De Joodse klantenkring

Verteller: David Verdooner David Verdooner
Auteur: Frits Slicht Frits Slicht
Transvaalbuurt, Tugelaweg

Na de oorlog kwamen er ook veel klanten van buiten de buurt.

Moeder Jetje Verdooner Moeder Jetje Verdooner-de Lara in de winkel. De foto is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner. Moeder Jetje Verdooner-de Lara acheter haar toonbank, altijd even keurig gekleed en klantvriendelijk. De foto is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner.

Moeder Jetje Verdooner Moeder Jetje Verdooner-de Lara in de winkel. De foto is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner. Moeder Jetje Verdooner-de Lara acheter haar toonbank, altijd even keurig gekleed en klantvriendelijk. De foto is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner. Door: Frits Slicht

Alle rechten voorbehouden

Was de Transvaalbuurt voor de Tweede Wereldoorlog voor een heel groot deel Joods, na de oorlog was dit wel anders. Negentig procent van de gedeporteerde Joodse bevolking is niet meer terug gekomen. De klantenkring van onze winkel was niet alleen Joods, wel voor een groot deel. Voor de oorlog kwamen de meeste van onze klanten uit de buurt. Na de oorlog kwamen er ook veel klanten van buiten.

Zo wisten mijn ouders dat hele families uit de buurt vermoord waren. Maar het kon ook gebeuren dat er iets bijzonders plaatsvond. Zo stond mijn moeder kort na de oorlog niets vermoedend in de winkel. Plotseling hoorde ze een fluitje. Mijn moeder dacht dat ze een hartaanval kreeg. Wat was namelijk het geval: voor de oorlog had je bij ons in de buurt een familie Stouwer wonen. Dat was wat je noemt een omvangrijk gezin, in de volksmond werd het ook wel een “vermeerderingsbedrijf" genoemd. Dat gezin had heel veel brood nodig. Maar die vrouw had dus nooit tijd. Zij was de hele dag bezig met het huishouden, met wassen en strijken en noem maar op. Als mijn moeder dan overdag, op zondag bijvoorbeeld, in de winkel stond hoorde ze een bepaald fluitje. Dan wist ze, dat is mevrouw Stouwer. Mevrouw Stouwer stond dan buiten en stak vijf vingers op. Dan wist mijn moeder dat ze alvast vijf broden apart moest leggen. Later op de dag werden die dan opgehaald. Van heel die familie is op één zoon na niemand teruggekomen. Alleen de oudste zoon had de oorlog overleefd. Die kende het fluitje van zijn moeder. Na de oorlog hoorde hij van een Bakker Verdooner op de Tugelaweg. Bij de winkel aangekomen floot hij net als zijn moeder voor de oorlog deed.

Alle rechten voorbehouden

4647 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

David Verdooner en David Verdooner (Tugelaweg 80-82). De foto's zijn afkomstig uit het fotoarchief van david Verdooner. David Verdooner voor de deur van Tugelaweg 80-82. De foto is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner. De foto dateert van begin jaren vijftig. David Verdooner voor de bakkerswinkel Tugelaweg 80-82. De foto dateert van begin jaren vijftig en is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner.

David Verdooner en David Verdooner (Tugelaweg 80-82). De foto's zijn afkomstig uit het fotoarchief van david Verdooner. David Verdooner voor de deur van Tugelaweg 80-82. De foto is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner. De foto dateert van begin jaren vijftig. David Verdooner voor de bakkerswinkel Tugelaweg 80-82. De foto dateert van begin jaren vijftig en is afkomstig uit het fotoarchief van David Verdooner.

Alle rechten voorbehouden

3 reacties

Voeg je reactie toe
Eric Nooter

Zondags nooit in de rij...

Wat ik me van Verdoner nog kan herinneren dat de zaak op zondagen altijd barstens vol was. Maar even op de deur aan de Tugela weg kloppen hielp om snel je brood te krijgen. Weliswaar een voorkeur behandeling

Emmy Oosterbaan van Gelder

Gember bolussen

Uit heel Adam kwam m,n zondags naar de bakkerij HEERLIJK om de gemberbolussen tehalen Toen ik op de Aldegonde school zat weet ik nog goed met de Hr Verdooner mochten we 1x per jaar inde bakkerij zelf leren bakken Hele lieve mensen David en z,n broer kan ik nog heel goed voor me halen

Joop Barber

Transvaal buurt / Mokum oost

ik heb gewoond met mijn ouders en zuster op het Afrikanerplein , natuurlijk is Verdooner mij (ons) niet onbekend , wat overblijft zijn herinneringen .