De grachten op Java eiland

voordat ze stroomde

Verteller: Norbert Wiechmann
Java eiland

In het Oostelijk havengebied is de laatste 20 jaar veel veranderd. De grachten op Java eiland zijn er niet altijd geweest.

Droge Majanggracht

Droge Majanggracht

In 1999 kwam ik op het Java eiland te wonen. Op dat moment werd er nog volop gebouwd, het geluid van het heien was vaak te horen. Dat het eiland nog niet af was kon ik ook zien aan de lege stukken op het eiland. Hier zouden ooit grachten of binnentuinen moeten komen. Om het zware bouwverkeer mogelijk te maken waren de grachten gevuld met zand en puin, een nogal grijze dorre vlakte. Een deel van het eiland was op dat moment nog bedekt met zand. Regelmatig kwam ik dan ook thuis met dit zand in de schoenen.

In de loop der tijd was waren de bouw geluiden minder geworden en na een klein jaar werd er begonnen met de grachten uitgegraven, een teken voor mij dat het bouwen bijna voorbij was. Elke dag ging kon ik de voortgang zien, ik reed er toch langs op de fiets. Het fietspad door de binnentuinen lag er nog niet, en al het verkeer ging via de Sumatrakade. Toen het graafwerk vorderde realiseerde ik me dat dat de gracht eigenlijk een betonnen bak was, zie foto's. Deze bak was als eerste aangelegd in 1995 en daarna tijdelijk volgestort. Nadat de grachten allemaal waren uitgegraven werden de kademuren gemetseld. De steigers in de gracht vond ik een surrealistisch gezicht. Normaal steken deze hoog boven je uit, nu keek je erop neer.

Ik had me verheugd op het moment dat de waterkering met het IJ en de IJ-haven zouden worden weggehaald. Ik stelde me al voor hoe het water met woest geweld de grachten in zou stromen. Daar was echter geen sprake van, langzaam en zeker vulde de grachten zich met IJ-water door de gaten in de afsluiting die pas later werden weggehaald. Nu was het wachten op de officiële opening, en daarvan kreeg ik als buurtbewoner ook een uitnodiging.

Deze opening wilde ik natuurlijk niet missen. Langs de Brantasgracht waren voor deze bijzondere gelegenheid houten banken neergezet. Iedereen was in afwachting wat er komen zou. Het was leuk om andere bewoners van het eiland ook te ontmoeten, iedereen was min of meer nieuw. Ik vond het wonderbaarlijke gebeurtenis, en ook intiem omdat het plaats vond in een kleine ruimte. De gracht zelf was al volgestroomd met water. In een optocht met live muziek trok onder andere Neptunus met gevolg, obers met champagne voor iedereen, een haai en andere water bewoners aan ons voorbij om de Brantasgracht in te wijden (foto-impressie). Het was een sprookjesachtig geheel, zo leek het voor ons langs de kant alsof de obers op het water liepen.
Na de korte openingstoespraak door burgemeester Patijn had Amsterdam in ruim een eeuw er 4 nieuwe grachten bij. Nog bijna dagelijks passeer ik de grachten die zorgen voor een afwisseling en ruimte op het volgebouwde eiland.

Alle rechten voorbehouden

124 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Majanggracht, de kademuur in aanbouw

Majanggracht, de kademuur in aanbouw

De Majanggracht na ingebruikname

De Majanggracht na ingebruikname

Geen reacties

Voeg je reactie toe