Opname Catharina Dijkstra Celsiusstraat 66

Wie weet er meer?

Verteller: Jos Dijkstra

Mijn naam is Simone Dijkstra-Van de Kerkhof. Ik ben de dochter van Jos Dijkstra (1944), die z'n hele jeugd op Celsiusstraat 66 heeft gewoond. Naast veel leuke gebeurtenissen, zijn er in die tijd ook minder fijne dingen voorgevallen. Zo werd mijn oma, Catharina Dijkstra, ergens tussen 1950 en 1960 opgenomen. En daar zou ik graag meer over te weten komen.

Chris, Catharina en Jos Dijkstra

Chris, Catharina en Jos Dijkstra

Catharina - ze stond ongetwijfeld onder een kortere naam bekend, maar haar roepnaam weet ik niet helaas - was een struise vrouw met een groot sociaal hart, is mij verteld. Voor haar ziekte was het iemand waar je echt van op aan kon en die klaar stond om buren te helpen.

Samen met haar man Chris Dijkstra bestierde ze een samengesteld gezin met vier zonen en een dochter: Dik (1929), uit het eerste huwelijk van Chris, Willem (1927) en Freek (1936) uit haar eerdere verbintenis met Wiegert van Keulen, en hun gezamenlijke kinderen Jos (1944) en Joke (1951). 

De werkverdeling in het gezin was traditioneel: Chris werkte als metselaar veelal als onderaannemer in de bouw en Catharina regelde het huishouden. Wie er allemaal precies wanneer op de Celsiusstraat woonde, weet ik niet. Feit is wel dat het best vol geweest moet zijn: met z'n allen in drie kamers. Of eigenlijk 2, want de nette kamer werd niet gebruikt.

Mijn oma werd niet van de ene op de andere dag ziek, dat moet heel langzaam zijn gegaan. Het begon met een excessief schoonmaken, weet mijn vader nog. Ook kleedde ze zich soms vreemd en stond ze ineens vol opgemaakt bij school op de kinderen te wachten. Haar toestand moet voor buren en omstanders regelmatig zichtbaar zijn geweest. Ze kon enorm boos of verdrietig worden en stak dat dan niet onder stoelen of banken. Toen de situatie thuis niet meer houdbaar was - ze werd een gevaar voor zichzelf en voor de kinderen - bleef er weinig anders over dan in te grijpen. Zo werd Catharina ergens tussen 1950 en 1960 gedwongen opgenomen in een psychiatrische kliniek.

Dat het in die periode geweest moet zijn, leiden we af aan de lagere schooltijd van mijn vader. Hij zat tot en met schooljaar '56/'57 op de Abr. van Riebeeckschool en herinnert zich dat zijn moeder voordat hij naar de Mulo ging, uit zijn leven verdween.

Met dit verhaal hoop ik wat meer te weten te komen over hoe dit allemaal is gegaan. Mijn vader, voormalig profvoetballer van o.a. DWS en PSV, was nog klein en heeft veel herinneringen wellicht ook bewust verdrongen. Hetzelfde geldt voor zijn zusje Joke, dat zelfs nog een slag jonger was. Halfbroer Freek, u misschien bekend van de ijs- en wafelwagen die hij van de familie De Waal overnam, wist ongetwijfeld meer, maar die is inmiddels overleden.

Mede door het wegvallen van moeder, is het gezin Dijkstra - Weerman - Van Keulen uiteen gespat. Veel contact was er onderling niet. Als nazaat van de volgende generatie zou ik de gaten in de kennis toch graag weer invullen. Helpt u mij? Ik ben blij met uw verhalen, maar foto's zouden helemaal geweldig zijn. Bijgaande kiekjes zijn zo'n beetje de enige die we hebben, excuses overigens voor de beroerde kwaliteit hiervan.   

Hartelijke groet,

Simone van de Kerkhof - Dijkstra

Alle rechten voorbehouden

97 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Catharina en Jos Dijkstra

Catharina en Jos Dijkstra

Adrie Groen-Pickhard

Jos Dijkstra

Ik herinner mij niet heeel veel van de familie. Ik ben van "47 dus jonger als Jos. Ik herinner mij wel dat ik hem echt geweldig vond. Leuk om te zien en een goede voetballer. Volgens mij heeft hij (net als mijn broer Hans) bij JOS gespeeld. Hans is overleden dus kan het hem niet meer vragen. Hoe het zat met de familie weet ik niet, kinderen werden vroeger buiten veel dingen gehouden. Dat er soms ruzie was herinner ik mij en een ouder iemand (moet dus oma zijn geweest) zo nu en dan schreeuwde enzo. Misschien heb ik dat aangezien voor ruzie. Het huis was altijd wat geheimzinnig. Freek hielp als jongen al vaak bij Herman de Waal de ijsman. Dat hij het heeft overgenomen sta ik niet van te kijken dus. Herman schreeuwde altijd en een zijn kreet herinner ik mij wel....Smaken ze niet dan betaal je ze niet. 

Je hebt er niet veel aan,maar hopelijk krijg je wat meer reacties (b.v. van Ria Staartjes en de de kinderen Visser, Stip, Duim enz. die woonden er vlakbij).

groetjes Adrie Groen