Buurtvereniging Reigersburg

Verteller: Fred Houthuijs
Jeruzalem

Er was een vrouw die altijd een smoes had als ik contributie kwam innen.

De wandelgroep van Reigersburg De wandelgroep van Reigersburg.

De wandelgroep van Reigersburg De wandelgroep van Reigersburg.

Alle rechten voorbehouden

In het jaar 1953 werd de Buurtvereniging Reigersburg opgericht. In het bestuur zat de Heren Vloothuis (voorzitter) de Ruyter (penningmeester) en mijn moeder was de secretaris. Elke maand werd oud papier opgehaald door Reigersburg. Er stond dan een vrachtwagen met oplegger en was dan tegen middernacht helemaal geladen met oude kranten en dergelijke. Het was er altijd gezellig. Er was koffie of thee voor de ouderen en voor de kinderen die meehielpen snoep en limonade. Met dat geld is uiteindelijk het buurhuis gebouwd. Vlak na de oprichting kwamen er tal van activiteiten, zoals de figuurzaag, muziek en wandelclub. Later kwamen daar ook judo en gymnastiek bij. Ook ik heb op oudere leeftijd in het bestuur gezeten.

Een leuke anekdote was dat ik contributie moest ophalen voor de vereniging, Ik deed de Eisingastraat en maakte dan een praatje en inde de contributie. Er was één mevrouw en die had altijd de smoes ‘heeft u terug van 100 gulden’. Dus daar stond een schuld van een paar maanden. De tweede penningmeester (de heer ter Veer) had voor mij een zak met kleingeld en ging ik weer naar die dame. "Ik heb alleen maar honderd gulden, kunt u wisselen?" Ja mevrouw en ik legde de zak met kleingeld op de tafel. Die mevrouw was sprakeloos en overhandigde een brief. Wat er in stond weet ik niet, maar als ik kwam innen betaalde zij onmiddellijk de contributie.

Ik herinner mij de families Beekman en Strik, ook zij hebben in het bestuur gezeten en niet te vergeten mijn broer. Het was een leuke en fijne vereniging.

Alle rechten voorbehouden

2932 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

De wandelfolder van de Reigersburgmars De wandelfolder van de Reigersburgmars

De wandelfolder van de Reigersburgmars De wandelfolder van de Reigersburgmars

Alle rechten voorbehouden
Verenigingsgebouw Reigersuburg Het verenigingsgebouw van Reigersburg aan de van 't Hofflaan.

Verenigingsgebouw Reigersuburg Het verenigingsgebouw van Reigersburg aan de van 't Hofflaan.

Alle rechten voorbehouden

9 reacties

Voeg je reactie toe
Frank Roos

Reigertje

Heb het clubhuis van Reigersburg zien bouwen en... zien slopen. Menigmaal tot laat op de avond geholpen oude kranten op te halen om geld voor de bouw in te zamelen. Vaak veel trappen op naar zolders. Maar wel altijd snoep na afloop.

Als lid van de club kreeg je elke maand het 'Reigertje' een gestencild blad met groene omslag vol advertenties van winkels in de buurt. Achterin stonden altijd de namen van de jarige kinderen in die maand. Wie heeft nog een Reigertje???

Fred Voorhamm

Wandelvereniging Reigersburg

Mijn broer Jacques Voorhamm was ook lid van de wandelvereniging Reigersburg.
De derde van links op de foto.

Winnie Opdam

Zondagsschool in Reigerburg

Reigersburg herinner ik mij niet alleen van Koninginnedag maar ook van de klasjes Zondagsschool waar mijn zus Patty en ik korte tijd naar toe gingen..

jules vloothuis

de heer Vloothuis, voorzitter van de buurtvereniging Reigersburg

"In het jaar 1953 werd de Buurtvereniging Reigersburg opgericht. In het bestuur zat de Heren Vloothuis (voorzitter) de Ruyter (penningmeester) en mijn moeder was de secretaris."

Als iemand mij misschien meerdere informatie over de heer Vloothuis kan geven ben ik erg erkentelijk daar ik de Vloothuis stamboom aan het onderzoeken ben. bvb hartelijk dank . Jules Vloothuis vloothuis_chierchia(at)hotmail.com

Fred Houthuijs

Hans Roosendaal

1977 verrokken wij naar Oostehout (Nrb) en nam ik afscheid van Reigersburg als één van de bestuursleden. Gisteravond wilde ik weten wanneer de vereniging was opgericht en dat maart 1958. In eé'n van die laatste blaadjes, las ik dat jij een gele band had gehaald en even later kwam die mail van jou binnen Hans. Het ging berafwaards met de club en toen de laatste clubs (gymnastiek en Joudo) was er alleen nog klaverjassen over. Er was niets meer over van die vereniging. Het gebouw raakte in verval en nu wordt het gesloopt. Ook mijn gedachten gaan uit naar het ophalen van kranten (OPA).
Tja een mooie tijd was dat.

Fred Houthuijs

hans roosendaal

figuurzagen

Voor hen die haar nog hebben gekend, maar afgelopen jaar is tante "Bep Strik" overleden. zij had de respectabele leeftijd van ik dacht 94 jaar.In het portiek in de Ritzema Bosstraat woonden zij op nr 24-2 daar waar wij op 26-1 hoog woonden. Wij werden daardoor bijna dagelijks door tante Bep en Ome Rinus geinformeerd over de activiteiten die door hen op touw werden gezet. Toepasselijk "touwtrekken" tijdens koninginnedag was daar een voorbeeld van, alsmede de knutselclub op maandagavond, waarbij ik menig familielid heb voorzien van een houten Hert. Het moeten er tientallen zijn geweest. Daarnaast heb ik een oranje band mogen halen tijdens het judo op woensdag middag en zaterdag morgen en menig medaille moet nog rondzwerven in een kast, behaald als lid van de wandelclub. Enige tijd terug nog eens door de wijk gereden en geconstateerd dat het club gebouw van Reigersburg staat weg te rotten. Waar dient dit gebouw heden ten dage voor ? Ik ben er benieuwd naar.

Grrroet,

Hans Roosendaal

Fred Houthuijs

Joop Verhoef

Leuk die reacte van jou Joop op mijn stukje. Natuurlijk kan ik nog steeds het Largo van Händel fluiten. Ik kwam bij jullie ook over de vloer en wat had jij een leuke en te gekke moeder Joop.

Een bezoeker

Joop Hoefs

Wij woonde van september 1951 tot januari 1966 in de Bolkstraat op nr. 16.
Erg leuk om te lezen wat er toen gebeurde in en om de straat. Ik zelf heb ook jaren gewandeld met Rijgersburg. Mijn wandelboekje eindigt in juni 1961. Ik zou de 2e van links voor op de foto kunnen zijn.
Erg leuk om al die namen weer te lezen en te herkennen.
Ter herkenning heb ik een vraag aan Fred Houthuijs. Ken jij het Largo van Händel nog fluiten?

Een bezoeker

Léon Pleging

Jaaaaaa. Er komen weer allerlei herinneringen boven van Reigersburg. Ik hielp ook altijd met oude kranten ophalen. Op een gegeven moment zelfs met een oude melkkar met zo'n motortje voorop. Was altijd een hele happening. Ik moet ook nog veel medailleshebben van de wandelvereniging (in uniform uiteraard). Ik heb ook nog een poging gedaan met gitaarles op de buurtvereniging, maar dat liep op niets uit. Die leraar (politieman geloof ik) was mij te streng. Het was een prachtige tijd en ik denk met weemoed terug aan de verdraagzaamheid en samenwerking die er toen heerste.
Ten slotte... Dit jaar woont mijn moeder 50 jaar in de Bolkstraat en hoopt daar in augustus 94 te worden! Ze wil er NIET weg.