mijn broer en ons buurmeisje Mary zal ik nooit vergeten.

Uiteraard werd er toen ook het nodige gesleuteld aan de woning zelf. Er werd Jabo gelegd in de huiskamer op één hoog. Eén stel glas in lood schuifdeuren werd verwijderd waardoor de tussenkamer bij de huiskamer gevoegd werd.
Het zijkamertje kreeg een afscheiding met deur wat een apart slaapkamertje opleverde voor ons zusje Nel. 
Ook werd nadat het stadsgas vervangen werd door het aardgas een gashaard geplaatst in de huiskamer op één hoog.
Inmiddels was er in de derde Oosterparkstraat de eerste "doe het zelf zaak" in onze buurt gekomen. 
De eigenaar ,mijnheer Kalsbeek was altijd bereid om tips te geven hoe bijvoorbeeld een hang/legkast gemaakt moest worden of hoe zachtboardplafonds het beste aangebracht konden worden.
Samen met mijn Vader werden dan ook alle plafonds van zachtboard platen voorzien.  

Ook in die tijd, de jaren vijftig/zestig, was het woningprobleem groot. Via het C.B.H. moest je jaren wachten of er moest aan een particulier een hoge som sleutelgeld betaald worden.
Daardoor werd er veel ingewoond bij ouders of schoonouders en veelal op de zolder verdieping.
Er werd dan met een bos tengels en platen hardboard een deel van de zolder afgeschot om daar een zit/slaap en keukenruimte te maken. Stromend water werd in de gunstigste situatie doorgetrokken van de derde etage
De aanwezige houten branddeuren op de zolders, die een vluchtweg vormden bij brand, werden dan voor de privacy dichtgespijkerd.
Een aantal jaren later werden deze deuren, conform een bouwbesluit, dichtgemetseld ter voorkoming van snelle branduitbreiding naar naastgelegen panden.     

Het was mijn inziens prima wonen op het Iepenplein natuurlijk ook door de vele vriendjes zowel van school als uit de buurt. IK denk dan aan de broertjes André en Rudie Mijnders, Bertus Smook, Nico Korzelius, Jan Dannenburg, Kik Oort, Appie Milet de st. Aubain, Jan Ledoe, John Geelen, Aadje Zijp, Joop Riphagen en Mary Wijman daarnaast nog vele anderen waarvan ik mij de namen niet meer kan herinneren. 

keesheersping@gmail.com

             

Alle rechten voorbehouden

374 keer bekeken

5 reacties

Voeg je reactie toe
Gerda van Veel de Harde

Ome Joop was een geliefd persoon

Veel ben van winkels herken ik nog. De winkel van Korzelius met mevr Korzelius. De HR Joop Korzelius had een werkplaats in de 3e Oosterparkstraat . Ik woonde daar recht tegenover op nr 13 2 hoog. Iedereen was altijd welkom bij Ome Joop en kon daar dan tegen betaling van een dubbeltje zijn telefoon gebruiken. Mijn man kwam daar ook regelmatig want zijn vader kon daar ook een stukje van de werkplaats gebruiken voor zijn werk. Ome Joop was een geliefd persoon en stond altijd voor een ieder klaar.

Kick Oort

Dit zijn de mensen op de foto

Op de foto staan mijn Oma Teiwes,ome Henk Teiwes,mijn tante Gien Teiwes- Hollander,mijn vader Chris Oort en mijn moeder Geert Teiwes - Oort,mijn nicht Beppie Hollander en ik zelf Kick Oort.Wij woonden op nr 31 3e etage en mijn Oma en oom op de 2e etage. Tante Gien en haar dichter Bep woonde in de 2e Oosterparkstraat . Het verhaal van Kees Heersping klopt helemaal . Was voor ons jongens een prachtige tijd. Op de foto,zit ik op mijn vaders nek .

Els

Ik woon er nog steeds

Mooi verhaal Kees.
Nog altijd woon ik bij het Iepenplein. Ik denk dat ik zo'n beetje nog de enige ben. Enorm veel buurtbewoners hebben de buurt verlaten. Ik denk er vaak aan terug. De saamhorigheid in de buurt. Iedereen kende elkaar. Met weemoed denk ik er aan terug. Er is veel veranderd. De stadsvernieuwing die door de buurt raasde heeft lang niet altijd de goede dingen gebracht. Mijn ouderlijke woning had gerenoveerd kunnen worden, en zo ook veel meer woningen. Bijna niemand (van al die mensen die jij noemden) is ná de stadsvernieuwing teruggekeerd. De meeste winkels zijn weg en drie basisscholen zijn gesloten.

 

marja aan ‘t goor

Els Hansen

Heerlijke buurt

Wat weet hij nog veel van de buurt, ik ben geboren in de derde Oosterparkstraat tegenover de fietsenstalling van ome Joop van Tongeren, hij en zijn vrouw Hannie waren onze naaste buren. Schatten van mensen. Ik heb ook nog een tijdje bij de Fam. Heerspring gewerkt, eerst in de vakantie en later een tijdje op de zaterdag. Leuk om deze dingen weer voor mij te zien.

Antoinette

Mooi verhaal

Hallo Cees, mooi verhaal. Mag dit op Facebook gezet worden, dan kunnen er nog meer mensen van genieten en misschien komen er wel reacties, groeten