Leven in een zeecontainer

Verteller: Sterre Snijders

Sommige mensen leven in een rijtjeshuis, anderen in een boerderij. De een heeft een achtertuin, de ander gezellige buren of een leuke winkelstraat om de hoek. Ik woon in een zeecontainer, op een bedrijventerrein, naast de Bijlmer Bajes.

Containerwoningen aan de H.J.E. Wenckebachweg. Foto: Sterre Snijders

Containerwoningen aan de H.J.E. Wenckebachweg. Foto: Sterre Snijders

Het lijkt erg, maar het valt eigenlijk best mee. Ik betaal een heel schappelijke prijs voor een studio van zo’n 30 m2 en woon ook nog eens binnen de ring. Van te voren had ik nooit gedacht dat dit studentenbolwerk een prettige plek zou zijn om te wonen. Ik wilde écht niet

  • alleen wonen,
  • in iets dat niet eens een écht huis was,
  • naast een gevangenis wonen en
  • tussen 1000 hufterige studenten leek me ook niet ideaal.

Maar ik ben er overheen gekomen en wel zo:

Aan het begin was het heel gek om alleen thuis te komen en niemand te hebben tegen wie ik m’n lulverhalen over de dag kon vertellen. Ook al voelde het tegennatuurlijk, ik ging meer mensen bellen.

Een zeecontainer is uiteraard niet gemaakt om mensen in te laten wonen, maar aan de binnenkant merk je er eigenlijk niets van. Er zit gewoon een keuken en badkamer in die ook niet onderdoen aan die van een gemiddelde student. Bovendien blijkt het best tof te zijn om een container te hebben als huis. Steeds vaker kom je artikeltjes en video’s tegen over hippe mensen die in zeecontainers de meest inventieve vorm van bewoning zien (zie video onderaan).

De gevangenis was wel een dingetje. Hoewel de meeste bajesbezoekers hartstikke normaal waren, liepen er soms ietwat vreemde mensen door de straat. De bajes is ooit gebouwd met een heel open minded visie, waarvan een van de overblijfselen is dat de boeven de ramen van hun cellen open konden doen.

De containerwoningen zijn opgesteld in blokken van 5 hoog met telkens een plein in het midden. Naast de blokken is een gracht met daar direct op de bajes. Hoewel je een sleutel nodig hebt om de pleinen in te komen, bleken de open balustrades ideaal om een schreeuwerig gesprek te houden met een geliefde in de gevangenis. ‘Ik ga morgen op vakantieieeeeee.’ ‘Wat zeg je?’ ‘Ik ga morgen weheeeggg.’ Ze verstonden elkaar vaak niet. Of: ‘Dit is je kind.’ En dan een baby omhooghouden zoals Michael Jackson dat ook wel eens deed.

De eerste keer dat ik het geschreeuw hoorde schok ik me dood. Als er iemand naast je deur loopt te schreeuwen denk je al gauw dat er wat ernstigs aan de hand is. Na drie keer had ik het wel door, maar die stresshormonen bleven door m’n lichaam gieren. Ik heb regelmatig discussies gehad met deze schreeuwers over of het nou wel of niet kon wat ze deden.

Sinds zomer 2016 is de Bijlmer Bajes geen gevangenis meer maar een woonplaats voor statushouders én een culturele broedplaats. De sfeer is nu in ieder geval een stuk kalmer.

Naast de bajesschreeuwers wist ik uit eerdere ervaringen dat studenten koplopers zijn als het gaat om geluid maken, dus daar was ik wel een beetje bang voor. Maar het valt reuze mee! Misschien komt dit wel doordat iedereen hier op zichzelf woont. Men heeft geen huisgenoten die ze moeten overtreffen met hun uitmuntende muzieksmaak. En als je alleen woont heb je toch minder vaak uitslaande ruzie over onbenullige dingen als wie de afwas vandaag zou moeten doen.

Sinds eind 2015 ben ik geen student meer, maar mag er nog steeds wonen omdat het binnenkort wordt gesloopt. Al met al heb ik een prettig leven gehad als containerbewoner de afgelopen 4,5 jaar. Nu wordt het écht tijd voor iets nieuws. Eind dit jaar wordt mijn huis gesloopt en daarom ben ik opzoek naar een nieuw optrekje. Misschien dit keer een kartonnen doos bovenop het Amstel Hotel?

Video Most Amazing Shipping Container Homes

Zie ook

 

Alle rechten voorbehouden

433 keer bekeken

Geen reacties

Voeg je reactie toe